Ҷӯши завқам хуш нишин кишвар майхона ам

جوش ذوقم خوش‌نشین کشور میخانه‌ام

Мавҷи файзами хонаи зоди соғар ва паймона ам

موج فیضم خانه‌زاد ساغر و پیمانه‌ام

Май занами лофи шикебе ва аз тӯфони ашк

می‌زنم لاف شکیبایی و از طوفان اشک

Мўҷҳءи гирдобро монад , мусӣбат хона ам

موجهء گرداب را مانَد ، مصیبت خانه‌ام

Боз дар дорушшифои таб гадоӣ ме кунам

باز در دارالشفای تب گدایی می‌کنم

Каз Масеҳи онҷои фиғони хезад ки ман девона ам

کز مسیح آنجا فغان خیزد که من دیوانه‌ام

Дуздам аз ҷайби сабои хокистари Мансур ро

دزدم از جیب صبا خاکستر منصور را

То магар таврӣ шавад зини нури эмин хона ам

تا مگر طوری شود زین نور ایمن خانه‌ام

Тираи рӯзӣҳои толеъи байн , ки аз бас бе касам

تیره روزیهایِ طالع‌ بین ، که از بس بی کَسَم

Ҳар шаби афрӯзади чароғии бод дар кошона ам

هر شب افروزد چراغی باد در کاشانه‌ام

Ҳеҷ гуҳи ҷғдии салои кулбаи хешам назд

هیچ گه جغدی صلای کلبه خویشم نزد

Рӯзгорӣ шуд ки саргардони ин вайрона ам

روزگاری شد که سرگردان این ویرانه‌ام

Бихўдми неи азгли огоҳами фасеҳӣ на зи шамъ

بیخودم نی ازگل آگاهم فصیحی نه ز شمع

Ин қадар донам ки гуҳи булбули гуҳӣ парвона ам

این قدر دانم که گه بلبل گهی پروانه‌ام