Талхкомони мазаи шаҳд ҳавас нашносанд
تلخکامان مزه شهد هوس نشناسند
Сояи пурвирди ҳмоинд магас нашносанд
سایه پرورد همایند مگس نشناسند
Дод азин шуълаи мизоҷон ки чу марҳам гирданд
داد ازین شعله مزاجان که چو مرهم گردند
Синае риштар аз сина хас нашносанд
سینهای ریشتر از سینه خس نشناسند
Нафаси сӯхтагон шуъла тавраст валек
نفس سوختگان شعله طورست ولیک
Шуъла тавр ндонанд ва нафас нашносанд
شعله طور ندانند و نفس نشناسند
Ёди он қофила каз ғам чу ҳаддӣ соз кунанд
یاد آن قافله کز غم چو حدی ساز کنند
Нолаи хеши зи фарёд ҷарас нашносанд
ناله خویش ز فریاد جرس نشناسند
Шкрстон ниёзанд ҷигари сӯхтагон
شکرستان نیازند جگر سوختگان
Вой агар лиззати побӯс магас нашносанд
وای اگر لذت پابوس مگس نشناسند
Мсръсмт чаҳ дёрист ки хубони онҷо
مصرعصمت چه دیاریست که خوبان آنجا
Сӯрати хеш дар ойӣна кас нашносанд
صورت خویش در آیینه کس نشناسند
Турфаи рамзии сети фасеҳӣ ки ба гулзори ҷаҳон
طرفه رمزیست فصیحی که به گلزار جهان
Булбулони ҷумлаи қафаси зод ва қафас нашносанд
بلبلان جمله قفسزاد و قفس نشناسند