То ман оташ хона будам расм хокистар набӯд
تا من آتش خانه بودم رسم خاکستر نبود
Шуъларо бадномии дӯди дил ахгар набӯд
شعله را بدنامی دود دل اخگر نبود
Дили мудоми овози мурғ ошноӣ ме шунид
دل مدام آواز مرغ آشنایی میشنید
Чун қафас бишикаст ҷузи як мушти бол ва пар набӯд
چون قفس بشکست جز یک مشت بال و پر نبود
Алътш мезад ҷигари ғами дӯзахаш бар лаб Чехияанд
العطش میزد جگر غم دوزخش بر لب چکاند
Пеш аз ин он бенаворо бода дар соғар набӯд
پیش از این آن بینوا را باده در ساغر نبود
Рангу буи ғам гирифт аз файзи дили гулзори мо
رنگ و بوی غم گرفت از فیض دل گلزار ما
Ин зари ноқиси айёр аз кимиё камтар набӯд
این زر ناقص عیار از کیمیا کمتر نبود
Хешро бар неши мижгони ситам кишон задам
خویش را بر نیش مژگان ستمکیشان زدم
Кони қадари захмӣ ки дил май хост дар ханҷар набӯд
کان قدر زخمی که دل میخواست در خنجر نبود
Қӯти боли талаби моро бад-ӣни гулшани расонад
قوت بال طلب ما را بدین گلشن رساند
Варна парвози ин қадар дар тангно бепар набӯд
ورنه پرواز این قدر در تنگنا بی پر نبود
Дасти ҳрмонм фасеҳӣ кунад ва бар оташи ниҳод
دست حرمانم فصیحی کند و بر آتش نهاد
Дар гулистонӣ ки нахл бебарӣ бе бар набӯд
در گلستانی که نخل بیبری بیبر نبود