эй лаъли гирифтаи зи такаллум ба гуҳар бар

ای لعل گرفته ز تکلم به گهر بر

Ваии кони намакро зи табассум ба шукр бар

وی کان نمک را ز تبسم به شکر بر

Дорам чу дилати дўстр аз ҷон ва надорам

دارم چو دلت دوستر از جان و ندارم

Он бахт ки чунат бикашам танг ба барбар

آن بخت که چونت بکشم تنگ به بربر

Ҳаргоҳ ки бе рӯй ту дар оина дидам

هرگاه که بی‌روی تو در آینه دیدم

Ойӣнаи гирифтем чу хуршед ба зар бар

آیینه گرفتیم چو خورشید به‌زر بر

Дар зумраи ушшоқи парешони сару сомон

در زمره عشاق پریشان سر و سامان

Ҷузи зулфи турои даст ки дода ба камар бар ?

جز زلف ترا دست که داده به کمر بر؟

Ишқи ту зи афсуни хирад бок надорад

عشق تو ز افسون خرد باک ندارد

Кас рад накунад тири қазоро ба сипар бар

کس رد نکند تیر قضا را به سپر بر

Вази силсилаи сӯхтаи бахатони парешон

وز سلسله سوخته‌بختان پریشان

Ҷузи хол ки афтод турои сӯхта дар бар

جز خال که افتاد ترا سوخته در بر

Сӯии ту ки дидаст ки аз шарм кашидаст

سوی تو که دیدست که از شرم کشیدست

Гулбаргтаратро зи арақи жола ба барбар

گلبرگ ترت را ز عرق ژاله به بربر

Дарёст ки печида ба ҳам қатраи ашкам

دریاست که پیچیده به هم قطره اشکم

Тӯфон ки наҳуфтааст ба ин дидатар бар ?

