Чун абри шаби зи оташ таб ме гиристам
چون ابر شب ز آتش تب میگریستم
Аз трктози барқ тараб ме гиристам
از ترکتاز برق طرب میگریستم
Ҷон доду бӯса бар лаби теғи ғамӣ назд
جان داد و بوسه بر لب تیغ غمی نزد
Бар тираи рӯзгорӣ лаб ме гиристам
بر تیره روزگاری لب میگریستم
Густохи ҷони нисори ту май гашти дӯш ва ман
گستاخ جان نثار تو میگشت دوش و من
Дар гӯшае зи шарм адаб ме гиристам
در گوشهای ز شرم ادب میگریستم
Ҳасанаши фузуни зи ҳавсила бенишаст ва ман
حسنش فزون ز حوصله بینش است و من
Бар аҷзи дидаи шаби ҳама шаб ме гиристам
بر عجز دیده شب همه شب میگریستم
ӯ дар канори дидаи фасеҳӣ ва то саҳар
او در کنار دیده فصیحی و تا سحر
Ман ҳамчунон зи ҷӯш талаб ме гиристам
من همچنان ز جوش طلب میگریستم