Саҳари гуҳон ки шикеб аз барам гирифт канор

سحر‌ گهان که شکیب از برم گرفت کنار

Ба рӯй дил дар суҳбат гушӯд нолаи зор

به روی دل در صحبت گشود ناله زار

Шаби вилодати иду ҷаҳонёни хуррам

شب ولادت عید و جهانیان خرم

Валек рӯзи вафоти фароғати ман зор

ولیک روز وفات فراغت من زار

ҲриФкони ҳама бо икдгри зи хираду бузург

حریفکان همه با یکدگر ز خرد و بزرگ

Навой ъушрати дрсохтаҳ чу мўсиқор

نوای عشرت درساخته چو موسیقار

Ману фиғони дили зору гӯшаи ғорӣ

من و فغان دل زار و گوشه غاری

Чу чашми мотамёни фироқи тирау тор

چو چشم ماتمیان فراق تیره و تار

Гуҳӣ ба хештан аз бихўдӣ ҳаме гуфтам

گهی به خویشتن از بیخودی همی گفتم

Ки эй зи содаи дилиҳои хеш дар озор

که ای ز ساده‌ دلی‌های خویش در آزار

зи фурқат ки нзорӣ чу нестат як дӯст

ز فرقت که نزاری چو نیستت یک دوست

Вази иштиёқ ки зорӣ чу нестат як ёр

وز اشتیاق که زاری چو نیستت یک یار

Ҷаҳон ба Тифл вафое нагашта обистан

جهان به طفل وفایی نگشته آبستن

Вагар шуда нашуда аз ҳаёти бархӯрдор

وگر شده نشده از حیات برخوردار

Нахусти кор ки банноӣ офариниш кард

نخست کار که بنای آفرینش کرد

Миёни мо ва тараб кард оҳанӣни девор

میان ما و طرب کرد آهنین دیوار

Ман инчунин ба худ андари ҳадис каз дар ман

من اینچنین به خود اندر حدیث کز درِ من

Даромад он санами сарви қади лолаи изор

درآمد آن صنم سرو‌قد لاله‌عذار

Ба оризӣ ки агар бурқаъаш ҳаё нашавад

به عارضی که اگر برقعش حیا نشود

Ҳазор таври даройади зи по ба як дидор

هزار طور درآید ز پا به یک دیدار

Рухии ҷамоли ҷамолу қадии равони равон

رخی جمال جمال و قدی روان روان

Лабии ҳаёти ҳаёту хаттии баҳори баҳор

لبی حیات حیات و خطی بهار بهار

Лабии чунонкӣ ба ҳар ханда маҳд ҳастӣ ро

لبی چنانکه به هر خنده مهد هستی را

Ҳазор Тифли масеҳои сифат наад ба канор

هزار طفل مسیحا صفت نهد به کنار

Гушӯд лаби зи паии пурсишам итоб олуд

گشود لب ز پی پرسشم عتاب‌آلود

Вале зи ҷоми талофии киришмаи бода гусор

ولی ز جام تلافی کرشمه باده‌گسار

Ба ханда гуфт ки эй кӯҳи дард то кӣ ва чанд

به خنده گفت که ای کوه درد تا کی و چند

Ғам замона кунӣ вақфи синаи аФгор

غم زمانه کنی وقف سینه افگار

Ду рӯзаи умри ғанимати шумор кин соқӣ

دو روزه عمر غنیمت شمار کاین ساقی

намедиҳад ба касе соғари ҳаёти ду бор

نمی‌دهد به کسی ساغر حیات دو‌بار

Биор бода ки дар рӯзгори ҳиҷри дилат

بیار باده که در روزگار هجر دلت

зи ду р ӣат накашид ончӣ май кашами зи хумор

ز دو‌ر‌یت نکشید آنچه می‌کشم ز خمار

зи ҷои ҷустам ва онгаҳ ба маҷлис оварадам

ز جای جستم و آنگه به مجلس آوردم

Меӣ ба ранги ақиқ ва ба буии машки ттор

میی به رنگ عقیق و به بوی مشک تتار

Меӣ чунонкии зи Ямани фурӯғи талъат ӯ

میی چنانکه ز یمن فروغ طلعت او

Ниҳодаи таври хиради номи хонаи хумор

نهاده طور خرد نام خانه خمار

Ба саъии босира дар туъма таъм дарёбанд

به سعی باصره در طعمه طعم دریابند

