То гулистон буд кӣ пурхор бедодам набӯд

تا گلستان بود کی پرخار بیدادم نبود

Гӯши гул кӣ шуълаи пӯш аз ҷӯш фарёдам набӯд

گوش گل کی شعله‌پوش از جوش فریادم نبود

Шишаам дар бесутун ғалатед ва осебӣ надид

شیشه‌ام در بیستون غلطید و آسیبی ندید

Саъии ширин буд аммо бахт Фарҳодам набӯд

سعی شیرین بود اما بخت فرهادم نبود

То дар дорушшифои ишқи барадами бахти хеш

تا در دارالشفای عشق بردم بخت خویش

Меҳрбонтар марҳамӣ аз теғ ҷаллодам набӯд

مهربان‌تر مرهمی از تیغ جلادم نبود

Бе касе бингар ки бо ин трктози ҳиҷри дӯш

بی کسی بنگر که با این ترکتاز هجر دوش

Нолае ҳам посбони меҳнат ободам набӯд

ناله‌ای هم پاسبان محنت آبادم نبود

Нолаҳои нўгрФторони ғамро лиззатии сет

ناله‌های نوگرفتاران غم را لذتی‌ست

Варна ин як мушти пари мақсӯд сайёдам набӯд

ورنه این یک مشت پر مقصود صیادم نبود

Бори нанги нуқтаи мавҳуми моро брнтоФт

بار ننگ نقطه موهوم ما را برنتافت

Дӯши ин паргор варна мақсад эҷодам набӯд

دوش این پرگار ورنه مقصد ایجادم نبود

Нолаи воригар нафаси дории фасеҳӣ шиква чист

ناله‌واری گر نفس داری فصیحی شکوه چیست

Вои ҷони ман ки шаби сомон фарёдам набӯд

وای جان من که شب سامان فریادم نبود