Парешон нолаам бар гирд ҳар гулзор май гирдам

پریشان ناله‌ام بر گرد هر گلزار می‌گردم

Но аз савдои гул дар ҷустуҷӯии хор май гирдам

نا از سودای گل در جستجوی خار می‌گردم

Дарин фасли баҳор аз ғунчаи дил ханда ме ҷӯшад

درین فصل بهار از غنچه دل خنده می‌جوشد

Магар аз нахли теғии бози бархӯрдор май гирдам

مگر از نخل تیغی باز برخوردار می‌گردم

Мизоҷ хеш нашиносам ҳамин донам кигар бар ман

مزاج خویش نشناسم همین دانم که گر بر من

Дами гарм масеҳо бугзарад бемор май гирдам

دم گرم مسیحا بگذرد بیمار می‌گردم

Дили раҳмати баради ҳасани қабул тавбаамгар ман

دل رحمت برد حسن قبول توبه‌ام گر من

Пушаймони гунаҳ зон соз каз истиғфор май гирдам

پشیمان گنه زان‌ساز کز استغفار می‌گردم

Дилами зуди ошноӣ ишқ гардидаст мғзўрм

دلم زود آشنای عشق گردیدست مغذورم

Агар дайри ошнои сбҳаҳу зуннор май гирдам

اگر دیر آشنای سبحه و زنار می‌گردم

Ба рағми ақли аҳвали он чунон бо дӯсти икрнгм

به رغم عقل احول آن چنان با دوست یکرنگم

Ки бар гирди сар ҳар мӯии худ сад бор май гирдам

که بر گرد سر هر موی خود صد بار می‌گردم

Фасеҳӣ аз вафодории магари ғами чашм хешам хонд

فصیحی از وفاداری مگر غم چشم خویشم خواند

Ки ҳар соъати сарои по бе сабаби хўнбор май гирдам

که هر ساعت سرا‌پا بی‌سبب خونبار می‌گردم