эй сабо дар шамеми сунбулу гул

ای صبا در شمیم سنبل و گل

Ғӯтаи зан чун баҳори рӯҳонӣ

غوطه زن چون بهار روحانی

Пас аз он рӯи сӯии диёри крх

پس از آن رو سوی دیار کرخ

Он ба хӯбии биҳиштро сонӣ

آن به خوبی بهشت را ثانی

Осмони вор аз тариқи ниёз

آسمان‌وار از طریق نیاز

Бӯсаи зани остони султонӣ

بوسه زن آستان سلطانی

Вар дар он боргаҳ диҳандат бор

ور در آن بارگه دهندت بار

Андари ои он чунон ки май доне

اندر آ آن چنان که می‌دانی

Пой то сари забон барои сано

پای تا سر زبان برای ثنا

Ҳамаи тани баҳри саҷдаи пешонӣ

همه تن بهر سجده پیشانی

Дами исо ба воми гир ва бикун

دم عیسی به وام گیر و بکن

Дархури маснадаши санои хуоне

درخور مسندش ثنا خوانی

Чун тарозии санои чунон бтроз

چون طرازی ثنا چنان بطراز

Ки кунад анҷумани гулистонӣ

که کند انجمن گلستانی

Пардаи созро баланди мсоз

پرده ساز را بلند مساز

Кун сабки рӯҳи нағмаи афшонӣ

کن سبک روح نغمه‌افشانی

Гӯши иқболро мабод кунад

گوش اقبال را مباد کند

Нафаст ранҷа аз гронҷонӣ

نفست رنجه از گرانجانی

Гӯии к-эии нави баҳори давлат ро

گوی کای نو‌بهار دولت را

Хоки малики ту абри Нитсаоне

خاک ملک تو ابر نیسانی

Вориси тахту тоҷи ҷамшедӣ

وارث تخت و تاج جمشیدی

Соҳиби хотами сулаймонӣ

صاحب خاتم سلیمانی

Абраши офтоби наъли ту ро

ابرش آفتاب نعل تو را

Субҳ иқбол карда майдонӣ

صبح اقبال کرده میدانی

Ту масеҳои давлатӣ зон рӯ

تو مسیحای دولتی زان‌رو

Зинда шуд аз ту расми султонӣ

زنده شد از تو رسم سلطانی

Салтанат бо ҳар он ки ҷузи ту буд

سلطنت با هر آن که جز تو بود

Ростӣ Юсуфӣаст зиндонӣ

راستی یوسفی است زندانی

Бар фасеҳӣ ки костаи тан ӯ

بر فصیحی که کاسته تن او

Карда дар чашми марги мижгонӣ

کرده در چشم مرگ مژگانی

Ршҳаҳи хомаи ?ут чу ашки ниёз

رشحه خامه‌ات چو اشک نیاز

Карда оби ҳаёти афшонӣ

کرده آب حیات افشانی

Кбккӣ кормғон фиристодӣ

کبککی کارمغان فرستادی

эй ту иқлӣми ҷӯадро бонӣ

ای تو اقلیم جود را بانی

Хоки хӯни хӯрдаи шаҳиди туро

خاک خون خورده شهید ترا

Дод ҷони бовуҷӯд бе ҷонӣ

داد جان باوجود بی‌جانی

Лек ошуфтаи хотирамро дод

لیک آشفته خاطرم را داد

Ғӯта чун зулф дар парешоне

غوطه چون زلف در پریشانی

Ки кабобаш кунам бар оташи дил

که کبابش کنم بر آتش دل

Пас барам ҷўъро ба меҳмонӣ

پس برم جوع را به مهمانی

ё ҳам андари танури сина чу доғ

یا هم اندر تنور سینه چو داغ

Нуҳумаши баҳри дарди барӣоне

نهمش بهر درد بریانی

Ҳемаи кош он қадр фиристодӣ

هیمه کاش آنقدر فرستادی

Карамат эй ту ҳотами сонӣ

کرمت ای تو حاتم ثانی

Ки бидон кардамӣ кабоби он ро

که بدان کردمی کباب آن را

Рустамии зини мзиқи ҳайронӣ

رستمی زین مضیق حیرانی

Суханам гарчи бараҳна аст маранҷ

سخنم گرچه برهنه است مرنج

Зевар шоҳидаст урёнӣ

زیور شاهدست عریانی

Май туонегараш ту бипасандӣ

می‌توانی گرش تو بپسندی

Ки либосӣ бар он бапушоне

که لباسی بر آن بپوشانی

Вар ба нозуки дилат гарон ояд

ور به نازک دلت گران آید

эй дилатро нишоти арзонӣ

ای دلت را نشاط ارزانی

ВоФрстш ба сӯии ман ки кунам

وافرستش به سوی من که کنم

Чун забонаш ба коми зиндонӣ

چون زبانش به کام زندانی

Вар ба як мушти хас наме арзад

ور به یک مشت خس نمی‌ارزد

Ки бадонаш чу ман бисӯзоне

که بدانش چو من بسوزانی

Ҷӯади худро бигӯӣ то сӯзад

جود خود را بگوی تا سوزد

Чун маниши зи оташи пушаймонӣ

چون منش ز آتش پشیمانی