Рамазонӣ гузаронадем ба сад неъмату ноз

رمضانی گذراندیم به صد نعمت و ناز

Рамазонӣ на ки сӣ иди ҳамаи айши тароз

رمضانی نه که سی عید همه عیش طراز

Рӯз ӯ кӯтаҳ ва кам умр чу шабҳои висол

روز او کوته و کم عمر چو شب‌های وصال

Дар дарозии шаб ӯ мояи даҳ умри дароз

در درازی شب او مایه‌ده عمر دراز

Рӯзи гӯйӣ ки зи кӯтоҳӣ буд ши пару бол

روز گویی که ز کوتاهی بود‌‌‌ش پر و بال

Варна ин гӯнаи маҳоли сети сафар бе парвоз

ورنه این گونه محال‌ست سفر بی‌پرواز

Ҳамчуи гиреҳгӣ ки рибоед баррае барадии меҳр

همچو گرگی که رباید بره‌ای بردی مهر

Ҷаддиро ҷониби мағриб ба ҳазорон так ва тоз

جدی را جانب مغرب به هزاران تک و تاز

Гоҳ чун шӯхи арӯсӣ ки рухӣ бинмоед

گاه چون شوخ عروسی که رخی بنماید

Рух намӯдӣ ва кашидӣ сар аз йени манзараи боз

رخ نمودی و کشیدی سر از‌ین منظره باز

ё ки пинҳон ба сӯии ҳуққаи мағриб май барад

یا که پنهان به سوی حقه مغرب می‌برد

Муҳра аз ҳуққаи машриқи фалаки шӯъбадаи боз

مهره از حقه مشرق فلک شعبده‌باز

Лек моро ҳамаи шаби рӯзи тараб буд ки буд

لیک ما را همه شب روز طرب بود که بود

Ахтари толеъи мо акси фалаки дӯсти навоз

اختر طالع ما عکس فلک دوست‌نواز

Гоҳ аз панди ҳакямон хирадманд шудӣ

گاه از پند حکیمان خردمند شدی

Базм чун ҷавҳари аввали садафи гавҳари роз

بزم چون جوهر اول صدف گوهر راز

Набзи маҷлис чу шудӣ мунҳариф аз ҷунбиши асл

نبض مجلس چو شدی منحرف از جنبش اصل

Аз ҳзоқт ба ҳамон мартабаи бурдандии боз

از حذاقت به همان مرتبه بردندی باز

Гоҳ аз файзи надимон ки баҳор тарабанд

گاه از فیض ندیمان که بهار طربند

Даҳани ғунча чу гули номадӣ аз хандаи фароз

دهن غنچه چو گل نامدی از خنده فراز

Завқи ғолиб ба ҳаддӣ буд ки бехуд ме кард

ذوق غالب به حدی بود که بی خود می‌کرد

Мурғи рӯҳи ҳама бар гирди сари ҳам парвоз

مرغ روح همه بر گرد سر هم پرواز

Гоҳ аз сайри кутуби дидаи гулистони гаштӣ

گاه از سیر کتب دیده گلستان گشتی

Чаҳ кутуб ! ғунча ҳар нуқта дар ӯ гулшани роз

چه کتب! غنچه هر نقطه در او گلشن راز

Тозаи гулдастае аз маънии рангин ҳар сатр

تازه گلدسته‌ای از معنی رنگین هر سطر

Каши масеҳои хиради баста ба дасти эъҷоз

کش مسیحای خرد بسته به دست اعجاز

Бас ки шодоби вафо буд иборат гуфтӣ

بس که شاداب وفا بود عبارت گفتی

Ҳар рақами ғунча ашкӣаст зи мижгони ниёз

هر رقم غنچه اشکی است ز مژگان نیاز

Гоҳи афсонаи олам варақӣ ме хондем

گاه افسانه عالم ورقی می‌خواندیم

Баҳри дилҷӯеи атфоли дабистони муҷоз

بهر دلجویی اطفال دبستان مجاز

Гоҳ аз майхонаи ишқии қадаҳӣ май додем

گاه از میخانه عشقی قدحی می‌دادیم