طوفان که نهفته است به این دیده تر بر؟

Гар шуъла кашад дӯди зи оташкадаи хезад

گر شعله کشد دود ز آتشکده خیزد

Ин дӯзахи печида ба тӯмори шарар бар

این دوزخ پیچیده به طومار شرر بر

Вайронаи мо муждаи таъмир аҷаб ёфт

ویرانه ما مژده تعمیر عجب یافت

Сайласт ки афтода ба девор ва ба дар бар

سیل است که افتاده به دیوار و به در بر

Мардуми паии назораи назар то бигушоӣанд

مردم پی نظاره نظر تا بگشایند

Чизеи натавонад ки даройад ба басар бар

چیزی نتواند که درآید به بصر بر

Ман дида бапушам чу рухи хуби ту байнам

من دیده بپوشم چو رخ خوب تو بینم

То рӯй турои хуби дрорм ба назар бар

تا روی ترا خوب درآرم به نظر بر

Тарсам ки шавам об агар бо ту даройам

ترسم که شوم آب اگر با تو درآیم

Чун қатраи шабнам ба гули тоза ватар бар

چون قطره شبنم به گل تازه و تر بر

Ойӣнаи зи дидори ту гулҳои аҷаби чид

آیینه ز دیدار تو گل‌های عجب چید

Гул бар сари гули рехт ба оғӯш ва ба барбар

گل بر سر گل ریخت به آغوش و به بربر

Гардид сипеҳри дгарии арсаи ҷон ро

گردید سپهر دگری عرصه جان را

Оҳӣ ки ба ёд ту кашидам ба саҳар бар

آهی که به یاد تو کشیدم به سحر بر

Хуршед навай шуд ба асари кишвари дил ро

خورشید نوی شد به اثر کشور دل را

Доғӣ ки зи ишқи ту ниҳодам ба ҷигар бар

داغی که ز عشق تو نهادم به جگر بر

Доғам ки асар дар дили сахт ту надорад

داغم که اثر در دل سخت تو ندارد

Ин нолаи оғишта ба хуноби асар бар

این ناله آغشته به خوناب اثر بر

Ғорати зи ду чашм ту фитодаст ба тотор

غارت ز دو چشم تو فتادست به تاتار

Шӯриши зи ду зулф ту фитодаст ба барбар

شورش ز دو زلف تو فتادست به بربر

Мижгони марои ваъдаи борон сиришк аст

مژگان مرا وعده باران سرشک است

То хат ба рухи тест чу ҳола ба қамар бар

تا خط به رخ تست چو هاله به قمر بر

Бар чеҳраи зардами асари силии ғами байн

بر چهره زردم اثر سیلی غم بین

Ҳаргиз назанад кас ба азин сикка ба зар бар

هرگز نزند کس به ازین سکه به زر بر

Ғмномаҳи ошиқ ба кабӯтар натавон дод

غمنامه عاشق به کبوتر نتوان داد

Ҳаргизи нспрдст касе шуъла ба пар бар

هرگز نسپردست کسی شعله به پر بر

Ошиқи зи куҷоу срўсомони ҷудоӣ

عاشق ز کجا و سروسامان جدایی

Печидаам аз дарди ту худро ба сафар бар

پیچیده‌ام از درد تو خود را به سفر بر

Андешаи зулфи ту ба савдо кашад охир

اندیشه زلف تو به سودا کشد آخر

Ин дӯди мпичод касеро ба ҷигар бар

این دود مپیچاد کسی را به جگر بر

Дилро ба ҳавасҳои парешон натавон дод

دل را به هوس‌های پریشان نتوان داد

Киштӣ ба азин боди мухолиф ба ҳазар бар

کشتی به ازین باد مخالف به حذر بر

Бори дил соҳил натавон буд азин беш

بار دل ساحل نتوان بود ازین بیش

Дониста фикан заврақ ҳастӣ ба хатар бар

دانسته فکن زورق هستی به خطر بر

Доми аҷабии айш ба роҳ ту фикандаст

دام عجبی عیش به راه تو فکندست

Гар марди ғамии ҷонии азин варта ба дар бар

گر مرد غمی جانی ازین ورطه به در بر

Гардӣда ба коми дили хусрави лаби ширин

گردیده به کام دل خسرو لب شیرین

Фарҳод дигар гӯ назанад сар ба камар бар

فرهاد دگر گو نزند سر به کمر بر

Аз тахти ҷаму тоҷи каён хўштрм ояд

از تخت جم و تاج کیان خوشترم آید

Ҳарҷо кафи хокӣ ки тавон кард ба сар бар

هرجا کف خاکی که توان کرد به سر بر

Хокӣ ки тавон кард ба сари хок ҳарим аст

خاکی که توان کرد به سر خاک حریم است

Каз ғайрати вай об шавад хӯн ба гуҳар бар

کز غیرت وی آب شود خون به گهر بر

Хоки ҳарами равзаи покӣ ки млоик

خاک حرم روضه پاکی که ملایک

Чун серума умед кашидаш ба басар бар

چون سرمه امید کشیدش به بصر بر

Бо ҳасрати хок дар он ғайрати фирдавс

با حسرت خاک در آن غیرت فردوس

Дар равза ризвон натавон барад ба сар бар

در روضه رضوان نتوان برد به سر بر

Даргоҳи шаҳаншоҳи ду олам ки ба рифъат

درگاه شهنشاه دو عالم که به رفعت

