эй дӯстӣ намӯдау пайвастаи душманӣ

ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی

Дршрт мо набӯд ки бо ман ту ин кунӣ

درشرط ما نبود که با من تو این کنی

Дили пеш ман наҳодӣ ва Бифрефтӣ маро

دل پیش من نهادی و بفریفتی مرا

Огаҳ набӯдаам ки ҳамеи донаи афканӣ

آگه نبوده‌ام که همی دانه افکنی

Пиндоштами ҳаме ки дил аз дӯстии диҳӣ

پنداشتم همی که دل از دوستی دهی

Бар ту гумон ки барад ки ту душмани манӣ ?

بر تو گمان که برد که تو دشمن منی؟

Дил додан ту аз паии он буд то маро

دل دادن تو از پی آن بود تا مرا

Андари фиребӣу дилам аз ҷои бркнӣ

اندر فریبی و دلم از جای برکنی

Киштии маро ба дӯстӣ ва кас накушта буд

کشتی مرا به دوستی و کس نکشته بود

Зини зортар касеро ҳаргиз ба душманӣ

زین زارتر کسی را هرگز به دشمنی

Бастӣ ба меҳр бо дили ман чанд бори аҳд

بستی به مهر با دل من چند بار عهد

Аз ту намесазад ки кунун аҳд башиканӣ

از تو نمی‌سزد که کنون عهد بشکنی

Бо ту раҳятро чу ба дил эминӣ набӯд

با تو رهیت را چو به دل ایمنی نبود

Зини пас ба ҷон чигуна буд бар ту эминӣ ?

زین پس به جان چگونه بود بر تو ایمنی؟

Хирмани зи мурғи гуруснаи холии куҷо буд ?

خرمن ز مرغ گرسنه خالی کجا بود؟

Мо мурғакон гуруснаем ва ту хирманӣ

ما مرغکان گرسنه ایم و تو خرمنی