Вақти ғами хуши котш аз боғу баҳораш чида ем
وقت غم خوش کآتش از باغ و بهارش چیدهایم
Як гулистони доғ аз ҳар нӯки хораш чида ем
یک گلستان داغ از هر نوک خارش چیدهایم
Як табассуми ғунчаи умеди мо навбар накард
یک تبسم غنچه امید ما نوبر نکرد
Гӯйӣ аз гулзори пеш аз навбаҳораш чида ем
گویی از گلزار پیش از نوبهارش چیدهایم
Қимати дашти муҳаббатро Фромш чун кунем
قیمت دشت محبت را فرامش چون کنیم
Мо ки доғ аз барги барги лолаи зораш чида ем
ما که داغ از برگ برگ لالهزارش چیدهایم
Ин гули сероб яъне дидаи доим хуррам аст
این گل سیراب یعنی دیده دایم خرم است
Гӯйӣ аз гулзори рухсори нигориш чида ем
گویی از گلزار رخسار نگارش چیدهایم
Лолаи дили фасеҳии зи абри меҳнати тозаи дор
لاله دل فصیحی ز ابر محنت تازه دار
Каз замини ғам барои ёдгораш чида ем
کز زمین غم برای یادگارش چیدهایم