То ба кӣ ғофили тавон бӯдани зи макри рӯзгор
تا به کی غافل توان بودن ز مکر روزگار
Алҳзор эй хуфтагони зини хасми бедори алҳзор
الحذار ای خفتگان زین خصم بیدار الحذار
Қисмати мирос хоронаст охири молатон
قسمت میراثخواران است آخر مالتان
эй худовандони моли алоътбори алоътбор
ای خداوندان مالالاعتبار الاعتبار
Қолатон ҳосил надорад ҷузи низоу ҷузи ҷидол
قالتان حاصل ندارد جز نزاع و جز جدال
эй худовандони қоли алоътзори алоътзор
ای خداوندان قال الاعتذار الاعتذار
Зини ҳавоҳои мухолифатон нашуд дили ҳеҷ танг ?
زین هواهای مخالفتان نشد دل هیچ تنگ؟
Зини амлҳои муқобилатон нашуд ҷони ҳеҷ тор ?
زین املهای مقابلتان نشد جان هیچ تار؟
Ҷои дили гӯйӣ ки дорад сангатон дар синаи ҷой
جای دلگویی که دارد سنگتان در سینه جای
Ҷои ҷони гӯйӣ ба қолабатон духонасту бухор
جای جان گویی به قالبتان دخانست و بخار
Пар ба давлататони мнозид эй ки аҳл давлатед
پر به دولتتان منازید ای که اهل دولتید
Комади ин давлати шуморо аз дигарҳо дар канор
کامد این دولت شما را از دگرها در کنار
Давлатии вомонда аз чандин чу худ бе дувалатон
دولتی وامانده از چندین چو خود بیدولتان
Луқмае пас монда аз сад ҳамчуи худ мрдорхўор
لقمهای پس مانده از صد همچو خود مردارخوار
эй аҷаби тони мари шуморо зин наёяд ҳеҷ нанг ?
ای عجبتان مر شما را زین نیاید هیچ ننگ؟
Ваии аҷаби тони мари шуморо зин набошад ҳеҷ ор ?
وی عجبتان مر شما را زین نباشد هیچ عار؟
Аз барои ҷиФаҳи ъўъў то ба кӣ ҳамчун клоб
از برای جیفه عوعو تا به کی همچون کلاب
Бар сари мурдор то кӣ чун калоғони қорқор
بر سر مردار تا کی چون کلاغان قارقار
То ба кӣ хоҳед бӯдани ҳамчуи говони хуши алаф
تا به کی خواهید بودن همچو گاوان خوش علف
То ба кӣ ҳамчун харон хоҳед бӯдан бе Фсор
تا به کی همچون خران خواهید بودن بیفسار
Чанд набӯд фарқатони ҳеҷ аз бҳоем дар хӯриш !
چند نبود فرقتان هیچ از بهایم در خورش!
Чанд набӯд дар равишатони ҳеҷ фарқ аз мӯру мор !
چند نبود در روشتان هیچ فرق از مور و مار!
Охири одам чанд бошад ҳамчуи говону харон !
آخر آدم چند باشد همچو گاوان و خران!
Охир аз тухми малик то чанд дев ояд ба бор !
آخر از تخم ملک تا چند دیو آید به بار!
Нафаси нутқии донае дон аз малик дар одамӣ
نفس نطقی دانهای دان از ملک در آدمی
То шавад ҳосили азин як донаи хирмани садҳазор
تا شود حاصل ازین یک دانه خرمن صدهزار
Дар замин афкандаанд ин дона ва пас дода анд
در زمین افکندهاند این دانه و پس دادهاند
Обаш аз сарчашмае каш ҳаст шаръаши ҷӯйбор
آبش از سرچشمهای کش هست شرعش جویبار
Мазраъи инсон ки кишташи донаи қудсӣ буд
مزرع انسان که کشتش دانه قدسی بود
Лобудаши ҷузи анбиё лоиқ набошад обёр
لابدش جز انبیا لایق نباشد آبیار
эй ки бар дили ҳирсу шаҳватро мусаллат карда Эй
ای که بر دل حرص و شهوت را مسلط کردهای
Додае хӯку малахи донистаи сар дар киштзор
دادهای خوک و ملخ دانسته سر در کشتزار
Дар замини синаи бехи сад ҳавас дар хок ва ту
در زمین سینه بیخ صد هوس در خاک و تو
Май диҳии обаши зи ҷӯии кибру нозу ифтихор
میدهی آبش ز جوی کبر و ناز و افتخار
Мазраъии дории заминаш аз хасу хошоки пар
مزرعی داری زمینش از خس و خاشاک پر
Чун кунад як дона дар обишхури сад бутаи хор ?