Баҳри саргармии мисатони ҳақиқати пардоз

بهر سرگرمی مستان حقیقت‌پرداز

Гоҳ дар маҳфили мо ҷавҳари кули хунёгар

گاه در محفل ما جوهر کل خنیاگر

Гоҳ дар маҷлиси мо рӯҳи қудси дастони соз

گاه در مجلس ما روح قدس دستان‌ساز

Бар сари мутриб аз анҷуми гули таҳсин май рехт

بر سر مطرب از انجم گل تحسین می‌ریخت

Осмон чун ки зи мизроби шкФтии раги соз

آسمان چون‌که ز مضراب شکفتی رگ‌ساز

Лаҳҷаи авди ҳадисӣ ба раг ҷон ме гуфт

لهجه عود حدیثی به رگ جان می‌گفت

Ки набӯд огаҳ аз он сар на ҳақиқат на муҷоз

که نبود آگه از آن سر نه حقیقت نه مجاز

Рӯҳи Маҳмӯди камонча чу наво соз шудӣ

روح محمود کمانچه چو نوا ساز شدی

Нола хеш шунидӣ зи хами зулфи Аёз

ناله خویش شنیدی ز خم زلف ایاز

Нола дар синаи мурғони биҳиштӣ май сӯхт

ناله در سینه مرغان بهشتی می‌سوخت

Лаби ное чу шудӣ бо лаби неи ҳам овоз

لب نایی چو شدی با لب نی هم‌آواز

Гоҳ аз атр шудӣ ҳиндии шаби машки фуруш

گاه از عطر شدی هندی شب مشک‌فروش

Рост ҳамчун шикани зулфи арӯсони тароз

راست همچون شکن زلف عروسان طراز

Даҳр мехост бихӯрӣ паии ин базм ки монад

دهر میخواست بخوری پی این بزم که ماند

Холи мишкӣн ба сари оташи рухсори Аёз

خال مشکین به سر آتش رخسار ایاز

Буд омодаи зи алвони нъм бе миннат

بود آماده ز الوان نعم بی‌منت

Ҳар чаҳ гунҷидӣ дар ҳавсилаи хоҳиши оз

هر چه گنجیدی در حوصله خواهش آز

Сафари фирдавси барин суфра чӣ мо ризвон

سفر فردوس برین سفره چی ما رضوان

Мизбони раҳмати яздону чуну бе анбоз

میزبان رحمت یزدان و چنو بی انباز

Ҳар чаҳ дар махзан худ дошт ниҳони хозини ҳиллад

هر چه در مخزن خود داشت نهان خازن هلد

Ҳамаро кардӣ дар гӯшаи хуонеи иброз

همه را کردی در گوشه خوانی ابراز

Ҷинати нася ба подош диҳад соим ро

جنت نسیه به پاداش دهد صایم را

Онкӣ аз раҳмат ӯ гашта дар рӯзии боз

آنکه از رحمت او گشته در روزی باز

Лек моро ҳамаи шаби ҷилваи ҷиноти Наим

لیک ما را همه شب جلوه جنات نعیم

Нақд буд аз карами хони Фаридуни эъзоз

نقد بود از کرم خان فریدون اعزاز

Хони ҷами ҷоҳи фалаки рутбаи ҳусайни онкӣ буд

خان جم جاه فلک رتبه حسین آنکه بود

Схтши хасми гудозу карамаши бандаи навоз

سخطش خصم‌گداز و کرمش بنده‌نواز

Баҳри ҳифзат чу занад мавҷ фурӯ шавед пок

بحر حفظت چو زند موج فرو شوید پاک

Асари қӯти гироӣ аз чнгли боз

اثر قوت گیرایی از چنگل باز

Корфармоӣ қуво гардад агар ҳиммати ту

کارفرمای قوا گردد اگر همت تو

Мурғи ҳам аз қафаси байзаи намояди парвоз

مرغ هم از قفس بیضه نماید پرواز

Чархро домани иқбол ту мегуфт ба лутф

چرخ را دامن اقبال تو می‌گفت به لطف

