Бозами нафас ба лаҷа файзӣ шиновараст
بازم نفس به لجه فیضی شناورست
Каши камтарини садафи шараф ҳафт гавҳараст
کش کمترین صدف شرف هفت گوهرست
Хулдии шкФт бар сар ҳар шохи гулбунам
خلدی شکفت بر سر هر شاخ گلبنم
Ореи баҳори табъи маро расм дигараст
آری بهار طبع مرا رسم دیگرست
Файзӣ ба тоза бар неи калакам фишонда анд
فیضی به تازه بر نی کلکم فشاندهاند
Каш бар шукри ҳумои зи магас ҷон фишонтар сет
کش بر شکر هما ز مگس جانفشانترست
Ибҳом бар қафоаш чу меҳри набуввати сет
ابهام بر قفاش چو مهر نبوتست
Калакам ки дар ҷаҳон маъонӣ паямбараст
کلکم که در جهان معانی پیمبرست
Неи неи манам паямбару овози калаки ман
نینی منم پیمبر و آواز کلک من
Гӯйии сафири шҳпр номӯс Акбараст
گویی صفیر شهپر ناموس اکبرست
Як корвони киришма Юсуф баронаст бор
یک کاروان کرشمه یوسف برانست بار
Ҳар нуқтае ки дар варақами бинўотрст
هر نقطهای که در ورقم بینواترست
Як осмони кавокиби саъди андрўсти гум
یک آسمان کواکب سعد اندروست گم
Ҳарфӣ ки дар мсўдаҳам наҳс Акбараст
حرفی که در مسودهام نحس اکبرست
Бар гулшании зи атсаи калаками баҳори рехт
بر گلشنی ز عطسه کلکم بهار ریخت
Конҷои дами Масеҳи куҳани нахл бе бараст
کانجا دم مسیح کهن نخل بیبرست
Яксони тпнди тӯтӣу булбули дарин чаман
یکسان طپند طوطی و بلبل درین چمن
Моно ки бар лаби гул ӯ ханда шукраст
مانا که بر لب گل او خنده شکرست
Бар тораками ҷавоҳир қудсӣ кунад нисор
بر تارکم جواهر قدسی کند نثار
Файзи азал ки дар арз кун ҷавҳараст
فیض ازل که در عرض کون جوهرست
Гӯям зи баси фурӯғ ки моҳасту офтоб
گویم ز بس فروغ که ماهست و آفتاب
Чун бингарам саноӣ масеҳоӣ Акбараст
چون بنگرم ثنای مسیحای اکبرست
Ҳофизи муҳиби алӣ ки ба гулшани сарои қудс
حافظ محب علی که به گلشنسرای قدس
Ҳар нолааш муаллими мурғ нав агараст
هر نالهاش معلم مرغ نواگرست
Шоистаи навозиши ин ном зот ӯст
شایسته نوازش این نام ذات اوست
Гӯйӣ сиришта пайкараш аз меҳр ҳайдараст
گویی سرشته پیکرش از مهر حیدرست
Шерозаи китоби ҳунар дар замона ӯст
شیرازه کتاب هنر در زمانه اوست
Гар ӯ набошадӣ ҳама авроқаш абтараст
گر او نباشدی همه اوراقش ابترست
Маҷмӯъаи макорими ахлоқ зот ӯст
مجموعه مکارم اخلاق ذات اوست
Бе ӯ ҷаҳони куҳнаи насаб нома шараст
بی او جهان کهنه نسبنامه شرست
Ташбеҳи қудсён ба сувидоӣ дил кунанд
تشبیه قدسیان به سویدای دل کنند
Ҳар нуқтае ки назми маро саҳв дафтараст
هر نقطهای که نظم مرا سهو دفترست
Гардад чу хомаи шонаи каши турраи саноаш
گردد چو خامه شانهکش طره ثناش
Аз ҳасани хат мсўдаҳам рӯй дилбараст
از حسن خط مسودهام روی دلبرست
Неи неи дилии сети сӯхта аз ишқ варна чун
نینی دلیست سوخته از عشق ورنه چون
Ҳўдҷ нишин зулф батон чун ма ва хураст
هودجنشین زلف بتان چون مه و خورست
Аз офтоби фитрати қудсии тулӯъи ту
از آفتاب فطرت قدسی طلوع تو
Бо ҳрзи ъмрҳост ки ҳам чашм ховараст
با حرز عمرهاست که هم چشم خاورست
Чун субҳ аз он диёр гадоӣаст хирқаи пӯш
چون صبح از آن دیار گداییست خرقهپوش
Машриқгар офтоби зи табъам ғанӣ тараст
مشرق گر آفتاب ز طبعم غنیترست
Каз хоки хушк бар дар давлати сарои қурб
کز خاک خشک بر در دولتسرای قرب
Замзам ба давлати қадамам пӯр озараст
