Боз бар авроқи гетии Нақшбандони баҳор
باز بر اوراق گیتی نقشبندان بهار
Сафҳаи гулзорро карданд пурнақш ва нигор
صفحه گلزار را کردند پرنقش و نگار
Ҳалаҳо бар дӯхтанд аз пардаҳои эътидол
حلهها بر دوختند از پردههای اعتدال
Бози хайётони алавӣ бар қади лайл ва наҳор
باز خیاطان علوی بر قد لیل و نهار
Доягони табъи бози андар чаман оростанд
دایگان طبع باز اندر چمن آراستند
Шоҳидони сунбулу гулро ҳамеи машшотаи вор
شاهدان سنبل و گل را همی مشاطهوار
Бурқаъи азлати биФгнднди инро бар ҷабин
برقع عزلت بیفگندند این را بر جبین
Гесуии хӯбии прогнднди онро бар изор
گیسوی خوبی پراگندند آن را بر عذار
Шояд аз файзи ҳаво ҳамчун гули хуршед агар
شاید از فیض هوا همچون گل خورشید اگر
Дар фазои бӯстони гули бушковад бе шохсор
در فضای بوستان گل بشکفد بی شاخسار
Лафз гардад баргу маънии гули зи таъсии ҳаво
لفظ گردد برگ و معنی گل ز تاثیر هوا
Булбули нутқ ар шавад дар бӯстони дастони гузор
بلبل نطق ار شود در بوستان دستان گزار
Хома гардад хурраму сари сабз чун сарви сеӣ
خامه گردد خرم و سر سبز چون سرو سهی
Гар нагорд фии алмисл бар сафҳае номи баҳор
گر نگارد فیالمثل بر صفحهای نام بهار
Завқ бар табъи он чунон ғолиб ки гоҳи азми сайр
ذوق بر طبع آن چنان غالب که گاه عزم سیر
Дар нахустин гоми пеши уфтии зи худ як майли вор
در نخستین گام پیش افتی ز خود یک میلوار
Карда шавқи сайри гулшани бас ки тороҷи шикеб
کرده شوق سیر گلشن بس که تاراج شکیب
Дар иборати мушкил ар гирад дигар мазмуни қарор
در عبارت مشکل ار گیرد دگر مضمون قرار
Вақт он омад ки гардад накҳати гули машки без
وقت آن آمد که گردد نکهت گل مشکبیز
Фурсат он шуд ки гардад шишаи мли файзи бор
فرصت آن شد که گردد شیشه مل فیضبار
Зон дам исо шавад пари рӯҳи домони чаман
زان دم عیسی شود پر روح دامان چمن
Зини каф Мӯсо шавад пурнури ҷайби кӯҳсор
زین کف موسی شود پرنور جیب کوهسار
Боз шуд ҳангоми он козодгони дрднўш
باز شد هنگام آن کازادگان دردنوش
Чун сабӯҳ ид бархезанд аз хоби хумор
چون صبوح عید برخیزند از خواب خمار
Бодаро бенанд ҳар сӯи маҷлисии ороста
باده را بینند هر سو مجلسی آراسته
Зуҳдро ёбанд дар кунҷӣ нишаста сўкўор
زهد را یابند در کنجی نشسته سوکوار
Мутрибон дар кафи ниҳода ҳар тарафи авди тараб
مطربان در کف نهاده هر طرف عود طرب
Дар миён оварда ин таркиб бо мизроби тор
در میان آورده این ترکیب با مضراب تار
К-эии гулистони ҷамолати ҳасанро боғу баҳор
کای گلستان جمالت حسن را باغ و بهار
Аз шамеми зулфи ту пари нофи оҳӯии ттор
از شمیم زلف تو پر ناف آهوی تتار
Дидае каз дасти ҳасанати бода ҳайрат кашад
دیدهای کز دست حسنت باده حیرت کشد
Кӣ барад дар бистари маргаш дигар хоби хумор
کی برد در بستر مرگش دگر خواب خمار
Марги натавонад наад бар пой ӯ банди адам
مرگ نتواند نهد بر پای او بند عدم
Дар ҳавои зулфи ту ҳар дил ки гардад бе қарор
در هوای زلف تو هر دل که گردد بیقرار
Ҳар куҷо бе рӯй ту як дам нишинам бар замин
هر کجا بی روی تو یک دم نشینم بر زمین
То абади равед ба ҷои сабзаи чашми ашкбор
تا ابد روید به جای سبزه چشم اشکبار
Аз дар мотам кунад дарюзаи осӯдагӣ
از در ماتم کند دریوزه آسودگی
Нотавониро ки гардад дили зи ҳиҷронати фигор
ناتوانی را که گردد دل ز هجرانت فگار
Дили канор аз ҷайб менашинохтӣ он дам ки ишқ
دل کنار از جیب مینشناختی آن دم که عشق
Дошт моломол аз хӯни ҷигари ҷайбу канор
داشت مالامال از خون جگر جیب و کنار
Хоки кӯяши буи ҷон дорад ҳамоно карда аст
خاک کویش بوی جان دارد همانا کرده است
Мавкиби дорои маймуни ҷаҳони зи онҷои гузор
موکب دارای میمون جهان ز آنجا گذار
ӣам дили ҷами ҷоҳи ҳотами пайки дастури алъқўл
