Кунун хушаст кашӣдан шароби хандаи гул

کنون خوشست کشیدن شراب خنده گل

Ки шастааст чамани рӯ дар оби хандаи гул

که شسته است چمن رو در آب خنده گل

Каттони нолаи булбул чаҳ гул тавонад чид

کتان ناله بلبل چه گل تواند چید

зи барқи шаъшааи моҳтоби хандаи гул

ز برق شعشعه ماهتاب خنده گل

Ба аҳди гиряи дарёи кашам чаҳ ме ронад

به عهد گریه دریا کشم چه می‌راند

Чамани сафинаи худ дар сароби хандаи гул

چمن سفینه خود در سراب خنده گل

Чамани тарози муҳаббат ба дасти ғами пурвирд

چمن طراز محبت به دست غم پرورد

Ниҳоли нолаи булбул ба оби хандаи гул

نهال ناله بلبل به آب خنده گل

Касе ки муҳаррам ишқаст ва ҳасан ме донад

کسی که محرم عشق است و حسن می‌داند

Суоли нолаи булбули ҷавоби хандаи гул

سوال ناله بلبل جواب خنده گل

Чунин ҳёздаҳ рафтӣ ба сайри боғ ва надошт

چنین حیازده رفتی به سیر باغ و نداشت

Рухи назокати шарми ту тоби хандаи гул

رخ نزاکت شرم تو تاب خنده گل

Бадал ба гиря булбул шавад агар як шаб

بدل به گریه بلبل شود اگر یک شب

Табассуми ту даройад ба хоби хандаи гул

تبسم تو درآید به خواب خنده گل

Ба ним нола ки аз сина сар занад бе ту

به نیم ناله که از سینه سر زند بی‌تو

Фитад варақи варақ аз ҳам китоби хандаи гул

فتد ورق ورق از هم کتاب خنده گل

Гули шукуфтагии ғунчаи вақф субҳдам аст

گل شکفتگی غنچه وقف صبحدم است

Ба вақти субҳи тавон интихоби хандаи гул

به وقت صبح توان انتخاب خنده گل

Ман аз харобӣу мастии ҳамин қадар донам

من از خرابی و مستی همین‌قدر دانم

Ки масти гиряи хешами хароби хандаи гул

که مست گریه خویشم خراب خنده گل

Ба умр кӯтаҳӣам зон камол хурсандӣаст

به عمر کوتهی‌ام زان کمال خرسندیست

Ки бим шеб надорад шабоби хандаи гул

که بیم شیب ندارد شباب خنده گل

Ба айш кӯш ки аҳди шабоб муғтанам аст

به عیش کوش که عهد شباب مغتنم است

Басаст нуктаи ҳамин дар шитоби хандаи гул

بس است نکته همین در شتاب خنده گل

Ба умри кӯтаҳи амлро нафас дароз макун

به عمر کوته امل را نفس دراز مکن

Қиёс кор кун аз изтироби хандаи гул

قیاس کار کن از اضطراب خنده گل

Қадаҳ ба рӯй чамани каш ки мешавад зомин

قدح به روی چمن کش که می‌شود ضامن

?хитои бодаи кашонро савоби хандаи гул

خطای باده‌کشان را صواب خنده گل

Аҷаби мадон ки ба девони аҷр маҳв кунад

عجب مدان که به دیوان اجر محو کند

Гуноҳи гиряи булбули савоби хандаи гул

گناه گریه بلبل ثواب خنده گل

Ту рмзёби Не варна дар маҷории умр

تو رمزیاب نیی ورنه در مجاری عمر

Кинояҳо ба ту дорад итоби хандаи гул

کنایه‌ها به تو دارد عتاب خنده گل

Баҳорро зи амал азл кард ва ме гирад

بهار را ز عمل عزل کرد و می‌گیرد

Хазон кунун зи гулистони ҳисоби хандаи гул

خزان کنون ز گلستان حساب خنده گل

Нигоҳи гарм батон рости барқи хирмани шарм

