Хандаи соқӣ дигар дар соғар оташ ме занад
خنده ساقی دگر در ساغر آتش میزند
Хандаи кӯи зони лаб буд дар кавсар оташ ме занад
خنده کو زآن لب بود در کوثر آتش میزند
Он қадри бгдоз каз сӯзи ту ёр огаҳ шавад
آنقدر بگداز کز سوز تو یار آگه شود
Бемурувват нест ҳасани обӣ бар оташ ме занад
بیمروت نیست حسن آبی بر آتش میزند
Ҳиҷри ҳам васласт чун бар дӯсти равшани гашти ҳол
هجر هم وصل است چون بر دوست روشن گشت حال
Барқи ин водии зи даврати беҳтар оташ ме занад
برق این وادی ز دورت بهتر آتش میزند
Аз раги ҷони шаҳидони неши мижгони даври дор
از رگ جان شهیدان نیش مژگان دور دار
Бе адаби хўнисти ин дар нашутур оташ ме занад
بیادب خونیست این در نشتر آتش میزند
Барқи гӯи заҳмати мадаи худро ки нахли ин чаман
برق گو زحمت مده خود را که نخل این چمن
Худ зи сӯзи сина дар хушк ватар оташ ме занад
خود ز سوز سینه در خشک و تر آتش میزند
Ҳиммати барқи муҳаббати байн ки ҳар ҷон бугзарад
همت برق محبت بین که هر جان بگذرد
Гар ҳама бинад кафи хокистар оташ ме занад
گر همه بیند کف خاکستر آتش میزند
Ним ҷонии доштам акнӯн зи бахшишҳои ишқ
نیمجانی داشتم اکنون ز بخششهای عشق
Ҳар замонами ғам ба ҷони дигар оташ ме занад
هر زمانم غم به جان دیگر آتش میزند
Навбаҳор омад фасеҳӣ лек дар гулзори мо
نوبهار آمد فصیحی لیک در گلزار ما
Май вазади бодӣ ки дар хушк ватар оташ ме занад
میوزد بادی که در خشکوتر آتش میزند