Хез то рақсем чун мавҷи тиҳии рӯ дар сароб

خیز تا رقصیم چون موج تهی رو در سراب

Каз тараб дар соғар гул метапад ранги шароб

کز طرب در ساغر گل می‌تپد رنگ شراب

Соғар май мавҷи хези ъушрати сет эй осмон

ساغر می‌ موج‌خیز عشرت‌ست ای آسمان

Барканории рӯ ки ҳаст ӣнҷои ҳадари хӯни ҳубоб

برکناری رو که هست اینجا هدر خون حباب

Бас ки як ранганд мисатони базми гӯйии як гул аст

بس که یک رنگند مستان بزم گویی یک گل است

Каз насими файзи бишкуфтаи сет бе саъии саҳоб

کز نسیم فیض بشکفته‌ست بی سعی سحاب

Як дам ар соқӣ кашад дасти карам дар остин

یک دم ار ساقی کشد دست کرم در آستین

Ҷоми худ дар гардиши оради ҳамчуи ҷоми офтоб

جام خود در گردش آرد همچو جام آفتاب

Боди наврӯзии з Миср оварад буии перҳан

باد نوروزی ز مصر آورد بوی پیرهن

Исматаш бар рухи фурӯи ҳашт аз гули сӯрии ниқоб

عصمتش بر رخ فرو هشت از گل سوری نقاب

То ҷамоли Юсуфӣ дар ҷилва ояд дар чаман

تا جمال یوسفی در جلوه آید در چمن

Каз фурӯғаши шоҳидони боғро пӯшади сёб

کز فروغش شاهدان باغ را پوشد ثیاب

Чашми ёқӯби сети гӯйии абр каз ашки ниёз

چشم یعقوب‌ست گویی ابر کز اشک نیاز

Ҳар чаҳ бади ҷузи нақши Юсуф дар чаман додаш ба об

هر چه بد جز نقش یوسف در چمن دادش به آب

Бас ки равшан шуд чароғи бениш аз файзи баҳор

بس که روشن شد چراغ بینش از فیض بهار

Нолаи булбули тавон дар гӯш гул кард интихоб

ناله بلبل توان در گوش گل کرد انتخاب

Рангу буии гули чунон дар хок гулшан кард асар

رنگ و بوی گل چنان در خاک گلشن کرد اثر

Коб гулшан медиҳад дар зоиқаҳи таъми гулоб

کاب گلشن می‌دهد در ذایقه طعم گلاب

Ман ғариқи мавҷи хези ашки вази ҷӯши тараб

من غریق موج‌خیز اشک وز جوش طرب

Ханда май резад ба ҷои ашк аз чашми саҳоб

خنده می‌ریزد به جای اشک از چشم سحاب

Субҳи хезони боз май дар соғар ҷон рехтанд

صبح خیزان باز می در ساغر جان ریختند

Куфрро май сохта дар ҷом имон рехтанд

کفر را می‌ساخته در جام ایمان ریختند

Чун сабои бастанди эҳроми сари зулфи санам

چون صبا بستند احرام سر زلف صنم

Сад парешоне бар он зулф парешон рехтанд

صد پریشانی بر آن زلف پریشان ریختند

Буд шан дар дили захираи сад гиребони чоки ғам

بود‌شان در دل ذخیره صد گریبان چاک غم

Дар чамани рафтанд ва дар ҷайб гулистон рехтанд

در چمن رفتند و در جیب گلستان ریختند

Ҷонишон аз танги чашмӣ бо тиҳӣ дастӣ насохт

جانشان از تنگ چشمی با تهی دستی نساخت

Боз аз гули чида бар тараф гиребон рехтанд

باز از گل چیده بر طرف گریبان ریختند

Киштии домонишон чун тоқат тӯфон надошт

کشتی دامانشان چون طاقت طوفان نداشت

Баҳрро як қатра карданду з мижгон рехтанд

بحر را یک قطره کردند و ز مژگان ریختند

Бар лаби гули баради файзи нави баҳор [ ва ] хандаи сохт

بر لب گل برد فیض نو‌بهار [و] خنده ساخت

Ончии ин ошуфтагон аз дил ба домон рехтанд

آنچه این آشفتگان از دل به دامان ریختند

Дили даруни синаи шан аз офияти ранҷур буд

دل درون سینه‌شان از عافیت رنجور بود

Лухт лухташ карда бар неш муғелон рехтанд

لخت لختش کرده بر نیش مغیلان ریختند

Покбозон бар бисоти ишқи пай гум карда анд

پاکبازان بر بساط عشق پی گم کرده‌اند

Хӯни дилро бар лаби ҳиммат табассум карда анд

خون دل را بر لب همت تبسم کرده‌اند

Ғам тасаввур карда аз мастии забонро хӯрда анд

