Биё ки шиша қисм медиҳад ба аҳди куҳан

بیا که شیشه قسم می‌دهد به عهد کهن

Ки тавба башикан ин бори ҳам ба ӯҳдаи ман

که توبه بشکن این بار هم به عهده من

Ба тавба дил манеҳ эй дил ки бути парасти шӯй

به توبه دل منه ای دل که بت‌پرست شوی

Биё ки бут шикан омад шароби тавбаи шикан

بیا که بت‌شکن آمد شراب توبه شکن

Агар ба дидаи ирфон назар кунӣ зоҳид

اگر به دیده عرفان نظر کنی زاهد

Якеаст тавбаи парастӣу бут парастидан

یکی است توبه‌پرستی و بت‌پرستیدن

Биё ба мактаби майхона назд пери Муғон

بیا به مکتب میخانه نزد پیر مغان

Ки ёдгирӣ аз хештани сафар кардан

که یادگیری از خویشتن سفر کردن

Ба пеши аҳли вилоят намоз нест дуруст

به پیش اهل ولایت نماز نیست درست

Агар зи шишаи надории тариқи хами гаштан

اگر ز شیشه نداری طریق خم گشتن

Табассуми гули соғар ишоратӣаст хФӣ

تبسم گل ساغر اشارتی است خفی

Ки ҳосили надиҳади ин ду рӯзаи ғам хӯрдан

که حاصل ندهد این دو روزه غم خوردن

Биор соқӣ аз он бодае ки май доне

بیار ساقی از آن باده‌ای که می‌دانی

Ки буи шиша ӯрост нашъаи мрдоФкн

که بوی شیشه اوراست نشئه مردافکن

Ки гирд ақл бишӯйем аз дил ва аз ҷон

که گرد عقل بشوییم از دل و از جان

Ғубор ҳуш фишонем аз сар ва аз тан

غبار هوش فشانیم از سر و از تن

Хушо шароби тамошо ки ҷоми ҷомаш ро

خوشا شراب تماشا که جام جامش را

зи роҳи дида тавон хӯрд на зи роҳи даҳан

ز راه دیده توان خورد نه ز راه دهن

Касе ки мастии дидори дида , ме донад

کسی که مستی دیدار دیده, می‌داند

Ки бодаи бода ишқасту ғайри он ҳамаи фан

که باده باده عشق است و غیر آن همه فن

Худоӣ донаду файёзу соқии кавсар

خدای داند و فیاض و ساقی کوثر

Ки ҳаргизам нашуд аз бодаи ҳуштар доман

که هرگزم نشد از باده هوش‌تر دامن

Ман ва майу нигаҳи Тифли чашми хунхорӣ

من و می و نگه طفل چشم خونخواری

Ки шастааст ба хӯни дилами лабони зи лбн

که شسته است به خون دلم لبان ز لبن

Ҳадиси бода ба қавл ва ғазал кашид охир

حدیث باده به قول و غزل کشید آخر

Муқарараст ки хезади сухани ҳамеи зи сухан

مقرر است که خیزد سخن همی ز سخن