эй ишқ кашад чун дар ошиёнаи сафир

همای عشق کشد چون در آشیانه صفیر

Хурӯши мурғ дилам бугзарад зи чархи асир

خروش مرغ دلم بگذرد ز چرخ اثیر

Шикастаи боли дилами мурғи офияти хасмии сет

شکسته بال دلم مرغ عافیت خصمی‌ست

Ки дар қафас ба нишоти сет ва дар чамани дилгир

که در قفس به نشاط‌ست و در چمن دلگیر

Шикоргоҳи муҳаббати ғариби сайди гуҳии сет

شکارگاه محبت غریب صید گهی‌ست

Ки дар каманд ба рақс ояд аз тараби нахҷӣр

که در کمند به رقص آید از طرب نخجیر

Ба номи обу гули он дам ки қуръа зад ғами ишқ

به نام آب و گل آن دم که قرعه زد غم عشق

Видоъ кард ҳамон рӯзи ноларо таъси

وداع کرد همان روز ناله را تاثیر

Чаҳ гулшании сети муҳаббат ки чун сумуми аҷал

چه گلشنی‌ست محبت که چون سموم اجل

Насим ӯст ба тороҷи хӯни халқи далер

نسیم اوست به تاراج خون خلق دلیر

Чаҳ ишқ ҷилва кунад дар либоси маҳбӯбӣ

چه عشق جلوه کند در لباس محبوبی

Кадоми дил ки нагардад ба чанги ишқи асир

کدام دل که نگردد به چنگ عشق اسیر

Кадоми ошиқу маъшӯқ ? ин ҳамон ишқи сет

کدام عاشق و معشوق؟ این همان عشق‌ست

Ки ҳол хеш кунад назд хештани тақрир

که حال خویش کند نزد خویشتن تقریر

Ки эй фурӯғи ҷамоли ту офтоби мунир

که ای فروغ جمال تو آفتاب منیر

Шикваи ҳасани ту чун офтоби олами гир

شکوه حسن تو چون آفتاب عالم‌گیر

Гуҳии зи наргиси масти ту ҳуш дар зиндон

گهی ز نرگس مست تو هوش در زندان

Гуҳии зи фитнаи зулфи ту ақл дар занҷир

گهی ز فتنه زلف تو عقل در زنجیر

Саф ҷамол ме?ера ки ҳаст агар инаст

صف جمال میارا که حست اگر اینست

Ба як киришма тавон кард олимии тасхир

به یک کرشمه توان کرد عالمی تسخیر

Ту чун ба ҷилва даройӣ сазад ки шоҳиди ҳасан

تو چون به جلوه درآیی سزد که شاهد حسن

Нахуст гардад дар доми ҳасани хеши асир

نخست گردد در دام حسن خویش اسیر

Тараҳҳумӣ ки ман он мурғи нави гирифторам

ترحمی که من آن مرغ نو گرفتارم

Ки ҳам хамӯшӣ ӯ ҳол ӯ кунад тақрир

که هم خموشی او حال او کند تقریر

Ба маҳди ишқи ман он кӯдаки шикастаи дилам

به مهد عشق من آن کودک شکسته دلم

Ки бе тпончаҳи меҳнати надидаи баҳраи шер

که بی طپانچه محنت ندیده بهره شیر

Ба бод дод ғуборами сумуми ҳиҷр ҳануз

به باد داد غبارم سموم هجر هنوز

Нашуд ҷароҳати носури мо алоҷ пазир

نشد جراحت ناسور ما علاج‌پذیر

Кунун чаҳ чора кунам дар ғамат ки ғорати ишқ

کنون چه چاره کنم در غمت که غارت عشق

Нахусти барда ба тороҷ аз хиради тадбир

نخست برده به تاراج از خرد تدبیر

Вагарнаи ҳам ба ҷанобии паноҳ бояд барад

وگرنه هم به جنابی پناه باید برد

Ки ҳаст хок дараш халқро зи фитнаи мҷир

که هست خاک درش خلق را ز فتنه مجیر

Шаҳи сарири вилояти алӣ вале аллоҳ

شه سریر ولایت علی ولی الله

Эмоми машриқу мағриби амири кули амир

امام مشرق و مغرب امیر کل امیر

Зиҳии камоли ҷалолати муназзаҳ аз нуқсон

زهی کمال جلالت منزه از نقصان

Чунонкии зоти худованд аз шабиҳу назир

چنانکه ذات خداوند از شبیه و نظیر

Ҳамон шаҳии ту ки муставфӣ мамолик кун

همان شهی تو که مستوفی ممالک کن

Лаб муҳосиба бигушоед аз паии тақрир

لب محاسبه بگشاید از پی تقریر

Нахондаи як варақ аз дафтари фазойили ту

نخوانده یک ورق از دفتر فضایل تو

Бар офариниш бояд ҷаҳони ҷаҳони тавфир

بر آفرینش باید جهان جهان توفیر

Ба ёди қаҳри ту атфоли маҳди имкон ро

به یاد قهر تو اطفال مهد امکان را

Диҳад замонаи зи пистони тарбиятгар шер

دهد زمانه ز پستان تربیت گر شیر

Муҷовирони дабистони куни нгшоинд

مجاوران دبستان کون نگشایند

Забон ба ояти ваҳдати магари зи бими дабир

زبان به آیت وحدت مگر ز بیم دبیر

Падеди гаштии зи аслоби нутфаи донишманд