نگاه گرم بتان راست برق خرمن شرم

Шикасти гиряи булбули ҳиҷоби хандаи гул

شکست گریه بلبل حجاب خنده گل

зи шарми ғунчаи чамани доғ буду булбули доғ

ز شرم غنچه چمن داغ بود و بلبل داغ

Ту омадӣ ва гушӯдӣ ниқоби хандаи гул

تو آمدی و گشودی نقاب خنده گل

Бо боғ аз паии таскини дили шудему шудем

با باغ از پی تسکین دل شدیم و شدیم

Ҳалоки нолаи булбули кабоби хандаи гул

هلاک ناله بلبل کباب خنده گل

Бойени малол ба сайри гулам чаҳ май хуоне

باین ملال به سیر گلم چه می‌خوانی

Матоъи чеҳра ман нест боби хандаи гул

متاع چهره من نیست باب خنده گل

Ба гулистон дигар умед длгшоиӣ нест

به گلستان دگر امید دلگشایی نیست

Ки рафт айши чаман дар рикоби хандаи гул

که رفت عیش چمن در رکاب خنده گل

Баёзи шеъри ту файёз аз табассуми файз

بیاض شعر تو فیاض از تبسم فیض

Ба базми мо шудаи нойиби мноби хандаи гул

به بزم ما شده نایب مناب خنده گل

Табассумаш онгаҳ шавад ба хандаи бадал

تبسمش آنگه شود به خنده بدل

Ки мадҳ шоҳаш бахшад нассоби хандаи гул

که مدح شاهش بخشد نصاب خنده گل

Эмоми машриқу мағриб ки метавонад дод

امام مشرق و مغرب که می‌تواند داد

Табассуми лаби лаълаши ҷавоби хандаи гул

تبسم لب لعلش جواب خنده گل

Муҳамади бен ҳасани соҳиб алзмон ки буд

محمد بن حسن صاحب‌الزمان که بود

Пар аз мадоеҳи халқаши китоби хандаи гул

پر از مدایح خلقش کتاب خنده گل

Кунад барои нисори шукуфтаи рӯе ӯ

کند برای نثار شکفته‌رویی او

Сабо ба саҳни чамани интихоби хандаи гул

صبا به صحن چمن انتخاب خنده گل

Равад зи хеш чу ранги шикастаи ошиқ

رود ز خویش چو رنگ شکسته عاشق

Агар табассумаш ояд ба хоби хандаи гул

اگر تبسمش آید به خواب خنده گل

зи завқи хандаи лаъли лабаш чаҳ гул чӣанд

ز ذوق خنده لعل لبش چه گل چیند

Дилӣ ки то ба абад шуд хароби хандаи гул !

دلی که تا به ابد شد خراب خنده گل!

Чаҳ хандаҳо ки занад офтоби давлат ӯ

چه خنده‌ها که زند آفتاب دولت او

Бар тршкФтгии офтоби хандаи гул

بر ترشکفتگی آفتاب خنده گل

зи обу тоби баҳори шукуфта рӯе ӯст

ز آب و تاب بهار شکفته‌رویی اوست

Шукуфтани чамани обу тоби хандаи гул

شکفتن چمن آب و تاب خنده گل

Ба миннати қадам ӯ аҷаби мадон аз хок

به منت قدم او عجب مدان از خاک

Ки боҷ саҷда сетанд зи оби хандаи гул

که باج سجده ستاند ز آب خنده گل

Ба пои бӯс ту хоҳад ки ҷон нисор кунад

به پای‌بوس تو خواهد که جان نثار کند

Вагарна чист чунин изтироби хандаи гул ?

وگرنه چیست چنین اضطراب خنده گل؟

Паии шукуфтагии бандагони ҳазрати тест

پی شکفتگی بندگان حضرت تست

Дуои таҳи дилии мустаҷоби хандаи гул

دعای ته‌دلی مستجاب خنده گل

Малол агарна насиби мухолифи ту буд

ملال اگرنه نصیب مخالف تو بود

Чарост ин ҳама зу иҷтиноби хандаи гул !

چراست این همه زو اجتناب خنده گل!