یم دل جم جاه حاتم پیک دستورالعقول
Ърўаҳи алўсқии ҳафту қурраи алъайни чаҳор
عروهالوثقی هفت و قره العین چهار
эй кигар амрат бигардонад зимоми даҳр ро
ای که گر امرت بگرداند زمام دهر را
Ояд ар зояд ба ноқиси табъи ҳангоми шумор
آید ار زاید به ناقص طبع هنگام شمار
Арса имкон нагардад корвони гоҳи қадар
عرصه امکان نگردد کاروانگاه قدر
Ноқаи тақдирро карданд аз наят маҳор
ناقه تقدیر را کردند از نهیت مهار
Дар талотумовар тӯфони қаҳрати даҳр ро
در تلاطم آور طوفان قهرت دهر را
Мавҷ дар баҳри наҳифаш гум кунад роҳи канор
موج در بحر نهیبش گم کند راه کنار
Шоҳбози ҳимматат бо ақл кул мегуфт дӯш
شاهباز همتت با عقل کل میگفت دوش
Умрҳо шуд то дилам дорад таманнои шикор
عمرها شد تا دلم دارد تمنای شکار
Ақл бар гуфташ ки инак сайдгоҳ кун ҳаст
عقل بر گفتش که اینک صیدگاه کون هست
Гуфт хомаши хомаш эй Тифли маин рӯзгор
گفت خامش خامش ای طفل مهین روزگار
Ман на табъ каҳрабо дорам вагар ҳам дорамӣ
من نه طبع کهربا دارم وگر هم دارمی
Нест гетиро барам миқдори коҳии эътибор
نیست گیتی را برم مقدار کاهی اعتبار
Доўрои фармони дҳо эй бахти иқболи туро
داورا فرمان دها ای بخت اقبال ترا
Бахту давлат бар ямину фатҳу нусрат бар ясор
بخت و دولت بر یمین و فتح و نصرت بر یسار
эй ки умрӣ дар кафи пояти ҷабини аҷзи суд
ای که عمری در کف پایت جبین عجز سود
Қадар чун май хост дар пӯшади либоси эътибор
قدر چون میخواست در پوشد لباس اعتبار
Аз паии изҳори эъҷози ҳисоми калаки ту
از پی اظهار اعجاز حسام کلک تو
Боб омад шуд кушоданд андарин нилии ҳисор
باب آمد شد گشادند اندرین نیلی حصار
Варна мекард аз наҳифи трктози қаҳри ту
ورنه میکرد از نهیب ترکتاز قهر تو
Ҳорси тақдиру раби офариниши устувор
حارس تقدیر و رب آفرینش استوار
Чун наад бунёди девони мъолии ҷоҳи ту
چون نهد بنیاد دیوان معالی جاه تو
Чархро бар хоки бинависади бароти ифтихор
چرخ را بر خاک بنویسد برات افتخار
Ман ҳамон шахси мзкии табъи қудсии фитратам
من همان شخص مزکی طبع قدسی فطرتم
Каз баёнами ҷон ҳаме ёбад ниҳоди рӯзгор
کز بیانم جان همی یابد نهاد روزگار
Ман ҳамон айн масеҳоем кигар номаш баранд
من همان عین مسیحایم که گر نامش برند
Ояд андари гӯши ҳуши исми фасеҳии ошкор
آید اندر گوش هوش اسم فصیحی آشکار
Он муҳӣтами ман ки чун гирдам ба ногуҳи мавҷи зан
آن محیطم من که چون گردم به ناگه موجزن
Афканам чун хору хас дар маъонии барканор
افکنم چون خار و خس در معانی برکنار
Дар шабистони хаёлами пой на то бенгарӣ
در شبستان خیالم پای نه تا بنگری
Шоҳидони ҳўрўш дар пардаҳои зарнигор
شاهدان حوروش در پردههای زرنگار
Нои гирифтаи соиди симинашони ҷузи остин
نا گرفته ساعد سیمینشان جز آستین
Нобсўдаҳи сунбули мишкӣнашони алои изор
نابسوده سنبل مشکینشان الا عذار
Пар ба исмати нави ърўсоннди ҳимматро бигӯӣ
پر به عصمت نوعروسانند همت را بگوی
То шавад баҳри ту зи онҳо глрхиро хостгор
تا شود بهر تو زآنها گلرخی را خواستگار
Назмам ар бар кӯҳи хуонеи ҷои гулбонги садо
نظمم ار بر کوه خوانی جای گلبانگ صدا
Аз дили хоро бар ояд ақд дар шоҳвор
از دل خارا برآید عقد در شاهوار
Абри нисонм ки чун дар ҷилва оем дар чаман
ابر نیسانم که چون در جلوه آیم در چمن
Гулбуни оради ҷои гули ман баъди марвориди бор
گلبن آرد جای گل من بعد مروارید بار
Ман чунин наякум валикини толеъ ва бахтам баданд
من چنین نیکم ولیکن طالع و بختم بدند
Ин яке хасми дил ва ин душмани ҷони фигор
این یکی خصم دل و این دشمن جان فگار
ё раби он як бод чун аъдои ҷоҳати сарнигӯн
یارب آن یک باد چون اعدای جاهت سرنگون
Вена дигар бар оташи ғам чун тан хасмат назор
وین دگر بر آتش غم چون تن خصمت نزار