Нофа чу турраи ғолияи бор ту нест

نافه چو طره غالیه بار تو نیست

Анбари суда чу хати ғубор ту нест

عنبر سوده چو خط غبار تو نیست

Гул нашукуфта ба покии оризи ту

گل نشکفته به پاکی عارض تو

Сабза ба хӯбии хати изор ту нест

سبزه به خوبی خط عذار تو نیست

Аз барам эй дил хаста бирав ки маро

از برم ای دل خسته برو که مرا

Тоби шунидани нолаи зор ту нест

تاب شنیدن ناله زار تو نیست

Ба ки равад зи ғами ту ба боди фано

به که رود ز غم تو به باد فنا

Тӯҳфаи ҷон ки қабули нисор ту нест

تحفه جان که قبول نثار تو نیست

Дар чамани ин ҳамаи гул ки шукуфтаи яке

در چمن این همه گل که شکفته یکی

Чун гул рӯй ҳамеша баҳор ту нест

چون گل روی همیشه بهار تو نیست

Баҳри вафои макаш эй дили хӯн шудаи ҷавр

بهر وفا مکش ای دل خون شده جور

Кончаҳи ту май талабӣ бар ёр ту нест

کانچه تو می‌طلبی بر یار تو نیست

Кори ту рафтаи фасеҳии хастаи зи даст

کار تو رفته فصیحی خسته ز دست

Ёри ту дар паии чораи кор ту нест

یار تو در پی چاره کار تو نیست