Кунад сипеҳри хами андеша камонаш ва ларзад
کند سپهر خم اندیشه کمانش و لرزد
Шуъоъи меҳр тасаввур кунад синонаш ва ларзад
شعاع مهر تصور کند سنانش و لرزد
Ба ёди рустам агар зӯри бозуии ту даройад
به یاد رستم اگر زور بازوی تو درآید
Чу чилла банд шавад тир дар камонаш ва ларзад
چو چله بند شود تیر در کمانش و لرزد
Агар тасаввур қаҳрат кунад зи бими мукофот
اگر تصور قهرت کند ز بیم مکافات
Фалаки з ёд равад кини ин ва онаш ва ларзад
فلک ز یاد رود کین این و آنش و لرزد
Ба фарзи мағриб агар ёди ҳайати ту намояд
به فرض مغرب اگر یاد هیات تو نماید
Чу луқма банд шавад меҳр дар даҳонаш ва ларзад
چو لقمه بند شود مهر در دهانش و لرزد
Фасеҳи нотиқагар чошнии лафз ту ёбад
فصیح ناطقه گر چاشنی لفظ تو یابد
Сухан гиреҳ шавад аз шарм бар забонаш ва ларзад
سخن گره شود از شرم بر زبانش و لرزد
Назар ба калаки тугар афканди Уториди гардун
نظر به کلک تو گر افکند عطارد گردون
Арақ кунад қалам аз шарм дар бенонаш влрзд
عرق کند قلم از شرم در بنانش ولرزد
Фалак чаҳ ҳайбати азу дар дилаш қарор гирифтаст
فلک چه هیبت ازو در دلش قرار گرفتست
Ки чун ғубор нишинад бар остонаш ва ларзад ?
که چون غبار نشیند بر آستانش و لرزد؟
Чу хасми шуълаи шамшер ӯ з давр бибинад
چو خصم شعله شمشیر او ز دور ببیند
Нафас чу дӯди براردи зи бими ҷонаш ва ларзад
نفس چو دود برآرد ز بیم جانش و لرزد
зи бскаҳ дар дили душмани мҳобт ту нишинад
ز بسکه در دل دشمن مهابت تو نشیند
Фитад ба қаъри ҷаҳаннами тани тапонаш ва ларзад
فتد به قعر جهنم تن تپانش و لرزد
Шҳо ба мадҳи ту файёзи нуктаи санҷи ғиўрист
شها به مدح تو فیاض نکته سنج غیوریست
Ки дар нисор диҳад анҷуми осмонаш ва ларзад
که در نثار دهد انجم آسمانش و لرزد
Сабо чу буии мдиҳ ту башнавад зи каломаш
صبا چو بوی مدیح تو بشنود ز کلامش
Кунад нафаси нафас аз завқи глФшонш ва ларзад
کند نفس نفس از ذوق گلفشانش و لرزد
Ба боғи булбул агар нуктае азуи бсроид
به باغ بلبل اگر نکته ای ازو بسراید
Ҳазор бӯса занад ғунча бар даҳонаш ва ларзад
هزار بوسه زند غنچه بر دهانش و لرزد
Вале ба пеши ту аз хиҷлати ончунон шудаи оҷиз
ولی به پیش تو از خجلت آنچنان شده عاجز
Ки об гашта зи шарми устихони ҷонаш ва ларзад
که آب گشته ز شرم استخوان جانش و لرزد
Чу ошиқӣ ки ба маъшӯқи дард дил кунад аз шавқ
چو عاشقی که به معشوق درد دل کند از شوق
Ҳазор нукта гиреҳ гашта бар забонаш ва ларзад
هزار نکته گره گشته بر زبانش و لرزد
Байн ба меҳр наонаш мубин ба ҷурми аёнаш
بین به مهر نهانش مبین به جرم عیانش
Ки об карда ниҳони хиҷлати аёнаши влрзд
که آب کرده نهان خجلت عیانش ولرزد
Ҳамеша то ки буд бед дар канораи бустон
همیشه تا که بود بید در کناره بستان
Хаҷали зи қомати шамшоди навҷуонаш ва ларзад
خجل ز قامت شمشاد نوجوانش و لرزد
Буд чу қомати шамшоди рости кори ҳабибат
بود چو قامت شمشاد راست کار حبیبت
Чу беди хасми турои боди сусти ҷонаш ва ларзад
چو بید خصم ترا باد سست جانش و لرزد