Фирдавси сози кулбаи пурдӯди оташам
فردوس ساز کلبه پردود آتشم
Борӣ агар зиёни худами суди оташам
باری اگر زیان خودم سود آتشم
Сӯзами мудому шуълаи дӯдам падед нест
سوزم مدام و شعله دودم پدید نیست
Алмоси ришҳои намаки суди оташам
الماس ریشهای نمکسود آتشم
Аз бас ки шуълаи дӯши санои дилами сурӯд
از بس که شعله دوش ثنای دلم سرود
Пиндошти шавқи дӯст ки маъбуди оташам
پنداشت شوق دوست که معبود آتشم
Хори терм ки тозаи зи боғам дуруда анд
خار ترم که تازه ز باغم درودهاند
Маҳрӯми бӯстонаму мардӯди оташам
محروم بوستانم و مردود آتشم
Дар дӯзахам фиканда фасеҳии ғам ва ҳануз
در دوزخم فکنده فصیحی غم و هنوز
Доғи сиёҳи хонаи пари дӯди оташам
داغ سیاهخانه پر دود آتشم