چون کند یک دانه در آبشخور صد بوته خار؟
Мазраъ аз хошоки холӣ кардани аввали фарзи дон
مزرع از خاشاک خالی کردن اول فرض دان
Марди деҳқонро ки тухмӣ мефишонд дар шёр
مرد دهقان را که تخمی میفشاند در شیار
Ин ниҳоли қудсро пайванд кун аз нахли дайн
این نهال قدس را پیوند کن از نخل دین
То бичинӣ миваи фирдавси азуи вақти шумор
تا بچینی میوة فردوس ازو وقت شمار
Ху ба талхиҳои дунё кун зи марги орзӯ
خو به تلخیهای دنیا کن ز مرگ آرزو
То з ҳар мӯии ту ҳамчун нешикар ояд ба бор
تا ز هر موی تو همچون نیشکر آید به بار
эй ки дил дар ъзу ҷоҳи даҳри фонии баста Эй
ای که دل در عز و جاه دهر فانی بستهای
Ъзу ҷоҳи тарки ъзу ҷоҳро беҳтари шумор
عز و جاه ترک عز و جاه را بهتر شمار
Зонка ҳаркасро ки дар сари мағзу ақл ва ҳуш ҳаст
زانکه هرکس را که در سر مغز و عقل و هوش هست
Кӣ кунад бар ъзи боқии ъзи фонии ихтиёр
کی کند بر عز باقی عز فانی اختیار
Ҳаркии рӯҳонӣ ба ҷисмонӣ фурӯ шуд назд ақл
هرکه روحانی به جسمانی فرو شد نزد عقل
Ончунон бошад ки бар шоҳӣ гузинад зли дор
آنچنان باشد که بر شاهی گزیند ذل دار
Ҷоҳ ва иззат нест ғайр аз зли нафасу чоҳи ақл
جاه و عزت نیست غیر از ذل نفس و چاه عقل
эй азизи ман азин чоҳи мазаллати алФрор
ای عزیز من ازین چاه مذلت الفرار
Ин ҷаҳони доролшрўру мари турои доруссурур
این جهان دارالشرور و مر ترا دارالسرور
Ин ҷаҳони бӣси алмсиру мари турои нъми алқрор
این جهان بئس المصیر و مر ترا نعمالقرار
Ҳар ки аз ҳастӣ надорад ғайри дунё дар назар
هر که از هستی ندارد غیر دنیا در نظر
Ончунон бошад ки аз дарё набинад ҷузи канор
آنچنان باشد که از دریا نبیند جز کنار
Тумтароқ на фалак дар ҷанби шаҳристони ақл
طمطراق نه فلک در جنب شهرستان عقل
Хаймаи сҳроншину пои тахти шаҳриёр
خیمه صحرانشین و پای تخت شهریار
Худ дарун на фалаки ин чори унсурро чаҳ қадар ?
خود درون نه فلک این چار عنصر را چهقدر؟
Дар миёни чори унсури хокро кӯи эътибор ?
در میان چار عنصر خاک را کو اعتبار؟
Дар чунин бе эътибории байн ки дар даст ту чист
در چنین بیاعتباری بین که در دست تو چیست
Вончаҳ дар дасти ту ҳам бошад чаҳ дории ихтиёр ?