غم تصور کرده از مستی زبان را خورده‌اند

Вази сар ҳар мӯӣ дар таврӣ такаллум карда анд

وز سر هر موی در طوری تکلم کرده‌اند

Куштаанд аз дӯди оҳии шамъи анҷумроу боз

کشته‌اند از دود آهی شمع انجم را و باز

Мушти ашкӣ бар сипеҳри афшонда анҷум карда анд

مشت اشکی بر سپهر افشانده انجم کرده‌اند

Пои нҳодстнди ҳам бар фарқи худ чун доира

پا نهادستند هم بر فرق خود چون دایره

Каъба дар дунбол буд аз рашки пай гум карда анд

کعبه در دنبال بود از رشک پی گم کرده‌اند

Раҳи штобоннд аммо наъл ворун ме зананд

ره شتابانند اما نعل وارون می‌زنند

Сӯрати нои мардумиро ном мардум карда анд

صورت نا‌مردمی را نام مردم کرده‌اند

Сари ин майхонаи зини жулида мӯён пресс аз онк

سر این میخانه زین ژولیده مویان پرس از آنک

Ҳуш афлотӯн надонад ончӣ дар хам карда анд

هوش افلاطون نداند آنچه در خم کرده‌اند

Раҳмат маҳзанд аммо дар ҷиҳоди коми хеш

رحمت محضند اما در جهاد کام خویش

Теғи кинро сайқал аз хӯн тараҳҳум карда анд

تیغ کین را صیقل از خون ترحم کرده‌اند

Марҳабо эй соҳиби иқлӣми ховари марҳабо

مرحبا ای صاحب اقلیم خاور مرحبا

Марҳабо эй подшоҳи ҳафт кишвари марҳабо

مرحبا ای پادشاه هفت کشور مرحبا

Ғурбати яксолаи рангатро чу зар кард аз малол

غربت یکساله رنگت را چو زر کرد از ملال

Марҳабо эй обу ранги чеҳраи зари марҳабо

مرحبا ای آب و رنگ چهره زر مرحبا

Рози ҳафт иқлӣми андари ҷабҳаи тести ошкор

راز هفت اقلیم اندر جبهه تست آشکار

Марҳабо эй нусхаи ҷоми Сикандари марҳабо

مرحبا ای نسخه جام سکندر مرحبا

Марҳабо эй ҷавҳарат дар гӯши гардуни гӯшвор

مرحبا ای جوهرت در گوش گردون گوشوار

эй баин ном батон моҳи пайкари марҳабо

ای بهین نام بتان ماه‌پیکر مرحبا

Марҳабо эй аз фурӯғати дида бе оби даҳр

مرحبا ای از فروغت دیده بی‌ آب دهر

Бо ҳамаи бади гавҳари ӣҳо рашки гавҳари марҳабо

با همه بد گوهر‌یها رشک گوهر مرحبا

Марҳабо эй аз ту шамъи мурдаи нури пери зан

مرحبا ای از تو شمع مرده نور پیر‌زن

Чун чароғи манзари султони мунаввари марҳабо

چون چراغ منظر سلطان منور مرحبا

Марҳабо эй мурғи заррини боли ин ҳафт осмон

مرحبا ای مرغ زرین بال این هفت آسمان

эй зи ту субҳи ҷаҳонгири оташини пари марҳабо

ای ز تو صبح جهانگیر آتشین پر مرحبا

Соҳати байти алшрФи боз аз ту зеб тоза ёфт

ساحت بیت‌الشرف باز از تو زیب تازه یافت

Марҳабо эй обрӯии ҳафт манзари марҳабо

مرحبا ای آبروی هفت منظر مرحبا

Марҳабо эй мақдамат бар ҳамгинони фархундаи бод

مرحبا ای مقدمت بر همگنان فرخنده باد

Хосса бар хони ҷаҳонгири Музаффари марҳабо

خاصه بر خان جهانگیر مظفر مرحبا

Фасли наврӯзи сету олами хуррам аз файзи баҳор

فصل نوروز‌ست و عالم خرم از فیض بهار

Неи ғалати адл туро шуд адл ӯ ойӣнаи дор

نی غلط عدل ترا شد عدل او آیینه‌دار

Як табассум кард лутфат шуд тараби зонгўнаҳи ом

یک تبسم کرد لطفت شد طرب زانگونه عام

Дар баҳори давлатат эй аз ту давлатро баҳор

در بهار دولتت ای از تو دولت را بهار

Каз дили ранҷури мазлӯмон қувоӣ наУмия

کز دل رنجور مظلومان قوای نامیه

Гул занад имсол бар тарафи кулоҳи шохсор

گل زند امسال بر طرف کلاه شاخسار

Гулшани хилқат шамемӣ дод гулро зонка боз

گلشن خلقت شمیمی داد گل را زانکه باز

Сина май молади насим аз хуррамӣ бар неши хор

سینه می‌مالد نسیم از خرمی بر نیش خار

