Бози ишқам ба кин ҷон бархест

باز عشقم به کین جان برخاست

Аз сарои пои ман фиғон бархест

از سرا‌پای من فغان برخاست

Ғам чунонам нишаст дар дили танг

غم چنانم نشست در دل تنگ

Ки дуе аз наме бархест

که دویی از میانشان برخاست

Ин чаҳ тӯфони меҳнати сет ки боз

این چه طوفان محنت‌ست که باز

Сайли хӯнами з дидагон бархест

سیل خونم ز دیدگان برخاست

Нолае роҳи лаби надида ҳануз

ناله‌ای راه لب ندیده هنوز

Аз ҷаҳони бонг аломон бархест

از جهان بانگ الامان برخاست

Шуълае но кашида шавқ ҳануз

شعله‌ای نا‌‌کشیده شوق هنوز

Дӯд аз соҳат ҷаҳон бархест

دود از ساحت جهان برخاست

Мо ғарибони хонаи сӯхта ро

ما غریبان خانه سوخته را

Оташии ҳам з хонимон бархест

آتشی هم ز خانمان برخاست

Душмани ҷони талх комон шуд

دشمن جان تلخ‌کامان شد

Онкии ҳам аз канор ҷон бархест

آنکه هم از کنار جان برخاست

Зери паҳлу чаҳ суд рафтан аз онк

زیر پهلو چه سود رفتن از آنک

Хск аз мағз устихон бархест

خسک از مغز استخوان برخاست

Ҷурм саҳро набӯд кои йени рама ро

جرم صحرا نبود کا‌ین رمه را

Гург аз доман шубон бархест

گرگ از دامن شبان برخاست

Мо худ оташи зан равон худем

ما خود آتش‌زن روان خودیم

Дӯст бо хасму хасм ҷон худем

دوست با خصم و خصم جان خودیم

Кавкаби саъд душман хешем

کوکب سعد دشمن خویشیم

Ахтари наҳс дӯстон худем

اختر نحس دوستان خودیم

Гар ҷаҳони ҷумлаи нав баҳор шавад

گر جهان جمله نو‌بهار شود

Мо ҳамон бод меҳргон худем

ما همان باد مهرگان خودیم

Сар ба сари ранҷ ва меҳнатем валек

سر به سر رنج و محنتیم ولیک

Бандаи сар бар остон худем

بنده سر بر آستان خودیم

Бори тӯҳмат чаҳ бар касе бандем

بار تهمت چه بر کسی بندیم

Мо ки худ дузд корвон худем

ما که خود دزد کاروان خودیم

Гӯи фалаки ҳам ба кӣм мо бархез

گو فلک هم به کیم ما برخیز

Мо ки худ хасм хонимон худем

ما که خود خصم خانمان خودیم

Ғояташи ғайри хӯн дил нахӯрем

غایتش غیر خون دل نخوریم

Дўсаҳи рӯзӣ ки миҳмон худем

دوسه روزی که میهمان خودیم

Мо маломат кашон мадҳушем

ما ملامت‌کشان مدهوشیم

Заҳрро хуштар аз шукр нӯшем

زهر را خوشتر از شکر نوشیم

Дида чун хӯн фишон шавад ашкем

دیده چون خون‌فشان شود اشکیم

Сина чун нола сар кунад гӯшем

سینه چون ناله سر کند گوشیم

Ҳар куҷои шавқи дида мо нурем

هر کجا شوق دیده ما نوریم

Ҳар куҷои ишқи мағз мо ҳушем

هر کجا عشق مغز ما هوشیم

Дар тани коинот мо дардем

در تن کائنات ما دردیم

Ки ҷигар хӯн кунем ва хомӯшем

که جگر خون کنیم و خاموشیم

Халқро дар мусӣбати дили хеш

خلق را در مصیبت دل خویش

Ба хурӯши оварем ва нахурӯшем

