Соқӣ ки май худ ҳама дар ҷоми шумори рехт

ساقی که می‌ خود همه در جام شمار ریخت

Мастии ҳама дар бодау паймонаи мо рехт

مستی همه در باده و پیمانه ما ریخت

Ман чун мижа аз нашаву намои мондау чашмам

من چون مژه از نشو و نما مانده و چشمم

Сармояи сад абри барин хушки гёи рехт

سرمایه صد ابر برین خشک گیا ریخت

Мағрури карами гулшани худро ба абаси сӯхт

مغرور کرم گلشن خود را به عبث سوخت

Котш буд он об ки аз рӯй гадои рехт

کآتش بود آن آب که از روی گدا ریخت

Рафтам ки кафи пои сегон ту бабўсам

رفتم که کف پای سگان تو ببوسم

Ранг аз рухи гулҳои гулистони ҳаёи рехт

رنگ از رخ گلهای گلستان حیا ریخت

Ғам дид ки бедона фасеҳӣ нашавад сайд

غم دید که بی دانه فصیحی نشود صید

Оварад кафии ахгар ва дар доми балои рехт

آورد کفی اخگر و در دام بلا ریخت