Насаби дуруст ба лаъли лаби ту гар накунад

نسب درست به لعل لب تو گر نکند

Сабо ҳазар кунад аз интисоби хандаи гул

صبا حذر کند از انتساب خنده گل

Агар ба ёд ту бошад аҷаби мадон ки диҳад

اگر به یاد تو باشد عجب مدان که دهد

Фалак ба гиряи ошиқи хитоби хандаи гул

فلک به گریه عاشق خطاب خنده گل

Табассуми ту агар пой дар миёна наад

تبسم تو اگر پای در میانه نهد

Чаман дигар накушуд бе ҳисоби хандаи гул

چمن دگر نکشد بی‌حساب خنده گل

Ба ғайбати ту чунон қаҳти сол ком диласт

به غیبت تو چنان قحط سال کام دلست

Ки андалеб нашуд комёби хандаи гул

که عندلیب نشد کامیاب خنده گل

Биё ба хандаи даҳ оби чаман ки бе ту намонад

بیا به خنده ده آب چمن که بی‌تو نماند

Тарашшӯҳи мижае дар саҳоби хандаи гул

ترشح مژه‌ای در سحاب خنده گل

зи ҳиҷр рӯй ту гул дар чаман наме шкФд

ز هجر روی تو گل در چمن نمی‌شکفد

Бёбё ва барафкан ниқоби хандаи гул

بیابیا و برافکن نقاب خنده گل

Надидаи чашми хирад дар баҳори шодобӣ

ندیده چشم خرد در بهار شادابی

Ба ғайри лаъли ту ҳозири ҷавоби хандаи гул

به غیر لعل تو حاضر جواب خنده گل

Баҳори муъҷизаи шодоб аз табассуми тест

بهار معجزه شاداب از تبسم تست

Чунонкии чеҳраи гулшани зи оби хандаи гул

چنانکه چهره گلشن ز آب خنده گل

Агарна ваъдаи дидори давлатат будӣ

اگرنه وعده دیدار دولتت بودی

Закоти завқи надодии нассоби хандаи гул

زکات ذوق ندادی نصاب خنده گل

зи устувории аҳди ту то абад наравад

ز استواری عهد تو تا ابد نرود

Зпои гиряи булбули хизоби хандаи гул

زپای گریه بلبل خضاب خنده گل

зи завқи ғунчаи лаъли ту фасл фасл тараст

ز ذوق غنچه لعل تو فصل فصل ترست

Гузаштаам ҳамаи ҷои боби боби хандаи гул

گذشته‌ام همه‌جا باب باب خنده گل

Хиради зи гулшани базми ту мунфаили баргашт

خرد ز گلشن بزم تو منفعل برگشت

Чаман надида наёвард тоби хандаи гул

چمن ندیده نیاورد تاب خنده گل

Аз он замон ки дилам дар баҳори ҳасрати ту

از آن زمان که دلم در بهار حسرت تو

Ниҳоди чашм чу булбул ба хоби хандаи гул

نهاد چشم چو بلبل به خواب خنده گل

Ҳануз нолаи лаби завқи хеш май бӯсад

هنوز ناله لب ذوق خویش می‌بوسد

Чаҳ нашъа дошт надонам шароби хандаи гул !

چه نشئه داشت ندانم شراب خنده گل!

