Гар ниқоб аз рух бигирӣ офтобам ме кашад
گر نقاب از رخ بگیری آفتابم میکشد
Варгузорӣ ин чунин рашк ниқобам ме кашад
ور گذاری این چنین رشک نقابم میکشد
Шуълаам вази тишнагӣ бетоб эй пери Муғон
شعلهام وز تشنگی بیتاب ای پیر مغان
Оташии дорӣ карам фармо ки обам ме кашад
آتشی داری کرم فرما که آبم میکشد
Бас ки гулзори дилам аз тишнагӣ шуд шуълаи зор
بس که گلزار دلم از تشنگی شد شعلهزار
Ғарқа дарёему шавқ саробам ме кашад
غرقه دریایم و شوق سرابم میکشد
Орзӯии дӯзахам дар обаш исён фиканд
آرزوی دوزخم در آبش عصیان فکند
эй худои раҳмӣ ки ҳиҷрон азобам ме кашад
ای خدا رحمی که هجران عذابم میکشد
Бар сари бозори раъноеи фасеҳии рӯзу шаб
بر سر بازار رعنایی فصیحی روز و شب
Худ фурӯшӣҳои моҳ ва офтобам ме кашад
خود فروشیهای ماه و آفتابم میکشد