به خروش آوریم و نخروشیم

Ишқи паргор ва мо чу доира ем

عشق پرگار و ما چو دایره‌ایم

Ҳамаи тани зери бор ӯ дӯшем

همه تن زیر بار او دوشیم

Олам аз мо параст ва мо аз заъф

عالم از ما پرست و ما از ضعف

Бар дили хеш ҳам фаромӯшем

بر دل خویش هم فراموشیم

Оташ ҳастӣ ар фурӯ мерад

آتش هستی ار فرو میرد

Ҳамчунон мо зи шавқи дрҷўшим

همچنان ما ز شوق درجوشیم

Кист он муқтадои ?данеу дайн

کیست آن مقتدای دنیی و دین

Шаҳсаворӣ ба шоҳроҳи яқин

شهسواری به شاهراه یقین

Каъбаи фазлу қиблаи аФзол

کعبه فضل و قبله افضال

Маҷди дунёу дайни бҳоءи аддӣн

مجد دنیا و دین بهاء‌الدین

Ҷуз дар оғӯши ҳимматаши гетӣ

جز در آغوش همتش گیتی

Азалӣ бо абади надидаи қарин

ازلی با ابد ندیده قرین

Паии тъўизи ояти райш

پی تعویذ آیت رایش

Гар кунад бар нигини сипеҳри барин

گر کند بر نگین سپهر برین

Қадараши онҷо ки боргоҳ занад

قدرش آنجا که بارگاه زند

Дар фазои ваии осмону замин

در فضای وی آسمان و زمین

Чун лёлнд дар канори шҳўр

چون لیالند در کنار شهور

Чун шҳўрнд дар синӣн

چون شهورند در سنین

Дар мадҳаш задам чу дӯши хирад

در مدحش زدم چو دوش خرد

Бонги барзад ки ҳони фасеҳии ҳин

بانگ برزد که هان فصیحی هین

Туу мадҳи ҷаноб ӯ ҳайҳот

تو و مدح جناب او هیهات

Вар кунӣ фии алмисли тасаввури ин

ور کنی فی المثل تصور این

Ин бъинаҳи чунон буд ки диҳанд

این بعینه چنان بود که دهند

Хонаи каъбаро зи бути тазйин

خانه کعبه را ز بت تزیین

Ту дуое бигӯӣ то гӯйанд

تو دعایی بگوی تا گویند

Қудсёни андари осмони омин

قدسیان اندر آسمان آمین

Ин манам ин манам бад-ӣни аҳвол

این منم این منم بدین احوال

Бо дили вақфи ранҷу малики малол

با دل وقف رنج و ملک ملال

Бар дилам ҳар чаҳ ғайри ғуссаи ҳаром

بر دلم هر چه غیر غصه حرام

Бар лабам ҳар чаҳ ғайри хандаи ҳалол

بر لبم هر چه غیر خنده حلال

Офият гӯ мазан дар дили мо

عافیت گو مزن در دل ما

Кӯ чунон шуд зи дарди моломол

کو چنان شد ز درد مالامال

Ки ба ҳасрат бурун дармонданд

که به حسرت برون درماندند

Ғами ҳиҷрону орзӯии висол

غم هجران و آرزوی وصال

Дӯст аз рух фиканд бурқаъи ноз

دوست از رخ فکند برقع ناز

эй паии панди мо тамоми мақол

ای پی پند ما تمام مقال

Ҳин тамошо кун он ҷамол онгаҳ

هین تماشا کن آن جمال آنگه

Панди мо гӯй агар нагардӣ лол

پند ما گوی اگر نگردی لال

Ваа чаҳ ҳасанаст ин таъолии аллоҳ

وه چه حسن است این تعالی الله

Ки намегунҷадам ба чашми хаёл

که نمی‌گنجدم به چشم خیال

Оризии он чунон ки пиндорӣ

عارضی آن چنان که پنداری

Офарӣдаи сети эзадаши зи ҷамол

آفریده‌ست ایزدش ز جمال