وانچه در دست تو هم باشد چه داری اختیار؟
Гуҳи забуни осмонӣ то битобад офтоб
گه زبون آسمانی تا بتابد آفتاب
Гуҳи раҳин ҷилваи абрӣ ки гардад қатраи бор
گه رهین جلوه ابری که گردد قطره بار
Гар амӣрӣ дар зҳирӣ аз вазир ва аз вакил
گر امیری در زحیری از وزیر و از وکیل
Вари раияти хок бар сар ҳарчӣ дорӣ рӯ биор
ور رعیت خاک بر سر هرچه داری رو بیار
Вари сипоҳии гоҳ мураккаб кун гарав гоҳе барроқ
ور سپاهی گاه مرکب کن گرو گاهی براق
Чун фитад корӣ ба душман ҷон бидиҳ узрӣ меар
چون فتد کاری به دشمن جان بده عذری میار
Қурби шоҳонро чаҳ гӯям ҳон дар оташи рӯи мсўз
قرب شاهان را چه گویم هان در آتش رو مسوز
Дил ба дард ояд мгиру сар ба шӯр ояд мхор
دل به درد آید مگیر و سر به شور آید مخار
Муқтадоеро чаҳ гӯям ҳони Асоу ҳони радо
مقتدایی را چه گویم هان عصا و هان ردا
Ҷбаҳи бори сад ҷамали дастори бори сад ҳмор
جبه بار صد جمل دستار بار صد حمار
Баҳр чаҳ баҳри шикори ин сегон пари фасод
بهر چه بهر شکار این سگان پر فساد
Баҳр чаҳ баҳри фиреби ин харон бе Фсор
بهر چه بهر فریب این خران بیفسار
Ман гирифтам олам аз ту , кӯи хушӣу дилхушӣ ?
من گرفتم عالم از تو، کو خوشی و دلخوشی؟
Бо ҳазорон изтироб ва бо ҳазорон изтирор
با هزاران اضطراب و با هزاران اضطرار
Миннати Фрмонброну хизмати фармондиҳон
منت فرمانبران و خدمت فرماندهان
Ваҳшати бегонагону заҳмати хешу табор
وحشت بیگانگان و زحمت خویش و تبار
Чист донеи дарназари қадари туу дунёии ту ?
چیست دانی درنظر قدر تو و دنیای تو؟
Қадари Карамии кофтад аз пусидагӣ дар себу нор
قدر کرمی کافتد از پوسیدگی در سیب و نار
Чун тавон донист кандар сари надории карами себ
چون توان دانست کاندر سر نداری کرم سیب
Анчаҳи дории муттасил дар сари зи кибру фахру ор
انچه داری متصل در سر ز کبر و فخر و عار
Кончаҳи дорӣ дар тасарруф аз ҷаҳони пурғурур
کانچه داری در تصرف از جهان پرغرور
Карами ҳам аз себ дорад , ғайри ин бовари мадор
کرم هم از سیب دارد، غیر این باور مدار
Пас таъаммул кун бибин чун мехӯрд баргӯаш ҳуш
پس تأمل کن ببین چون میخورد برگوش هوش
Карам агар ҳар лаҳза гуяд лӣс мислии фии алдёр
کرم اگر هر لحظه گوید لیس مثلی فیالدیار
Матлаб аз дунё набошад ғайри зоди охират
مطلب از دنیا نباشد غیر زاد آخرت
Дар хазон бар михўрӣ аз ҳарчӣ корӣ дар баҳор
در خزان بر میخوری از هرچه کاری در بهار
Ранҷи дунё аз барои роҳати ъқбо хуш аст
رنج دنیا از برای راحت عقبا خوش است
Кас чаҳ донад қадари нашъа то намебинад хумор
کس چه داند قدر نشئه تا نمیبیند خمار
Малики Миср аз чоҳу зиндони гашти Юсуфро насиб
ملک مصر از چاه و زندان گشت یوسف را نصیب
Кӣ ниҳоли тозаи ҷуз аз тарбият шудаи миваи дор ?
کی نهال تازه جز از تربیت شده میوهدار؟
Пери канъон то набандад дида аз дидори ғайр
پیر کنعان تا نبندد دیده از دیدار غیر
Кӣ ҷамоли Юсуф гум гашта бинад дар канор ?
