Чун адам аз бар олам бархест
چون عدم از بر عالم برخاست
Ба ҳам оғӯшии мо ғам бархест
به هم آغوشی ما غم برخاست
Ҳар куҷо субҳ задам чатри нишот
هر کجا صبح زدم چتر نشاط
Шом аз он навҳа мотам бархест
شام از آن نوحه ماتم برخاست
Хоб бо дидаи бахтам чу нишаст
خواب با دیده بختم چو نشست
Расми осоиш аз он ҳам бархест
رسم آسایش از آن هم برخاست
Дарди ҷомам ба ҷаҳон афшоданад
درد جامم به جهان افشاندند
Шуълаи шавқи з олам бархест
شعله شوق ز عالم برخاست
Куштаи ханҷари шавқат дар ҳашар
کشته خنجر شوقت در حشر
Ҳамаи тани рӯҳ муҷассам бархест
همه تن روح مجسم برخاست
Қиссаи дард фасеҳӣ гуфтанд
قصه درد فصیحی گفتند
Шеван аз олам ва одам бархест
شیون از عالم و آدم برخاست