Оташ ба аз гулии сети каши осеб хор нест

آتش به از گلی‌ست کش آسیب خار نیست

Хӯни беҳтар аз меӣ сет ки онро хморнист

خون بهتر از میی‌ست که آن را خمارنیست

Аз баси ҳуҷуми гиряи зи дарёии чашми ман

از بس هجوم گریه ز دریای چشم من

Ҳар қатраи лаҷае сет ки онро канор нест

هر قطره لجه‌ای‌ست که آن را کنار نیست

Бар гулистон ғайр баҳораст чори фасл

بر گلستان غیر بهارست چار فصل

Боғи муроди мост ки ҳеҷаш баҳор нест

باغ مراد ماست که هیچش بهار نیست

эй ҳӯшманди суҳбат май муғтанами шумор

ای هوشمند صحبت می‌ مغتنم شمار

Ҷуз май дарин ду майкадаи як ҳӯшёр нест

جز می درین دو میکده یک هوشیار نیست

Хуши гулшании сети офият аммо дар он чаман

خوش گلشنی‌ست عافیت اما در آن چمن

Гулҳои доғ бар сари ҷон фигор нест

گلهای داغ بر سر جان فگار نیست

Соқии мадаи шароб ки дар коми айши мо

ساقی مده شراب که در کام عیش ما

Бехӯнгар оби Хизр буд хушгувор нест

بی خون گر آب خضر بود خوشگوار نیست

Гуё азин хароба фасеҳӣ кашид рахт

گویا ازین خرابه فصیحی کشید رخت

Комрўзи осмону замин сӯгвор нест

کامروز آسمان و زمین سوگوار نیست