Ҳар шабами доғии чунон дар гулхани тани бушковад
هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد
Каз ақиқии ашками ин фирӯзаи гулшани бушковад
کز عقیقی اشکم این فیروزه گلشن بشکفد
Тираи бахтии байн ки чун наъшами азин манзил баранд
تیرهبختی بین که چون نعشم ازین منزل برند
Тозаи гулҳои таҷаллӣ то ба равзани бушковад
تازه گلهای تجلی تا به روزن بشکفد
Ҷони шаҳиди ғам ба завқӣ дод каз хунаш агар
جان شهید غم به ذوقی داد کز خونش اگر
Об ёбад боғи гули пеш аз дамӣдани бушковад
آب یابد باغ گل پیش از دمیدن بشکفد
Нақш бут бошад ба ҷои доғи тъўизи ҷигар
نقش بت باشد به جای داغ تعویذ جگر
Лолаи зорӣ каз сари хоки брҳмни бушковад
لالهزاری کز سر خاک برهمن بشکفد
Дар чаман хандидани гули навҳаи брхўд кардан аст
در چمن خندیدن گل نوحه برخود کردن است
Ғунчаеро вақти хуш каз дӯди гулхани бушковад
غنچهای را وقت خوش کز دود گلخن بشکفد
Ҷони фидои ҷилва Эй кардам ки аз шодии кафан
جان فدای جلوهای کردم که از شادی کفن
Чун гулистон аз гиребон то ба домани бушковад
چون گلستان از گریبان تا به دامن بشکفد
эй ки май гӯйии фасеҳии бушкови андари боғи даҳр
ای که میگویی فصیحی بشکف اندر باغ دهر
Кӯи ду олами талхкомӣ то дили ман бушковад
کو دو عالم تلخکامی تا دل من بشکفد