Дӯш аз таби пайкарам чун шуълаи оташи бол буд

دوش از تب پیکرم چون شعله آتش بال بود

Бар лаб хомӯшем меҳри адаби тбхол буд

بر لب خاموشیم مهر ادب تبخال بود

Ранҷу роҳат дар мизоҷи дард ва дармон ме гудохт

رنج و راحت در مزاج درد و درمان می‌گداخت

Сўнши алмосу риши дил ба як минвол буд

سونش الماس و ریش دل به یک منوال بود

Шуъла зад шавқ ва дар гӯши шаҳидони пниаҳи сӯхт

شعله زد شوق و در گوش شهیدان پنیه سوخت

Бар лаб ҳайрат хамӯшӣ мавҷи қилу қол буд

بر لب حیرت خموشی موج قیل و قال بود

Дӯст аз душман надонад куфру имони пӯши ҳасан

دوست از دشمن نداند کفر و ایمان پوش حسن

Фитнаи ҳам аз буии ин сунбули парешони ҳол буд

فتنه هم از بوی این سنبل پریشان حال بود

Зуд болад тираи рӯзӣ дар гулистони вафо

زود بالد تیره‌روزی در گلستان وفا

Варна ин бахти сияҳ дар рӯзи аввали хол буд

ورنه این بخت سیه در روز اول خال بود

Пургушӯдани бори навмидии зи гулшан бастани сет

پرگشودن بار نومیدی ز گلشن بستن‌ست

Навҳаи мотами барин мурғони садои бол буд

نوحه ماتم برین مرغان صدای بال بود

Чашми гуфтории дарин гулзор аз дили доштам

چشم گفتاری درین گلزار از دل داشتم

Чун шкФти ин ғунчаи зери лаби забони лол буд

چون شکفت این غنچه زیر لب زبان لال بود

Ман надонам оташу гули ин қадар донам ки дӯш

من ندانم آتش و گل این قدر دانم که دوش

Ҷайбу домонами дарин гулзори моломол буд

جیب و دامانم درین گلزار مالامال بود

Аз ниёзи фасеҳии сӯхти истиғнои ноз

از نیاز فصیحی سوخت استغنای ناز

Ҳар нигоҳи шавқро сад ҷилва дар дунбол буд

هر نگاه شوق را صد جلوه در دنبال بود