کی جمال یوسف گم گشته بیند در کنار؟
Ман з худ гӯям чаҳ лозими шоҳид овардани зи ғайр
من ز خود گویم چه لازم شاهد آوردن ز غیر
Матлаб аз худ чун мубини гашт бо бурҳон чаҳ кор
مطلب از خود چون مبین گشت با برهان چه کار
Ҳар дамами дарёии заҳрӣ дар гулӯ сар ме диҳад
هر دمم دریای زهری در گلو سر میدهد
Ҷунбиши ин осмону гардиши ин рӯзгор
جنبش این آسمان و گردش این روزگار
Ман бони шириниаш дар коми ҷон дар май кашам
من بآن شیرینیاش در کام جان در میکشم
Каз ҳаваси кас бӯса гирад аз лаби ширини ёр
کز هوس کس بوسه گیرد از لب شیرین یار
Кас чаҳ донад ончии ман аз чарху анҷум май кашам
کس چه داند آنچه من از چرخ و انجم میکشم
Гулбунӣ дорам ки ҷуз хораш намеояд ба бор
گلبنی دارم که جز خارش نمیآید به بار
Мардумонро месипорам зинда дар хоки адам
مردمان را میسپارم زنده در خاک عدم
Грдмӣ аз доман хотир биафшонам ғубор
گردمی از دامن خاطر بیفشانم غبار
Бскаҳ хӯрдам хӯни дил то чашми барҳам май занам
بسکه خوردم خون دل تا چشم برهم میزنم
Арғавони зории з мижгон мефишонам дар канор
ارغوان زاری ز مژگان میفشانم در کنار
Оби нохўрдми валикин Зуҳраам аз бим , об
آب ناخوردم ولیکن زهرهام از بیم، آب
Гул начедам лек дастами шохи гул аз захми хор
گل نچیدم لیک دستم شاخ گل از زخم خار
Лек ҳошогар зи чарх вагар з анҷум донамаш
لیک حاشا گر ز چرخ و گر ز انجم دانمش
Кандарин майдон набинам чарху анҷуманро мадор
کاندرین میدان نبینم چرخ و انجمن را مدار
Ман зи худ миннатпазирам ҳарчӣ май байнами зи чарх
من ز خود منت پذیرم هرچه میبینم ز چرخ
Дар сари кӯии бало шойистагӣ дорад ғубор
در سر کوی بلا شایستگی دارد غبار
Сайди доми шохсор шавқ набӯд ҳар магас
صید دام شاخسار شوق نبود هر مگس
Боби чанголи шикор ишқ набӯд ҳар шикор
باب چنگال شکار عشق نبود هر شکار
Кӣ кушояди панҷаи шаҳбоз бар сайди ҷаъл
کی گشاید پنجه شهباز بر صید جعل
Кӣ намояди шери нари рӯбоҳи лоғарро шикор
کی نماید شیر نر روباه لاغر را شکار
Кӣ замини сахтро аз ҳам шикофади перзан
کی زمین سخت را از هم شکافد پیرزن
Кӣ баради бори ҷамалро гоҳи кини пераи ҳмор
کی برد بار جمل را گاه کین پیره حمار
Кӣ тавонад съўаҳ ҳамбозӣ шавад бо шоҳбоз
کی تواند صعوه همبازی شود با شاهباز
Кӣ тавонад ҷғд нолидан ба бустон чун ҳазор
کی تواند جغد نالیدن به بستان چون هزار
Кӣ шавад хафоаш бинад чеҳраи хуршед ро
کی شود خفاش بیند چهره خورشید را
Кӣ шавад моҳии смндрсон ( нишинад дар шарор )
کی شود ماهی سمندرسان (نشیند در شرار)
Кӣ тавонад хаси нишастан чун садаф дар қаъри баҳр
کی تواند خس نشستن چون صدف در قعر بحر
Кӣ биҷӯед роҳро шаби кӯри андари шоми тор
کی بجوید راه را شب کور اندر شام تار
Кӣ тавонад гашти ҳодии аҳли ҳақро гмрҳӣ
کی تواند گشت هادی اهل حق را گمرهی
Гар бигардади ҷумлаи оламро баҳри лайл ва наҳор
گر بگردد جمله عالم را بهر لیل و نهار
Қадари мард онгаҳ шавад пайдо ки оради тоби ишқ
قدر مرد آنگه شود پیدا که آرد تاب عشق
Ҷавҳари зар дар гудоз бута гардад ошкор
جوهر زر در گداز بوته گردد آشکار