Кашанди серумаи зи лояш агар аўлўи алобсор

کشند سرمه ز لایش اگر اولو‌الابصار

Меӣ чунонкӣ нависад ба номи заҳри аҷал

میی چنانکه نویسد به نام زهر اجل

Бароти роҳати ранҷуру сиҳҳати бемор

برات راحت رنجور و صحت بیمار

Садоӣ болаш бахшад навиди умри абад

صدای بالش بخشد نوید عمر ابد

Уқоби марг агар тар кунад азуи минқор

عقاب مرگ اگر تر کند ازو منقار

Ба таъм ҷон бастанд ба нашъа ҷон бахшад

به طعم جان بستاند به نشئه جان بخشد

Сириштаандаш гӯйии зи васлу фурқати ёр

سرشته‌اندش گویی ز وصل و فرقت یار

Меӣ ки чун зи сари шиша пунба баргирӣ

میی که چون ز سر شیشه پنبه برگیری

Занад зи ҷўФши фаввораи вори ҷӯши анвор

زند ز جوفش فواره‌وار جوش انوار

Чу акс ҷомаш уфтад ба хоки пиндорӣ

چو عکس جامش افتد به خاک پنداری

Замини муқобил хуршед гашта оинаи дор

زمین مقابل خورشید گشته آینه‌دار

Чу аз насими суроҳеи гули пиёлаи шкФт

چو از نسیم صراحی گل پیاله شکفت

Чамани чамани гул ҳасанаш дамид бар рухсор

چمن چمن گل حسنش دمید بر رخسار

зи баси сафои хиради хурда дон наме донист

ز بس صفا خرد خرده‌دان نمی‌دانست

Ки боғ давлат хонаст ё ҷамоли баҳор

که باغ دولت خانست یا جمال بهار

Сипеҳри миллату давлати ҷаҳони ҷоҳу ҷалол

سپهر ملت و دولت جهان جاه و جلال

Муҳӣти ъзу шарафи баҳри ҷӯаду кони виқор

محیط عز و شرف بحر جود و کان وقار

Хдоигони салотини ҳусайни хон ки кунанд

خدایگان سلاطین حسین‌خان که کنند

Сарони малик ба тўФи ҳаримаши астзҳор

سران ملک به طوف حریمش استظهار

Зиҳӣ ба равнақи адли ту олами ободон

زهی به رونق عدل تو عالم آبادان

Чунонкии малики дил аз меҳри ҳайдари каррор

چنانکه ملک دل از مهر حیدر کرار

Ба ҷанби ҷоҳи ту чун чархи дами з рифъат зад

به جنب جاه تو چون چرخ دم ز رفعت زد

Сараш ба ҷайби адам боз рафт доираи вор

سرش به جیب عدم باز رفت دایره‌وار

Балӣ касе ки аноолҳқ занад ба малики вуҷӯд

بلی کسی که اناالحق زند به ملک وجود

Яқин ки шаҳнаи ғайрат сараш кашад бар дор

یقین که شحنه غیرت سرش کشد بر‌دار

зи боргоҳи ҷалолат чу адл бар по хост

ز بارگاه جلالت چو عدل بر‌پا خاست

Паии мариммати ин хоки тӯдаи бноўор

پی مرمت این خاک توده بناوار

Ба ханда марҳаматат гуфт к-эй ба истеҳқоқ

به خنده مرحمتت گفت کای به استحقاق

Баннои қасри хароби замонаро меъмор

بنای قصر خراب زمانه را معمار

Барои ҷғд ки бехонимон наёрад зист

برای جغد که بی‌خانمان نیارد زیست

Харобаи дили аъдоӣ давлаташ бигзор

خرابه دل اعدای دولتش بگذار

Яке бадии мау хуршедро тулӯъу ғуруб

یکی بدی مه و خورشید را طلوع و غروب

Шудӣ ба толеъи азматгар осмони сайёр

شدی به طالع عزمت گر آسمان سیار

Агар мадоеҳи хилқат адо кунам гардад

اگر مدایح خلقت ادا کنم گردد

Саводи шеърам чун зулфи ёри ънбрбор

سواد شعرم چون زلف یار عنبربار

Вагар зи хашми ту ронами сухан сухан ларзад

وگر ز خشم تو رانم سخن سخن لرزد

Чунонкии ганҷи маъонӣ бурун фитад зи ашъор