Лаби ҳасуди зи захми дилам чаҳ май пурсад

لب حسود ز زخم دلم چه می‌پرسد

Ки нест бе лаби лаълати кабоби хандаи гул

که نیست بی‌لب لعلت کباب خنده گل

Чаҳ нисбатаст ба булбули асири ишқи туро

چه نسبت است به بلبل اسیر عشق ترا

Хароби гиряи куҷоу хароби хандаи гул

خراب گریه کجا و خراب خنده گل

Табассумати ҷигар пора мекунад пайванд

تبسمت جگر پاره می‌کند پیوند

Каттон дуруст кунад моҳтоби хандаи гул

کتان درست کند ماهتاب خنده گل

Ҷаҳон ба лутфи ту муҳтоҷтар ки булбул ро

جهان به لطف تو محتاج‌تر که بلبل را

Баҳори гулшани ъушрат ба оби хандаи гул

بهار گلشن عشرت به آب خنده گل

Ба Рахши ҷилваи хуши он дам ки тохтан гирӣ

به رخش جلوه خوش آن دم که تاختن گیری

Шукуфта рӯйтар аз офтоби хандаи гул

شکفته روی تر از آفتاب خنده گل

Ҷаҳони зи нашъаи дидори хеш маст кунӣ

جهان ز نشئه دیدار خویش مست کنی

Чу сокинони чаман аз шароби хандаи гул

چو ساکنان چمن از شراب خنده گل

зи даҳр рӯй брФтн наад парешоне

ز دهر روی برفتن نهد پریشانی

Ба изтиробтар аз изтироби хандаи гул

به اضطراب‌تر از اضطراب خنده گل

Кунад малоли шитобии брФтн аз дилҳо

کند ملال شتابی برفتن از دلها

Ки бар диранг наад паии шитоби хандаи гул

که بر درنگ نهد پی شتاب خنده گل

Ҷаҳони зи адли ту маъмури он чунон ки кашад

جهان ز عدل تو معمور آن چنان که کشد

Чамани заранги хазонҳо гулоби хандаи гул

چمن زرنگ خزان‌ها گلاب خنده گل

Чунон шукуфта шавад олам аз рахт ки зи айш

چنان شکفته شود عالم از رخت که ز عیش

Ба зулф нола фитад печу тоби хандаи гул

به زلف ناله فتد پیچ و تاب خنده گل

Чамани зи лутфи ту сероби он чунон гардад

چمن ز لطف تو سیراب آن‌چنان گردد

Ки дар хазон нашавад қаҳти оби хандаи гул

که در خزان نشود قحط آب خنده گل

Хдоигоно , он ошиқам ки баҳри дилам

خدایگانا، آن عاشقم که بهر دلم

Намак хароҷ фиристад кабоби хандаи гул

نمک خراج فرستد کباب خنده گل

Табассуми лаби захмам чу арз файз диҳад

تبسم لب زخمم چو عرض فیض دهد

Ба дахл шеб нивисам шабоби хандаи гул

به دخل شیب نویسم شباب خنده گل

Кунам ба шоҳиди мадҳи ту чун ғазали хуоне

کنم به شاهد مدح تو چون غزل‌خوانی

Қасидае бтрозми ҷавоби хандаи гул

قصیده‌ای بطرازم جواب خنده گل

Агарна муъҷизаи мдҳтт буд донам

اگرنه معجزه مدحتت بود دانم

Ки фикри кӯтаҳ ман нест боби хандаи гул

که فکر کوته من نیست باب خنده گل

Чаҳ шуд ки файз ба ман аз ту беҳисоб омад

چه شد که فیض به من از تو بی‌حساب آمد

Касе з боғ нагирад ҳисоби хандаи гул

کسی ز باغ نگیرد حساب خنده گل

Чаҳ шуд ки файз ба ман аз ту беҳисоб омад

چه شد که فیض به من از تو بی‌حساب آمد

Касе з боғ нагирад ҳисоби хандаи гул

کسی ز باغ نگیرد حساب خنده گل

Маро ба мадҳ суроидан ту боис шуд

مرا به مدح سراییدن تو باعث شد

Ҳамин басаст чаманро савоби хандаи гул

همین بس است چمن را ثواب خنده گل

Агарчӣ захмии сад ҳасратам ки дар фани шеър

اگرچه زخمی صد حسرتم که در فن شعر

Гузашти фурсати ман ҳамрикоби хандаи гул

گذشت فرصت من همرکاب خنده گل

Ваии табассуми захмами дуои давлати тест

وی تبسم زخمم دعای دولت تست

Мубини ?хитои ману байни савоби хандаи гул

مبین خطای من و بین صواب خنده گل

Ҳамеша то чаман аз баҳр бурдан науммат

همیشه تا چمن از بهر بردن نامت

Даҳон ғунча бишӯяд ба оби хандаи гул

دهان غنچه بشوید به آب خنده گل

Ривоҷи сиккаи давлати зи Ямани номи ту бод

رواج سکه دولت ز یمن نام تو باد

Чунонкии равнақи гулшани зи тоби хандаи гул

چنانکه رونق گلشن ز تاب خنده گل