Гар набинӣ ҳеҷ бо ман ҳеҷ аз ман кам мубин
گر نبینی هیچ با من هیچ از من کم مبین
Ишқи доим аз тиҳии дастӣ буд сармояи дор
عشق دایم از تهیدستی بود سرمایهدار
Ин тиҷорат дар зиёнкорӣ кунад таҳсили суд
این تجارت در زیانکاری کند تحصیل سود
Ин иморат аз харобӣ поя созад устувор
این عمارت از خرابی پایه سازد استوار
Анчаҳро аз ман шикояти дидае ҷуз шукр нест
انچه را از من شکایت دیدهای جز شکر نیست
Одат бемор бошад шиква аз бемордор
عادت بیمار باشد شکوه از بیماردار
Дар парешонеи дили ҷамъияти андешам бас аст
در پریشانی دل جمعیت اندیشم بس است
Дар шиканҷи турраи ҷонона аз ман ёдгор
در شکنج طره جانانه از من یادگار
Дар либоси шикваи шукр дӯст мегӯям мудом
در لباس شکوه شکر دوست میگویم مدام
То науфтанд ин тнки зарфон ба фикри ишқи ёр
تا نیفتند این تنک ظرفان به فکر عشق یار
Ҳайф бошад ишқ ва ин олӯдаи мағзони хасис
حیف باشد عشق و این آلودهمغزان خسیس
Зулм бошад оташ сӯзанда ва ин мушти хор
ظلم باشد آتش سوزنده و این مشت خار
Ҷой дорадгар забон фарсоедам дар шукри ишқ
جای دارد گر زبان فرسایدم در شکر عشق
Шукр сайқал мекунад ойӣнаи зангордор
شکر صیقل میکند آیینه زنگاردار
Ишқ агар дории туро аз раҳзанони дайн чаҳ бок
عشق اگر داری ترا از رهزنان دین چه باک
Ишқ агар дории туро бо раҳбарони дун чаҳ кор
عشق اگر داری ترا با رهبران دون چه کار
То ба кӣ дарбанди ор ва нанг бошӣ ишқи варз
تا به کی دربند عار و ننگ باشی عشقورز
То раҳанд мари туро аз ори нангу нанги ор
تا رهاند مر ترا از عار ننگ و ننگ عار
Ишқи гӯйу ишқи ҷӯй ва ишқ хону ишқи дон
عشقگوی و عشقجوی و عشقخوان و عشقدان
Ишқи нӯшу ишқи пӯшу ишқи пошу ишқи бор
عشقنوش و عشقپوش و عشقپاش و عشقبار
То саропои ишқи гардӣ ва намонад аз ту ҳеҷ
تا سراپا عشق گردی و نماند از تو هیچ
Чун намонад аз ту боқии ҳеҷ , гардии айни ёр
چون نماند از تو باقی هیچ، گردی عین یار
Роҳи ақлу ишқро аз ҳам ҷудои пари мадон
راه عقل و عشق را از هم جدایی پر مدان
Зоҳиру ботини баҳами пайвастаи дасти пардаи дор
ظاهر و باطن بهم پیوسته دست پردهدار
Ишқ бошад ботини қуръону асрори ниҳон
عشق باشد باطن قرآن و اسرار نهان
Ақл бошад зоҳири шаръу далели ошкор
عقل باشد ظاهر شرع و دلیل آشکار
Як қабо бар қомати мардон буд ташрифи шаръ
یک قبا بر قامت مردان بود تشریف شرع
Ишқ ӯро албтонаҳи ақл ӯро алзҳор
عشق او را البطانه عقل او را الظهار
Ин қаборо лек баракс қабоҳо дӯхтанд
این قبا را لیک برعکس قباها دوختند
Хуши қумошаш остар шуд ба қумошаши абраи вор
خوش قماشش آستر شد به قماشش ابرهوار
Ҳарду як ҷинсанд лобл ҳар ду як коранд лек
هردو یک جنسند لابل هر دو یک کارند لیک
Ишқи пушт кор бошад ақл бошад рӯй кор
عشق پشت کار باشد عقل باشد روی کار
Ақли роҳат май намояд то ба кӯии ломакон
عقل راهت مینماید تا به کوی لامکان
Лек ишқат ломаконӣ мекунад монанди ёр
لیک عشقت لامکانی میکند مانند یار
Ин харон на мард ишқанд ва на дар фармони ақл
این خران نه مرد عشقند و نه در فرمان عقل
Ман надонам пас чаҳ чизанд охир аз дайн дар шумор !