Гардуни натавонад ки даройад ба назар бар

گردون نتواند که درآید به نظر بر

Он шоҳи қазои ҳукм ки тимсоли назираш

آن شاه قضا حکم که تمثال نظیرش

Сӯрат нанамудаст ба мроти қадар бар

صورت ننمودست به مرآت قدر بر

Шоҳӣ ки буд ҳоҷати миллат ба вуҷӯдаш

شاهی که بود حاجت ملت به وجودش

Чун модаи муҳтоҷ ба тақвими сувар бар

چون ماده محتاج به تقویم صور بر

Гар тахти шаҳаншоҳӣ ӯ дарназар ояд

گر تخت شهنشاهی او درنظر آید

Дар зер буд на фалак ва ӯ ба зи барбар

در زیر بود نه فلک و او به ز بربر

Султони ҳдои шери худои шоҳи вилоят

سلطان هدا شیر خدا شاه ولایت

Каз анфусу офоқ ба фазл ва ба ҳунар бар

کز انفس و آفاق به فضل و به هنر بر

Маддоҳи паямбар чаҳ дар аҳвол ва чаҳ ақвол

مداح پیمبر چه در احوال و چه اقوال

Мамдуҳи худованд ба оёту сур бар

ممدوح خداوند به آیات و سور بر

Он хайри хилоиқ ки чу ӯ баъд набӣ нест

آن خیر خلایق که چو او بعد نبی نیست

Як марди худо дар малику ҷину башар бар

یک مرد خدا در ملک و جن و بشر بر

Дар тинати шамшери ваии он шуъла ниҳонаст

در طینت شمشیر وی آن شعله نهانست

Каши ҷони аду ҳема фиристад ба сқр бар

کش جان عدو هیمه فرستد به سقر بر

Дар наъли сабки сайри ваии он об наҳуфтаст

در نعل سبک سیر وی آن آب نهفتست

Каши пайкар душман накушуд ҷуз ба ҷигар бар

کش پیکر دشمن نکشد جز به جگر بر

Он шӯхи причҳраҳ ки ором надорад

آن شوخ پریچهره که آرام ندارد

То танг кашад мардуми чашмаш ба назар бар

تا تنگ کشد مردم چشمش به نظر بر

Ҷуз дар саф ҳиҷо натавон дид ғубораш

جز در صف هیجا نتوان دید غبارش

То серума кунад шоҳиди фатҳаш ба басар бар

تا سرمه کند شاهد فتحش به بصر بر

Ҳарҷо ки равад чашми зафар бар асар ӯст

هرجا که رود چشم ظفر بر اثر اوست

То онкӣ чу маъшӯқ кашад танг ба барбар

تا آنکه چو معشوق کشد تنگ به بربر

Аз кӯфтани оҳани наълаш бадар ояд

از کوفتن آهن نعلش بدر آید

Дар санг агар хасм кунад ҷо чу шарар бар

در سنگ اگر خصم کند جا چو شرر بر

Дар кару фари ҳамла ӯ пой ки дорад ?

در کر و فر حمله او پای که دارد؟

Гар кӯҳ буд хасм ки ояд ба камар бар

گر کوه بود خصم که آید به کمر بر

Ман суръат сайраш натавонам ки нигорам

من سرعت سیرش نتوانم که نگارم

Аз бскаҳи даройади зи рақами хома ба сар бар

از بسکه درآید ز رقم خامه به سر بر

Бар ҷодаи мстри рақами ҳарфи шитобаш

بر جاده مسطر رقم حرف شتابش

Чун барқи намояди зи раги абри гузар бар

چون برق نماید ز رگ ابر گذر بر

Бо теғи ду сари яксара офоқ бигирад

با تیغ دو سر یکسره آفاق بگیرد

Олами ҳамагар теғ ва синонасту сипар бар

عالم همه گر تیغ و سنانست و سپر بر

Аз хори бен куфри рагу решаи برارد

از خار بن کفر رگ و ریشه برآرد

БолФрз агар реша дуанд ба ҳаҷар бар

بالفرض اگر ریشه دواند به حجر بر

Гар бонг занад бар азал аз даври наҳифаш

گر بانگ زند بر ازل از دور نهیبش

Ҷуз бо абадаш даст набинӣ ба камар бар

جز با ابدش دست نبینی به کمر بر

Бо ҳамла ӯ кӯҳ чаҳ бошад ки набандад

با حمله او کوه چه باشد که نبندد

Каси силсилаи мӯӣ ба кӯҳ ва ба камар бар

کس سلسله موی به کوه و به کمر بر

Гар рустами дастон ва агар соми Наримон

گر رستم دستان و اگر سام نریمان

Бошанд пари коҳӣу сарсар ба гузар бар

باشند پر کاهی و صرصر به گذر بر

Исломи қавии бозу аз он шуд ки нигаҳ дошт

اسلام قوی بازو از آن شد که نگه داشت

Ин байза ба як қабзаи шамшери дўср бар

این بیضه به یک قبضه شمشیر دوسر بر

Ин ҷилва ки дар даст дар хайбар азу дид

این جلوه که در دست در خیبر ازو دید

Мушкил ки ба каф ҷилва кунад ҷурми сипар бар

مشکل که به کف جلوه کند جرم سپر بر

Домоду писар ъаму бародари биҷуз ӯ кист

داماد و پسر عم و برادر بجز او کیست

Солори русулро ба камолоту ҳунар бар

سالار رسل را به کمالات و هنر بر

Бар ҷои набӣ ӯ нанишинад ки нишинад !

بر جای نبی او ننشیند که نشیند!