پدید گشتی ز اصلاب نطفه دانشمند

зи дасти табъ ту меёфт одам ар тахмир

ز دست طبع تو می‌یافت آدم ار تخمیر

зи файзи лутфи ту май шояд ар дигар атфол

ز فیض لطف تو می‌شاید ار دگر اطفال

Ниҳанд таҳтаи таълим дар канори дабир

نهند تخته تعلیم در کنار دبیر

Ба ёди нутқ ту бигушоед ар мусаввири даст

به یاد نطق تو بگشاید ار مصور دست

Дам аз ҳаёти мӯбад ҳаме занад тасвир

دم از حیات موبد همی زند تصویر

НФози ҳукми ту дар гӯш осмон ме гуфт

نفاذ حکم تو در گوش آسمان می‌گفت

Ки ҳин бигӯ ки Аннан бозпас кашад тақдир

که هین بگو که عنان بازپس کشد تقدیر

Вагарна гӯям кандар мзиқи чоҳи фано

وگرنه گویم کاندر مضیق چاه فنا

Адам кунад чу ҳаёти адуаш дар занҷир

عدم کند چو حیات عدوش در زنجیر

Наузи биллоҳ аз он дам ки хоки майдон ро

نعوذ بالله از آن دم که خاک میدان را

Ба хӯн хасм кунад теғи прдлони тахмир

به خون خصم کند تیغ پردلان تخمیر

Кунад Фромш азҳоиу ҳўии лашкарён

کند فرامش از های و هوی لشکریان

Сипеҳри раҳму адуи зиндагии аҷали тақсир

سپهر رحم و عدو زندگی اجل تقصیر

Ту чун камон ба каф оре нахурда бӯса ҳануз

تو چون کمان به کف آری نخورده بوسه هنوز

Даҳони новаки кини ту аз лаби зиҳгир

دهان ناوک کین تو از لب زهگیر

Фазои арса майдон шавад лаболаби ҷон

فضای عرصه میدان شود لبالب جان

Чунонкии бишиканади андари камони бениши тир

چنانکه بشکند اندر کمان بینش تیر

Ба ғайри ту сини ту даст марҳамат наниҳад

به غیر تو سن تو دست مرحمت ننهد

Касе ба фарқи аду чун кашад зи ғуссаи нафир

کسی به فرق عدو چون کشد ز غصه نفیر

Чаҳ тавсанӣ ки агар фии алмисли барангез

چه توسنی که اگر فی المثل برانگیز

Ба ҳам аноне ӯ чархи ашҳби тақдир

به هم عنانی او چرخ اشهب تقدیر

Чунон ба гоми нахустин зи чархи даргузарад

چنان به گام نخستین ز چرخ درگذرد

Ки ақли рӯзи нахустин ишқ аз тадбир

که عقل روز نخستین عشق از تدبیر

Бзргўоро эй онкии зотат аз нуқсон

بزرگوارا ای آنکه ذاتت از نقصان

Чу дасти ҷаҳли зоксир донишаст фақир

چو دست جهل زاکسیر دانش است فقیر

Чу хомаи мадҳи ту имло кунад Фрўхўонд

چو خامه مدح تو املا کند فروخواند

Ҳадиси нҳни ?лаи ъобдўни забони срир

حدیث نحن له عابدون زبان صریر

Дарин дўрўз ки хӯрдам зҷоми фурқати ту

درین دوروز که خوردم زجام فرقت تو

Шароби даврӣ эй чокари ту чархи асир

شراب دوری ای چاکر تو چرخ اثیر

Ба гӯши ҷонам ҳар дами аҷал чу муфтии шаръ

به گوش جانم هر دم اجل چو مفتی شرع

Ҳазор бори фузуни хондаи ояти тақдир

هزار بار فزون خوانده آیت تقدیر

Ман вҷдоиӣ аз даргаати мъозоллаҳ

من وجدایی از درگهت معاذالله

Гуноҳи хасмии бахти сети ҷурми бандаи мгир

گناه خصمی بخت ست جرم بنده مگیر

Бигӯ ба афвати к-эии млҷоу млози гуноҳ

بگو به عفوت کای ملجا و ملاذ گناه

Бигӯ ба лутфи к-эии ъзрномаҳи тақсир

بگو به لطف کای عذرنامه تقصیر

Фалон ки ҳам аз азал дар суҷуди даргаи мо

فلان که هم از ازل در سجود درگه ما

Ба хоки аҷзи ҳамеи суди рух чу бадари мунир

به خاک عجز همی سود رخ چو بدر منیر

Аз чашми захми ҳаводис агарчӣ як ду се рӯз

از چشم زخم حوادث اگرچه یک دو سه روز

Ба чанги фурқати ин остона буд асир

به چنگ فرقت این آستانه بود اسیر

Кунун расед лабӣ бо ҳазор қофилаи узр

کنون رسید لبی با هزار قافله عذر

Ту ҳам чу марҳамати оми узр ӯ бипазир

تو هم چو مرحمت عام عذر او بپذیر

Ҳамеша то буд ин нилгуни оинаи ранг

همیشه تا بود این نیلگون آینه‌رنگ

Ба корхонаи тақдири соҳиби тадбир

به کارخانه تقدیر صاحب تدبیر

Саги влои ту бодои вагарнаи баргардад

سگ ولای تو بادا وگرنه برگردد

Чунонкии бишиканадаши бори ин мусӣбати тир

چنانکه بشکندش بار این مصیبت تیر