Навбаҳораст ва дар анҷом тараб ме кӯшам

نوبهارست و در انجام طرب می‌کوشم

Лаби гул май макаму хӯни ҷигар май нӯшам

لب گل می‌مکم و خون جگر می‌نوشم

Ҷилваи нахли муродами нФрибди ҳаргиз

جلوه نخل مرادم نفریبد هرگز

Гар ҳама шуъла шавад дар ҳаваси оғӯшам

گر همه شعله شود در هوس آغوشم

Хасаму фурқат бе баррагии ваии сӯхти маро

خسم و فرقت بی‌برگی وی سوخت مرا

Хирқаи шуъла дар оташкада то кӣ пӯшам

خرقه شعله در آتشکده تا کی پوشم

Захми носўрм ва аз давлати ҳайронии дӯст

زخم ناسورم و از دولت حیرانی دوست

Солҳо шуд ки парастори лаби хомӯшам

سالها شد که پرستار لب خاموشم

Аз паёмаши ним огоҳ вале дӯши нигоҳ

از پیامش نیم آگاه ولی دوش نگاه

намешуд аз дидаи саросема ба тўФи гӯшам

می‌شد از دیده سراسیمه به طوف گوشم

Чун барам номи ту дар нолаи бғлтди нафасам

چون برم نام تو در ناله بغلطد نفسم

Чун кунам ёди ту дар гиряи даройади ҳушам

چون کنم یاد تو در گریه درآید هوشم

Барқи ин рамзи фасеҳии хирадами сӯхт ки ман

برق این رمز فصیحی خردم سوخت که من

Нолаи булбулам ва аз лаби гул май ҷӯшам

ناله بلبلم و از لب گل می‌جوشم