Чанд бе фоидаи баргарди ҷаҳони ин так ва тоз

چند بی‌فایده برگرد جهان این تک و تاز

Матлаби хеш агар май талабӣ инак ман

مطلب خویش اگر می‌طلبی اینک من

Ломакон дар таҳи по на пас аз он дасти ниёз

لامکان در ته پا نه پس از آن دست نیاز

Чун кунам фикри мдиҳи ту хиради ҷабҳаи хеш

چون کنم فکر مدیح تو خرد جبهه خویش

Пешами орад ки бар он нақш кунам ин эъҷоз

پیشم آرد که بر آن نقش کنم این اعجاز

Ишқи ҳам сафҳаи ҷон бар кафи хоҳиши бунаад

عشق هم صفحه جان بر کف خواهش بنهد

Барам ояд ҳамаи тани шавқу сарои пои ниёз

برم آید همه تن شوق و سرا‌پای نیاز

Хома бурдорам ва аз нотиқаи гирами дастур

خامه بردارم و از ناطقه گیرم دستور

Пас шавам гоҳ бар йени гоҳ бар он нақши тароз

پس شوم گاه بر‌ین گاه بر آن نقش طراز

Бас ки дар боби санои ту ҳарисам хоҳам

بس که در باب ثنای تو حریصم خواهم

Ки ҳаме то абади анҷоми гурезади зи оғоз

که همی تا ابد انجام گریزد ز آغاز

Довро хомаи густохи фасеҳии имрӯз

داو‌را خامه گستاخ فصیحی امروز

Боз гардӣда паии мадҳи ту маънии пардоз

باز گردیده پی مدح تو معنی‌پرداز

Нағмаи пардозии калаки ману мадҳати ҳайҳот

نغمه‌پردازی کلک من و مدحت هیهات

Ман гирифтам ки чу Довӯди намоями эъҷоз

من گرفتم که چو داود نمایم اعجاز

Шеърсозӣ сет бар он тори фаровони лекин

شعر سازی‌ست بر آن تار فراوان لیکن

Торҳо ҷумлаи як оҳанг набошад дар соз

تارها جمله یک آهنگ نباشد در ساز

То оҳанг дар йени сози сноснҷии тест

تا آهنگ در‌ین ساز ثناسنجی تست

Лек мизроби ман онҷо набӯд муҳаррами роз

لیک مضراب من آنجا نبود محرم راز

Ба машомаши биҷуз аз накҳат хиҷлат нарасад

به مشامش بجز از نکهت خجلت نرسد

Ба сӯии чин чу баради тӯҳфаи сабои буии пиёз

به سوی چین‌چو برد تحفه صبا بوی پیاز

Лек онҷо ки шавад халқи ту бёъи матоъ

لیک آنجا که شود خلق تو بیاع متاع

Бар Рахши гирди касодии сет чу гулгунаи ноз

بر رخش گرد کسادی‌ست چو گلگونه ناز

Назми ман он зари қалби сет ба бозори хирад

نظم من آن زر قلب‌ست به بازار خرد

Ки зи шарми маҳак таҷриба ояд ба гудоз

که ز شرم محک تجربه آید به گداز

Лек агар сиккаи иқбол ту ёбад гардад

لیک اگر سکه اقبال تو یابد گردد

Дар сафои гуҳар аз мағрибии хури мумтоз

در صفای گهر از مغربی خور ممتاز

То дар ин дайри маҷозӣ буд ойини ду ид

تا در این دیر مجازی بود آیین دو عید

Иди ту боди ҳақиқати зи ҷаҳони боди муҷоз

عید تو باد حقیقت ز جهان باد مجاز

Бод бар чеҳраи омоли ту аз ҳиммати шоҳ

باد بر چهره آمال تو از همت شاه

Дар иқболи ду олам чу дар давлати боз

در اقبال دو عالم چو در دولت باز