Парда аз рухи брФкни вази гӯшаи абрӯи ниқоб
پرده از رخ برفکن وز گوشه ابرو نقاب
То зи рӯяти моҳи нав байнам биравӣ офтоб
تا ز رویت ماه نو بینم بروی آفتاب
Наргиси бедории андар хоб мебинад зи ноз
نرگس بیداری اندر خواب میبیند ز ناز
Бахти кӯ то чашми моро низ хоб ояд ба хоб
بخت کو تا چشم ما را نیز خواب آید به خواب
Ишқро дар беНизомиҳо Низомӣ дода анд
عشق را در بینظامیها نظامی دادهاند
Нест холӣ аз усӯлии набзи дилро изтироб
نیست خالی از اصولی نبض دل را اضطراب
Гиря бе тобасту тадбири ту коҳил эй ҳаким
گریه بیتابست و تدبیر تو کاهل ای حکیم
То ту киштӣ мекунӣ тартиби моро бардаи об
تا تو کشتی میکنی ترتیب ما را برده آب
эй ки зери сояи девори роҳати хуфта Эй
ای که زیر سایه دیوار راحت خفتهای
Сӯхти мо бе хонимонони ситамро офтоб
سوخت ما بیخانمانان ستم را آفتاب
Барканори чашмаи сероби таманноро чаҳ ғам
برکنار چشمه سیراب تمنا را چه غم
Дар биёбонгар бимиради ташна бесабру тоб
در بیابان گر بمیرد تشنه بیصبر و تاب
Дил з ҳастӣ бркну эмини шӯ аз сайли фано
دل ز هستی برکن و ایمن شو از سیل فنا
Хона бехону Монӣ ҳо намегардад хароб
خانه بیخان و مانیها نمیگردد خراب
Пушт на ба бистари хокистар ва бедор бош
پشت نه به بستر خاکستر و بیدار باش
Ошноӣ кам кунад бо дидаи ойӣнаи хоб
آشنایی کم کند با دیده آیینه خواب
Бо сбкбории тавон аз фитнаҳо осӯда шуд
با سبکباری توان از فتنهها آسوده شد
Сояро дар баҳри доман тар намегардад ба об
سایه را در بحر دامن تر نمیگردد به آب
Шарбати васл батонро заҳри ҳиҷрон чошнӣ аст
شربت وصل بتان را زهر هجران چاشنی است
Дар мазоқ аз давлати талхӣ буд ширини гулоб
در مذاق از دولت تلخی بود شیرین گلاب
Бскаҳи коҳил ҷунбишам бошад шитоби ман диранг
بسکه کاهل جنبشم باشد شتاب من درنگ
Бскаҳи комил хоҳишам бошад диранги ман шитоб
بسکه کامل خواهشم باشد درنگ من شتاب
Бар сари роҳи тамошояши зи ҳасрати сӯхтам
بر سر راه تماشایش ز حسرت سوختم
Чун зи худ афтода тар дидам дар онҷои офтоб
چون ز خود افتادهتر دیدم در آنجا آفتاب
Саҷда кардам даргаашро , чӯб бар фарқами шикаст
سجده کردم درگهش را، چوب بر فرقم شکست
Ҷурм кас набӯд ки дорад он ибодати ин савоб
جرم کس نبود که دارد آن عبادت این ثواب
Фитнаи гартар гашти чашмаши нолаи дил то шунид
فتنهگرتر گشت چشمش ناله دل تا شنید
Дар машоми маст тӯфон мекунад буии гулоб
در مشام مست طوفان میکند بوی گلاب
Чун лаби соғар уфуқ гардид бар хуршед май
چون لب ساغر افق گردید بر خورشید می
Чеҳраи соқии шафақи гавани гашт аз акси шароб
چهره ساقی شفقگون گشت از عکس شراب
Фоли он абрӯи зи девон никуӣ карда аст
فال آن ابرو ز دیوان نکویی کرده است
Байти дилчасбӣ , адои дорӣ , баландии интихоб
بیت دلچسبی، ادا داری، بلندی انتخاب
Бо чунин Меҳрӣ ки ман дорам аҷаб набӯд ки ман
با چنین مهری که من دارم عجب نبود که من
Гар ба дӯзах бошам аз дӯзахи барандозами азоб
گر به دوزخ باشم از دوزخ براندازم عذاب
Чеҳра чун афрӯхтӣ моро тараннум тоза шуд
چهره چون افروختی ما را ترنم تازه شد
Чун гулистон тоза мегардад , ғазали хўонисти боб
چون گلستان تازه میگردد، غزلخوانیست باب