Таъолии аллоҳ на ғораст ин ҷаҳонӣаст
تعالی الله نه غارست این جهانیست
Замин ӯ з рифъат осмонӣаст
زمین او ز رفعت آسمانیست
Уқоби осмонро гар тавонад
عقاب آسمان را گر تواند
Ки ӣнҷо пар занад хуши ошёнист
که اینجا پر زند خوش آشیانیست
Ба ҳар бурҷӣ дар он аз рӯҳи қудсӣ
به هر برجی در آن از روح قدسی
Хуҷастаи кавкабии соҳиби қронист
خجسته کوکبی صاحب قرانیست
зи худоам дар ин остонаст
ز خدام در این آستانست
Агар он осмонро посбонист
اگر آن آسمان را پاسبانیست
зи анвори таҷаллӣ дар фазояш
ز انوار تجلی در فضایش
Бибинӣ ҳар куҷои рози нҳонист
ببینی هر کجا راز نهانیست
Ту гӯйии гавҳари хуршеду ма ро
تو گویی گوهر خورشید و مه را
Ба ҳар санги андар ӯ фархунда конӣаст
به هر سنگ اندر او فرخنده کانیست
Мъозоллаҳи туу мадҳаши фасеҳӣ
معاذالله تو و مدحش فصیحی
Гирифтам он ки ҳар мӯят забонӣаст
گرفتم آن که هر مویت زبانیست
Ба ҷамъии андари он маҷлис гирифтам
به جمعی اندر آن مجلس گرفتم
Ки аз ихлос ҳар мӯашон ҷаҳонӣаст
که از اخلاص هر موشان جهانیست
Ҳамаи сҳроншин ва шаҳрзод над
همه صحرانشین و شهرزادند
Вафоро табъи эшон трҷмонист
وفا را طبع ایشان ترجمانیست
Лақаби ҷамшедӣу ҷамшеди фитрат
لقب جمشیدی و جمشید فطرت
Бномизд чаҳ фаррухи дўдмонист
بنامیزد چه فرخ دودمانیست
Чу деги қадарашон дар ҷӯш ояд
چو دیگ قدرشان در جوش آید
Фалаки онҷои кулӯхи дигдонист
فلک آنجا کلوخ دیگدانیست
Худоашони доимои фархундаи дор [ а ] д
خداشان دایما فرخنده دار[ا]د
Азин фархундаи манзил то нишонеаст
ازین فرخنده منزل تا نشانیست