Як гомгар аз маҳмили ғами бози пас уфтам
یک گام گر از محمل غم بازپس افتم
Пеш оем ва чун нола ба пои ҷараси уфтам
پیش آیم و چون ناله به پای جرس افتم
Доғами ҷигари сўхнгонсти муродам
داغم جگر سوخنگانست مرادم
На шуълау дӯдам ки ба дунболи хаси уфтам
نه شعله و دودم که به دنبال خس افتم
Бар носиаҳи донаи фиребами ннўштнд
بر ناصیه دانه فریبم ننوشتند
Дар дом ба умеди висоли қафаси уфтам
در دام به امید وصال قفس افتم
Мардуми адабам кош гузорад ки дарин базм
مردم ادبم کاش گذارد که درین بزم
Биҳуштар аз шаҳд ба пои магаси уфтам
بیهوش تر از شهد به پای مگس افتم
Ҳиҷраш чу маниро нарасад лек фасеҳӣ
هجرش چو منی را نرسد لیک فصیحی
Гомии дўсаҳ аз хеши гуҳии пеш ва пас уфтам
گامی دوسه از خویش گهی پیش و پس افتم