چنانکه گنج معانی برون فتد ز اشعار

Фалаки ҷно бо дарё дило худовандо

فلک جنا‌با دریا‌دلا خداوندا

Зиҳӣ ба адли ту қоими баннои ҳашт ва чаҳор

زهی به عدل تو قایم بنای هشت و چهار

Ҳироти умраи аллоҳи хароб буд чунонк

هرات عمره الله خراب بود چنانک

Ки ҷузи харобӣ дар вай набӯд як диёр

که جز خرابی در وی نبود یک دیار

Паланги фитнау ғӯли фасоду дузди аҷал

پلنگ فتنه و غول فساد و دزد اجل

зи бас ба соҳати он бум ва бар гирифт қарор

ز بس به ساحت آن بوم و بر گرفت قرار

зи бими ҷони зираи алҳФизи пӯшедӣ

ز بیم جان زره الحفیظ پوشیدی

Чу бргзштии зи онҷои сипеҳри шери шикор

چو برگذشتی ز آنجا سپهر شیر شکار

Ҳазор шукр ки обод шуд чунон имрӯз

هزار شکر که آباد شد چنان امروز

Ки каъба кард хитобаш ба қблҳолобсор

که کعبه کرد خطابش به قبلةالابصار

Ба эътидоли дарав ҳар чаҳор табъи муқӣм

به اعتدال درو هر چهار طبع مقیم

зи эътидоли дарав ҳар чаҳор фасли баҳор

ز اعتدال درو هر چهار فصل بهار

Ҳарӣ биҳишт ва ту аз бандагони ҳазрати шоҳ

هری بهشت و تو از بندگان حضرت شاه

Худоӣ карда турои зини биҳишти бархӯрдор

خدای کرده ترا زین بهشت برخوردار

Латифае сети дарин зимни оқилони ғФл

لطیفه‌ای‌ست درین ضمن عاقلان غفل

Латифае ки бар он рӯҳи қудси боди нисор

لطیفه‌ای که بر آن روح قدس باد نثار

Ки ҳаркии бандагии шоҳи дайн паноҳ кунад

که هرکه بندگی شاه دین پناه کند

Шавад насибаши ҷиноти таҳтҳо алонҳор

شود نصیبش جنات تحتها الانهار

Ҷаҳони пноҳои арвоҳи анварӣу Заҳир

جهان پناها ارواح انوری و ظهیر

Ба мадҳи хуонеи ман гар кунанд астзҳор

به مدح‌خوانی من گر کنند استظهار

Ба посбонии даргоҳат ифтихор кунам

به پاسبانی درگاهت افتخار کنم

Нгўимт ки марои ҳамчуи ғайри иззати дор

نگویمت که مرا همچو غیر عزت‌دار

Вале фасеҳӣ бар дар нишаста мунтазираст

ولی فصیحی بر در نشسته منتظرست

Ки кӣ диҳандаш дар ҳазрати ту рухсати бор

که کی دهندش در حضرت تو رخصت بار

Чу андар ояду бӯсади бисоти ъзу шараф

چو اندر آید و بوسد بساط عز و شرف

Бигӯ ба чарх ки бархезу ҷо бадв бигзор

بگو به چرخ که برخیز و جا بدو بگذار

Мадонаши ҳамчу дигар шоирони куҳнаи фуруш

مدانش همچو دگر شاعران کهنه‌فروش

Ки рахт мурда фурушанд бар сари бозор

که رخت مرده فروشند بر سر بازار

Калом ӯ ҳамагии ваҳии манзили сет вале

کلام او همگی وحی منزل‌ست ولی

Ниҳанд бе хирадонаши лақаби ҳамеи ашъор

نهند بی‌خردانش لقب همی اشعار

Ба илму дониши нстоимш ки ме донам

به علم و دانش نستایمش که می‌دانم

Дар йени замона буд илми айбу дониши ор

در‌ین زمانه بود علم عیب و دانش عار

Ҳамеша то ки дар йени коргоҳи халъати умр

همیشه تا که در‌ین کارگاه خلعت عمر

Замонаи бофад аз тору пуди лайл ва наҳор

زمانه بافد از تار و پود لیل و نهار

Қабои ҷоҳи турои каши бақо буд нассоҷ

قبای جاه ترا کش بقا بود نساج

Хлўди бодои пуду давоми бодои тор

خلود بادا پود و دوام بادا تار