زمزم به دولت قدمم پور آذرست
Ҳои ҳунари зи мақдам ӯ дар риёзи фазл
های هنر ز مقدم او در ریاض فضل
Як чашмаи слсбил ва дигар чашма кавсараст
یک چشمه سلسبیل و دگر چشمه کوثرست
Гар бӯдааст бору барӣ чидааст ӯ
گر بوده است بار و بری چیده است او
Варна ҳануз нахли камолот бе бараст
ورنه هنوز نخل کمالات بیبرست
Хеш сет донамӣ нафасаш бо лаби Масеҳ
خویشست دانمی نفسش با لب مسیح
Аммо надонамӣ зи куҷо кимиё гараст
اما ندانمی ز کجا کیمیا گرست
Алҳақ ки кимиёӣ маъонӣаст лафз ӯ
الحق که کیمیای معانیست لفظ او
Маънӣ агар мисаст ба лафзаш дарун зараст
معنی اگر مس است به لفظش درون زرست
зи асрори номаҳои илоҳии сети наср ӯ
ز اسرارنامههای الهیست نثر او
Назмаш бар он китоб чу бисми аллоҳ афсараст
نظمش بر آن کتاب چو بسم الله افسرست
Лафз нагуфтаро хиради дурбин ӯ
لفظ نگفته را خرد دوربین او
Донад ки аз чаҳ ҷавҳар маънӣ тавонгараст
داند که از چه جوهر معنی توانگرست
Маънӣ чу дар саводи сухан шбрўӣ кунад
معنی چو در سواد سخن شبروی کند
Ҷосуси занн ӯ зи яқини рост байн тараст
جاسوس ظن او ز یقین راست بینترست
Зоҷзои қувои мадракаи шахси дониши сет
زاجزا قوای مدرکه شخص دانشست
Гӯйӣ ки пой то сар ақл мусаввираст
گویی که پای تا سر عقل مصورست
Хаттӣ ки нисфи илми шимурдаши забони ваҳй
خطی که نصف علم شمردش زبان وحی
Ақсоми он аномл ӯро мусаххараст
اقسام آن انامل او را مسخرست
Дар аҳд ӯ даҳони дуот аз забони калак
در عهد او دهان دوات از زبان کلک
Аз баси шукри мкидаҳ кунун танг шукраст
از بس شکر مکیده کنون تنگ شکرست
Чун шаби чароғ файз кунад бар варақи нисор
چون شب چراغ فیض کند بر ورق نثار
Калакаши хати шуъоъу варақ сафҳа хураст
کلکش خط شعاع و ورق صفحه خورست
Рахшади чунонкӣ аз раҳми субҳи офтоб
رخشد چنانکه از رحم صبح آفتاب
Ҳар нуқтаи рақам ки ба сулби қалами дуруст
هر نقطه رقم که به صلب قلم درست
Даввори офарӣдаи афлок табъ ӯст
دوار آفریده افلاک طبع اوست
Ин меҳри зини сипеҳр сҳои муҳақараст
این مهر زین سپهر سهای محقرست
Дар ҳар фани сет чун фани адвор бе назир
در هر فنست چون فن ادوار بینظیر
Аммо сар омадаст дар онҳо дарин сараст
اما سرآمدست در آنها درین سرست
Мусиқӣ аз улувва насаби рӯҳи ҳикмати сет
موسیقی از علو نسب روح حکمتست
ӯ чун шамеми сунбулу гул рӯҳ парвараст
او چون شمیم سنبل و گل روحپرورست
Онҷо ки Зуҳра дар сафи даъвӣ илм занад
آنجا که زهره در صف دعوی علم زند
Худ якка тозтар з шаҳаншоҳ ховараст
خود یکه تازتر ز شهنشاه خاورست
Неи Зуҳраи муштарӣ чу занад аз камоли лоф
نی زهره مشتری چو زند از کمال لاف
Бо табъ ӯ чу даъвии парвоз бе параст
با طبع او چو دعوی پرواز بیپرست
Банданд пӯст бар дафи хуршеди қудсён
بندند پوست بر دف خورشید قدسیان
Аз пардаҳо дидаи худ кинаш дар хураст
از پردهها دیده خود کینش در خورست
Аммо зи файзи замзамаи дилхарош ӯ
اما ز فیض زمزمه دلخراش او
Он пардаҳо зи хӯни ҷигар то абад тараст
آن پردهها ز خون جگر تا ابد ترست
Дар базми мл чу лаҳҷа ӯ гул фишон шавад
در بزم مل چو لهجه او گلفشان شود
Гӯши қадаҳ чу чашми суроҳеи мҳирст
گوش قدح چو چشم صراحی محیرست
Вари шуълае зи замзама дар суфиён занад
ور شعلهای ز زمزمه در صوفیان زند