Лоиқ набӯд маснади хури ҷуз ба қамар бар

لایق نبود مسند خور جز به قمر بر

Зотӣ ки писар ъам набӣ буду бародар

ذاتی که پسر عم نبی بود و برادر

На малик ба нафасяти ваии бастаи камар бар

نه ملک به نفسیت وی بسته کمر بر

Пеш аз ҳама гардӣда ба исломи мушарраф

پیش از همه گردیده به اسلام مشرف

Беш аз ҳама дар ҷанби камолоти башар бар

بیش از همه در جنب کمالات بشر بر

Ҳам хешӣ ва ҳам пешӣу бешӣ ба камолот

هم خویشی و هم پیشی و بیشی به کمالات

Бо онҳамаи мнсўс ба қуръону хабар бар

با آنهمه منصوص به قرآن و خبر بر

Касро ба чунин зот тақаддум расад охир ?

کس را به چنین ذات تقدم رسد آخر؟

Лаънат ба Абубакр ва ба Усмону умр бар

لعنت به ابوبکر و به عثمان و عمر بر

Шоҳои туе он сарвари олам ки ду олам

شاها تویی آن سرور عالم که دو عالم

Дар арсаи ҷоҳат чу ба дарёст шимур бар

در عرصه جاهت چو به دریاست شمر بر

Гар ақл ба паймудани ҷоҳ ту барояд

گر عقل به پیمودن جاه تو برآید

Бар конгресс арш бимонад ба сафар бар

بر کنگره عرش بماند به سفر بر

Болу пар андеша бисӯзад чу биппарад

بال و پر اندیشه بسوزد چو بپرد

Бар авҷи ҷалоли ту ба парвози назар бар

بر اوج جلال تو به پرواز نظر بر

Нақши паии пуробилаи ҷӯёӣ дарат ро

نقش پی پرآبله جویای درت را

Парвин сифат афтод ба ҳар роҳгзр бар

پروین صفت افتاد به هر راهگذر بر

Ушшоқ дарат ноз бар афлок фурушанд

عشاق درت ناز بر افلاک فروشند

Бо ӣнҳамаи афтодагӣ аз даври қамар бар

با اینهمه افتادگی از دور قمر بر

Ин рутба ба хуршед баробар нанамояд

این رتبه به خورشید برابر ننماید

Кӣ зардӣ рухсор фурушанд ба зар бар ?

کی زردی رخسار فروشند به زر بر؟

Бо бандагӣат аз ситами чарх чаҳ нолам

با بندگیت از ستم چرخ چه نالم

Аз ҷавр рақибон натавон шуд ба ҳазар бар

از جور رقیبان نتوان شد به حذر بر

Умрӣаст ки аз файзи ту файёзи ҷаҳонам

عمریست که از فیض تو فیاض جهانم

Зонгўнаҳ ки лаълу гуҳар аз тобиши хур бар

زآنگونه که لعل و گهر از تابش خور بر

Ман бандаи он банда ки мавлоаш ту бошӣ

من بنده آن بنده که مولاش تو باشی

Ман хок дар он кӯ ки сагати рости гузар бар

من خاک در آن کو که سگت راست گذر بر

Қанбари набарди сарфаи зи ман рӯзи қиёмат

قنبر نبرد صرفه ز من روز قیامت

Сероби куҷо ? ташнаи куҷо ? нолаи хабар бар

سیراب کجا؟ تشنه کجا؟ ناله خبر بر

Фарқӣ накунад меҳри турои каси зи вуҷӯдам

فرقی نکند مهر ترا کس ز وجودم

Чун шер ки омехта бошад ба шукр бар

چون شیر که آمیخته باشد به شکر بر

Бо онкии тнктар буд аз оинаам дил

با آنکه تنک‌تر بود از آینه‌ام دل

Меҳри ту дар ӯ ҳаст чу нақшӣ ба ҳаҷар бар

مهر تو در او هست چو نقشی به حجر بر

Чашмами зи фироқ дарат уфтад чу ба дарё

چشمم ز فراق درت افتد چو به دریا

Гӯйӣ ки магар баҳр фитодаст ба барбар

گویی که مگر بحر فتادست به بربر

То маҷмаъи мумкини барӣ аз нафъ ва зарар нест

تا مجمع ممکن بری از نفع و ضرر نیست

То марҷаъи мавҷӯд ба хайраст ва ба шар бар

تا مرجع موجود به خیرست و به شر بر

Бадхоҳи турои хайр ба шари боди мубаддил

بدخواه ترا خیر به شر باد مبدل

Хоҳони ту ҷуз нафъ набинад зи зарар бар

خواهان تو جز نفع نبیند ز ضرر بر