من ندانم پس چه چیزند آخر از دین در شمار!
Дайн раҳо кун марди дунё ҳам наянд ин аблаҳон
دین رها کن مرد دنیا هم نیند این ابلهان
Зонка дунёи ҳам чу дайн гардид азишон тору мор
زانکه دنیا هم چو دین گردید ازیشان تار و مار
Коши ободии дунёи ҳам азишон омадӣ
کاش آبادی دنیا هم ازیشان آمدی
То тавонистӣ нишастани марди дайн дар кунҷи ғор
تا توانستی نشستن مرد دین در کنج غار
Аз умуми ҳарҷу мараҷи озодагон дар фитна анд
از عموم هرج و مرج آزادگان در فتنهاند
Аз вуфӯри зулму ҷаври ойӣнаҳо андари ғубор
از وفور ظلم و جور آیینهها اندر غبار
Сар буд бар сарварони он кӯ надонад сари зи пой
سر بود بر سروران آن کو نداند سر ز پای
Бор бар мардон наад он кӯ наярзад зери бор
بار بر مردان نهد آن کو نیرزد زیر بار
Ҳарчӣ гӯям айби ин днёпрстон бо худ аст
هرچه گویم عیب این دنیاپرستان با خود است
Кори дунёро наярзад ғайри мушти нобакор
کار دنیا را نیرزد غیر مشت نابکار
Доғи азин дншўрони дайни прстонм ки нест
داغ ازین دنشوران دینپرستانم که نیست
Дайну донишро аз эшон ғайри нангу ғайри ор
دین و دانش را از ایشان غیر ننگ و غیر عار
Тухм дайн коранду ҳосили ғайри дунёи ҳеҷ на
تخم دین کارند و حاصل غیر دنیا هیچ نه
Дона дониш нишонанд ва на ғайри ҷаҳли бор
دانه دانش نشانند و نه غیر جهل بار
На бакор дайн даранд ва на бадунё дархуранд
نه بکار دین درند و نه بدنیا درخورند
Муштии ин танпарвару мардуми дарави мрдорхўор
مشتی این تنپرور و مردم درو مردارخوار
Кори дунё зон сафеҳони худорои ҳарҷу мараҷ
کار دنیا زان سفیهان خودآرا هرج و مرج
Кори дониши зини табаи корони раънои хўорўзор
کار دانش زین تبهکاران رعنا خواروزار
Уммати даҷол пар кард ин ҷаҳонро ҳайфи ҳайф
امت دجال پر کرد این جهان را حیف حیف
Ҷои Меҳдии холӣ ва пайдост ҷои зулфиқор
جای مهدی خالی و پیداست جای ذوالفقار
Меҳдии ҳодии эмоми зоҳиру ботин ки ҳаст
مهدی هادی امام ظاهر و باطن که هست
Қоими оли Муҳамади ҳуҷҷати парвардгор
قایم آل محمد حجت پروردگار
Ҳуҷҷатӣ каз парда чун бурҳон ақл ояд бурун
حجتی کز پرده چون برهان عقل آید برون
Пардаҳои ваҳмро аз ҳам бадаради торумор
پردههای وهم را از هم بدرد تارومار
Он басӯрат ғоибу ҳозир ба маънӣ назд ақл
آن بصورت غایب و حاضر به معنی نزد عقل
Он бзоҳр дар ниҳон аммо ба ботини ошкор
آن بظاهر در نهان اما به باطن آشکار
Кӣнаи хоҳи адл аз зулми ситамкорони дайн
کینهخواه عدل از ظلم ستمکاران دین
Интиқоми оми каш аз ҷаҳли аҳли рӯзгор
انتقام عامکش از جهل اهل روزگار
Толиби хӯни шаҳидон ба ноҳақи рехта
طالب خون شهیدان به ناحق ریخته
Марҳами дилҳои маҷрӯҳон аз мотами фигор
مرهم دلهای مجروحان از ماتم فگار
Офтоби давлаташ чун пардаи шаби брдрд
آفتاب دولتش چون پرده شب بردرد
Тирагӣ бархезад аз олам чу аз дарёи бухор
تیرگی برخیزد از عالم چو از دریا بخار
