Меҳргони имсоли шуғл рӯза дорад пеш дар
مهرگان امسال شغل روزه دارد پیش در
Хоҷа аз оташи парастӣ тавба дод ӯро магар
خواجه از آتش پرستی توبه داد او را مگر
Хоҷаи Сайиди вазири шоҳи Эрони буъалӣ
خواجه سید وزیر شاه ایران بوعلی
Қиблаи аҳрору пушти лашкар ва рӯй гуҳар
قبله احرار و پشت لشکر و روی گهر
Теғро мейри ҷалилу хомаро хоҷаи бузург
تیغ را میر جلیل و خامه را خواجه بزرگ
Ёфта мирос мерайу бузургӣ аз падар
یافته میراث میری و بزرگی از پدر
ӯ ба мағриб , кори султонро ба машриқи сохта
او به مغرب، کار سلطان را به مشرق ساخته
Нек бингар чун бадв бошад кифоятро гузар
نیک بنگر چون بدو باشد کفایت را گذر
Шуғли султони пешу тамаъ аз мол ӯ бардошта
شغل سلطان پیش و طمع از مال او برداشته
Кас бад-инсон шуғл ҳаргиз менаёрад баради сар
کس بدینسان شغل هرگز می نیارد برد سر
Гетии андари даст ӯу змоли гетии дасти пок
گیتی اندر دست او و زمال گیتی دست پاک
Оинчнини андари ҷаҳони ҳаргизи кҷобди ҷузи умр
آینچنین اندر جهان هرگز کجابد جز عمر
Садри девони вазорати хоҷаро дигар бидид
صدر دیوان وزارت خواجه را دیگر بدید
Хоҷаи робиноду ҷузи хоҷаи мбинодо дигар
خواجه رابیناد و جز خواجه مبینادا دگر
Малики слтонро ба адл ва дод хеши оростаи сет
ملک سلطانرا به عدل و داد خویش آراسته ست
Чун машшотаи нави ърўсонро ба гӯногӯни гуҳар
چون مشاطه نو عروسانرا به گوناگون گهر
Кас надонад гуфт кӯ аз каси бдонгӣ тамаъ кард
کس نداند گفت کو از کس بدانگی طمع کرد
Бо чунин фармону чандини шуғлу чандини дардисар
با چنین فرمان و چندین شغل و چندین دردسر
Лоҷарами малику вилояти хурраму ободи гашт
لاجرم ملک و ولایت خرم و آباد گشت
Хуррам ва обод гардад малик аз адлу назар
خرم و آباد گردد ملک از عدل و نظر
Ман қиёс аз систони орм ки он шаҳр манаст
من قیاس از سیستان آرم که آن شهر منست
Вази паии хуишони зи шаҳр хештан дорам хабар
وز پی خویشان ز شهر خویشتن دارم خبر
Шаҳри ман шаҳр бузургасту замини номдор
شهر من شهر بزرگست و زمین نامدار
Мардумони шаҳри ман дар шери мардии номвар
مردمان شهر من در شیر مردی نامور
То халафро хусрави Эрон аз онҷобргрФт
تا خلف را خسرو ایران از آنجابرگرفت
Дар ситам буданд ва дар бедод ҳар бидодгар
در ستم بودند و در بیداد هر بیدادگر
Баркашиданд аз замини боғашони сарву саман
برکشیدند از زمین باغشان سرو و سمن
Бози крдндози саройу кохашони девор ва дар
باز کردنداز سرای و کاخشان دیوار و در
Ҳар сароеи кони накӯтар бўдў зон хуштар набӯд
هر سرایی کان نکوتر بودو زان خوشتر نبود
Ҳамчуи шористони қавм лут шуд зеру зибр
همچو شارستان قوم لوط شد زیر و زبر
Кдхдоёншон харида хонаҳо бгзоштнд
کدخدایانشان خریده خانه ها بگذاشتند
Зани зи шӯии хеш давр афтоду фарзанд аз падар
زن ز شوی خویش دور افتاد و فرزند از پدر
Буришаи Эрони ҳадиси систон пӯшида монад
برشه ایران حدیث سیستان پوشیده ماند
Солҳо буданд мискин аз ғаму дрхўни ҷигар
سالها بودند مسکین از غم و درخون جگر
Чун шаҳи машриқи вазоратро бхўоҷаҳ боз дод
چون شه مشرق وزارت را بخواجه باز داد
Бештар шуғлӣ гирифт аз шуғли хоҷа , бештар
بیشتر شغلی گرفت از شغل خواجه، بیشتر
Ъолмонрои бозхонду мрдмонро бор дод
عالمانرا بازخواند و مردمانرا بار داد
Шӯй бо зани гашту зан бо шӯйу модар бо писар
شوی با زن گشت و زن با شوی و مادر با پسر
Хонаҳо ободи гашт ва кохҳо бар пой шуд
خانه ها آباد گشت و کاخها بر پای شد
Бо Хизр шуд бори дигари боғҳои бе Хизр
با خضر شد بار دیگر باغهای بی خضر
Рӯзгори систонрои боникуии адл ӯ
روزگار سیستانرا بانکویی عدل او
Боз нашиносам ҳаме аз рӯзгори золи зар
باز نشناسم همی از روزگار زال زر
Аз вилоятҳои султони систон бар гӯшаи ист
از ولایتهای سلطان سیستان بر گوشه ایست
Нест аз инсоф ӯ , аз адл ӯ нобаҳраи вар
نیست از انصاف او، از عدل او نابهره ور
Шаҳрҳо бисёр дорад хоҷа дар зери қалам
شهرها بسیار دارد خواجه در زیر قلم
Ту баҳри шаҳрӣ кунун ҳам зини қиёси андари нигар
تو بهر شهری کنون هم زین قیاس اندر نگر
Эзад ӯро ҷовдонии давлату неъмати дҳод
ایزد او را جاودانی دولت و نعمت دهاد
То бидон ду брбдандишон ҳаме ёбад зафар
تا بدان دو بربد اندیشان همی یابد ظفر
Рӯз ӯ фархундаи боду рӯзааш пзрФтаҳи бод
روز او فرخنده باد و روزه اش پذرفته باد
Венаи хуҷастаи меҳргон аз рӯзҳо фархунда тар
وین خجسته مهرگان از روزها فرخنده تر