Саҷҷодаи ҳамчуи шайхи зи ваҷди оташини параст
سجاده همچو شیخ ز وجد آتشین پرست
Чун ғунчаи сар ба меҳр навой ҳазин ӯст
چون غنچه سر به مهر نوای حزین اوست
Гӯши нави ашнос ки ҳуш мусаввираст
گوش نو اشناس که هوش مصورست
Дили мурдагон ба замзама дигарон хушанд
دلمردگان به زمزمه دیگران خوشند
Ореи шутур чу мурдаи калоғаш ҳаддӣ гараст
آری شتر چو مرده کلاغش حدی گرست
Номаши маро ба зоиқаи таъм шукр диҳад
نامش مرا به ذائقه طعم شکر دهد
Гӯйии гулаши зи шаҳд муҳаббат мухаммираст
گویی گلش ز شهد محبت مخمرست
Аз номаш ар ба коми забонами нчсбдӣ
از نامش ار به کام زبانم نچسبدی
Такрор кардамӣ ки чу қанд мукаррараст
تکرار کردمی که چو قند مکررست
Чун субҳ кӣ ба хешӣ хуршед нозад ӯ
چون صبح کی به خویشی خورشید نازد او
Худ ӯ дар осмони ҳунар равшан ахтараст
خود او در آسمان هنر روشن اخترست
Бурҳони покии насаби ин бас ки аз камол
برهان پاکی نسب این بس که از کمال
Халқаши гузидаи уммат халқ паямбараст
خلقش گزیده امت خلق پیمبرست
Аз заҳри афъии ҳасад эй муддаии бимир
از زهر افعی حسد ای مدعی بمیر
Кин заҳрро вафоти ту трёқ Акбараст
کاین زهر را وفات تو تریاق اکبرست
Инҳо ки гуфтаам ҳамагии айб зот ӯст
اینها که گفتهام همگی عیب ذات اوست
Назд ту гарчи мадҳи фузун аз ҳад ва мараст
نزد تو گرچه مدح فزون از حد و مرست
Нашигифт агар зи дарди ҳасади сари гарони шӯй
نشگفت اگر ز درد حسد سر گران شوی
Зини ғунчаҳои лафз ки гӯйии мънбрст
زین غنچههای لفظ که گویی معنبرست
Дардисари ҷаъли зи гули анбарин шамем
دردسر جعل ز گل عنبرین شمیم
Назд хиради зи масъала ҳои муқарараст
نزد خرد ز مسالههای مقررست
Ту аҳвалии зи чашм хрдбин махӯр фиреб
تو احولی ز چشم خردبین مخور فریب
Коинҷои зи нури дидаи таҷаллии Фзўнтрст
کاینجا ز نور دیده تجلی فزونترست
Ин нағмаро ба лаҳҷаи Тифлон сурӯда ам
این نغمه را به لهجه طفلان سرودهام
Варна сазои мадҳи вай оҳанг дигараст
ورنه سزای مدح وی آهنگ دیگرست
Кӯраст даҳри дидаи мардуми шиноси кӯ
کورست دهر دیده مردم شناس کو
Ҳқо ки ончӣ гуфтаам ӯ сад баробараст
حقا که آنچه گفتهام او صد برابرست
Инсофи худ табиати анқо гирифта аст
انصاف خود طبیعت عنقا گرفته است
Варнае фазл чаро рехтаи параст
ورنه همای فضل چرا ریخته پرست
Кӯтаҳ кунам ҳадис ки қадари сухани шинос
کوته کنم حدیث که قدر سخنشناس
Имрӯз аз матоъи ҳунар кам бҳотрст
امروز از متاع هنر کم بهاترست
Калаки шукри фуруши фасеҳӣ даҳон бабанд
کلک شکرفروش فصیحی دهان ببند
Мстои ҷинси хеш ки гӯш ҷаҳон караст
مستای جنس خویش که گوش جهان کرست
Гаштии санои тароз ва қазо шуд дуоӣ ӯ
گشتی ثنا طراز و قضا شد دعای او
Раҳмӣ каз интизори иҷобат ба хӯн тараст
رحمی کز انتظار اجابت به خونترست
Умраши дарози бод ки атфоли фазл ро
عمرش دراز باد که اطفال فضل را
Дар рӯзгор ӯ падар пок гавҳараст
در روزگار او پدر پاکگوهرست
Худ куҳнаи миҷмарии сети фалаки венаи нуҷуми наҳс
خود کهنه مجمریست فلک وین نجوم نحس
зи он сӯи шикофи миҷмару зин сӯй ахтараст
ز آن سو شکاف مجمر و زین سوی اخترست
Аз буии мардумяши магари шаст ва шӯ диҳанд
از بوی مردمیش مگر شست و شو دهند
Варна ба даҳр то буд ӯ авд миҷмараст
ورنه به دهر تا بود او عود مجمرست