Зулфиқори шоҳ мардон баркашад чун аз ниёам
ذوالفقار شاه مردان برکشد چون از نیام
Хуш баровард аз ниҳоди душманони худ дамор
خوش برآورد از نهاد دشمنان خود دمار
Ихтилофи ҷумлаи мазҳаб ҳо баруфтад аз миён
اختلاف جمله مذهبها برافتد از میان
Ҷумлаи киштиҳо ба як ҷои зин ӣам ояд барканор
جمله کشتیها به یک جا زین یم آید برکنار
Бирафтад расмии дўрнгӣ дар миёни хосу ом
برفتد رسمی دورنگی در میان خاص و عام
Пардаҳоро ҷумлагӣ пайдо шавад як пардаи дор
پردهها را جملگی پیدا شود یک پردهدار
Донаҳои мухталиф аз як замин гирданд сабз
دانههای مختلف از یک زمین گردند سبز
Нахлҳои мФтрқ дар як ҳаво гиранд бор
نخلهای مفترق در یک هوا گیرند بار
Нағмаҳои номлоими як наво ояд ба гӯш
نغمههای ناملایم یک نوا آید به گوش
Созҳои номувофиқро шавад як нағмаи тор
سازهای ناموافق را شود یک نغمه تار
Ҳаст бо ин дайни фурушонаши нахустин доругир
هست با این دینفروشانش نخستین داروگیر
Ҳаст бо ин ноФқиҳонши нахустин корзор
هست با این نافقیهانش نخستین کارزار
Бод қаҳраш барканд аз бехи ин мушти хасис
باد قهرش برکند از بیخ این مشت خسیس
Мавҷи теғаш дар рибоед ҳамчуи сайли ин пуштаи хор
موج تیغش در رباید همچو سیل این پشته خار
Дарнавардад аз назари тӯмори ин ваҳму хаёл
درنوردد از نظر طومار این وهم و خیال
Пок созад сафҳа ҳастӣ азин нақш ва нигор
پاک سازد صفحه هستی ازین نقش و نگار
То барояд офтоби дайни зи абри артёб
تا برآید آفتاب دین ز ابر ارتیاب
То шавад дар гирди касрати айни ваҳдати ашкор
تا شود در گرد کثرت عین وحدت اشکار
Гардад аз баси интизоми халқ дар аҳди хушаш
گردد از بس انتظام خلق در عهد خوشش
Ҷумлаи олами яке шаҳр ва дар ӯ як шаҳриёр
جمله عالم یکی شهر و در او یک شهریار
Қомати он сарви боло кош ояд дар хиром
قامت آن سرو بالا کاش آید در خرام
То қиёматро бибинад ҳар касе бе интизор
تا قیامت را ببیند هر کسی بیانتظار
Ҷилваи маъшӯқ бар ошиқ қиёмат ме кунад
جلوه معشوق بر عاشق قیامت میکند
Шиъаро қисмат буд дар аҳд ӯ умри дубор
شیعه را قسمت بود در عهد او عمر دوبار
Маънии раҷъат ҳамин бошад ба пеши шиъён
معنی رجعت همین باشد به پیش شیعیان
Гар мухолифи мункири раҷъат буд бо кӣ мадор
گر مخالف منکر رجعت بود با کی مدار
Аз ташайюъи ғайри ишқу ошиқӣ бовар макун
از تشیع غیر عشق و عاشقی باور مکن
Кӣ тавон беишқ кардани аҳлу молу ҷони нисор
کی توان بیعشق کردن اهل و مال و جان نثار
Ваъдаи дидори ҷонони мардро ҷон ме диҳад
وعده دیدار جانان مرد را جان میدهد
Чун ҳаёту марг ошиқ нест ҷуз дар дасти ёр
چون حیات و مرگ عاشق نیست جز در دست یار
Чун тавон дидан пас аз мурдани ҳамон дидори дӯст
چون توان دیدن پس از مردن همان دیدار دوست
Гирдиҳами файёзи ҷони зини муждаи ман маъзӯри дор
گردهم فیاض جان زین مژده من معذور دار