Доғ дил ноёб шуд дар аҳди ту чандон ки нест

داغ دل نایاب شد در عهد تو چندان که نیست

Лола дар кӯҳу биёбони хуросони доғдор

لاله در کوه و بیابان خراسان داغدار

Венаи замони ушшоқи муфлиси як ҷаҳон ҷон ме диҳанд

وین زمان عشاق مفلس یک جهان جان می‌دهند

Гар бадаст уфтад матоъи доғи дили як лолаи вор

گر بدست افتد متاع داغ دل یک لاله‌وار

Абри лутфатро сифориш кун мабодои бистарад

ابر لطفت را سفارش کن مبادا بسترد

Аз дили зори фасеҳӣ низ доғи меҳри ёр

از دل زار فصیحی نیز داغ مهر یار

Хсрўо назул бақои пайваста дар хон ту бод

خسروا نزل بقا پیوسته در خوان تو باد

Давлату фирӯзӣу иқболи меҳмони ту бод

دولت و فیروزی و اقبال مهمان تو باد

Ҷомаи ҷоҳи турои иқболи чини остин

جامه جاه ترا اقبال چین آستین

Офтоби салтанати гӯии гиребони ту бод

آفتاب سلطنت گوی گریبان تو باد

Турраи давлат ки доими шева ӯ саркашӣ аст

طره دولت که دایم شیوه او سرکشی است

Чун ҷаҳони пайвастаи сар бар хати фармони ту бод

چون جهان پیوسته سر بر خط فرمان تو باد

Боғи ризвон каз саводаши хулди як гул беш нест

باغ رضوان کز سوادش خلد یک گل بیش نیست

Доимои андари таби рашки хуросони ту бод

دایما اندر تب رشک خراسان تو باد

Шоҳиди наврӯз каз ваии рӯзи олам хуррам аст

شاهد نوروز کز وی روز عالم خرم است

Як гули худрӯй дар саҳни гулистони ту бод

یک گل خودروی در صحن گلستان تو باد

Офтоби бахт каз ваии салтанатро ранг ва бӯаст

آفتاب بخت کز وی سلطنت را رنگ و بوست

Ғунчаи пажмурдаи табъи боғу бустони ту бод

غنچه پژمرده طبع باغ و بستان تو باد

Тарсами об рӯй ҷоҳати резад арнаҳ гуфтамӣ

ترسم آب روی جاهت ریزد ارنه گفتمی

На равоқи чархи як манзари зи айвони ту бод

نه رواق چرخ یک منظر ز ایوان تو باد

Ман кӣм дар синаи афлоки доғи мотамӣ

من کیم در سینه افلاک داغ ماتمی

Но шунида аз лаби айёми номи марҳамӣ

نا‌شنیده از لب ایام نام مرهمی

Сабзаам то бар дамида аз баҳори гулханӣ

سبزه‌ام تا بر‌دمیده از بهار گلخنی

Гирд андӯҳӣ нишаста аз ҷабинами шабнамӣ

گرد اندوهی نشسته از جبینم شبنمی

Сбҳаҳи сад донаам дар дасти дилгар бугсалам

سبحه صد دانه‌ام در دست دل گر بگسلم

Рӯзгорам ёбадӣ ҳар сбҳаҳ дар дасти ғамӣ

روزگارم یابدی هر سبحه در دست غمی

Чашмаи ҷони танг майдон шуд зи бас аз сайли ғам

چشمه جان تنگ میدان شد ز بس از سیل غم

наме тавон анбоштан ин чашмаро аз шабнамӣ

می‌توان انباشتن این چشمه را از شبنمی

Чун надорам нақши ҷинсият ба гетӣ ранҷа ам

چون ندارم نقش جنسیت به گیتی رنجه ام

Кошкӣ ман ҳам чу гетӣ бемурувват будамӣ

کاشکی من هم چو گیتی بی مروت بودمی

Дев сонам кард дар шишаи сипеҳри шишаи ранг

دیو سانم کرد در شیشه سپهر شیشه رنگ

Нутқи ман дасти сулаймони суханро хотамӣ

نطق من دست سلیمان سخن را خاتمی

Гар яҳӯдии табъ гардунам биринҷанд равост

گر یهودی طبع گردونم برنجاند رواست

Зонка ҳар лафзам буд аз файзи маънии Марямӣ

زانکه هر لفظم بود از فیض معنی مریمی

Лаби фурӯи бандам аз йени афсона кин хамёза ро

لب فرو‌بندم از‌ین افسانه کاین خمیازه را

намекунад охири давои таҳи ҷуръаи ҷоми ҷамӣ

می‌کند آخر دوا ته جرعه جام جمی

Онкии зи он майхонаи иқбол файз нашава ёфт

آنکه ز آن میخانه اقبال فیض نشوه یافت

наметавонад кард моро ҳам ба ҷомии олимӣ

می‌تواند کرد ما را هم به جامی عالمی