Дӯш бе рӯй ту аз дили хӯни ноб афшонда ем
دوش بی روی تو از دل خون ناب افشاندهایم
То саҳар бар ҷайби расвои гулоб афшонда ем
تا سحر بر جیب رسوایی گلاب افشاندهایم
зи он ҷамоли огаҳ наем аммо ғборосои басӣ
ز آن جمال آگه نهایم اما غبارآسا بسی
Офтобу моҳаш аз тарафи ниқоб афшонда ем
آفتاب و ماهش از طرف نقاب افشاندهایم
Ҳар нигаҳ каз гулистонии доманӣ пургул накард
هر نگه کز گلستانی دامنی پرگل نکرد
Шаби хски пиндошта дар роҳи хоб афшонда ем
شب خسک پنداشته در راه خواب افشاندهایم