Шукр ки гардид зи лутфи худоӣ

شکر که گردید ز لطف خدای

Тахти мақоми шаҳи фармонравоӣ

تخت مقام شه فرمانروای

Шоҳи ҷавони толеъи бедори бахт

شاه جوان طالع بیدار بخت

Сафдари дарёи дили кишвари гушой

صفدر دریا دل کشور گشای

Хусрави ҷами ҳишмати гардуни шиква

خسرو جم حشمت گردون شکوه

Довари маи талъати хуршеди рой

داور مه طلعت خورشید رای

Вориси тахти ҷаму тоҷи каён

وارث تخت جم و تاج کیان

Ҳорси малики худу дайни худоӣ

حارس ملک خود و دین خدای

Шоҳи сафии онкии з иқбол ӯст

شاه صفی آنکه ز اقبال اوست

Қоидаи салтанату дайн ба пой

قاعده سلطنت و دین به‌پای

Дидаи шаръ аз рух ӯ нургир

دیده شرع از رخ او نورگیر

Оинаи давлати азуи босафоӣ

آینه دولت ازو باصفای

Кард чу бар тахти саодати қарор

کرد چو بر تخت سعادت قرار

Ёфт чу бар маснади иқболи ҷой

یافت چو بر مسند اقبال جای

Дод фурӯғи рухи иқбол ӯ

داد فروغ رخ اقبال او

Дидаи ёқӯби ҷаҳонро зёӣ

دیده یعقوب جهان را ضیای

Тоҷ шуд аз майманаташи сарфароз

تاج شد از میمنتش سرفراز

Тахт шуд аз мақдам ӯ арши соӣ

تخت شد از مقدم او عرش‌سای

Тоҷ ба парвоз даромад зи шавқ

تاج به پرواز درآمد ز شوق

То ба сараш соя кунад чун ҳамЭй

تا به سرش سایه کند چون همای

Тахт , равон шуд паии побӯс ӯ

تخت، روان شد پی پابوس او

Чархи занони гашти зи шодӣ , ливоӣ

چرخ‌زنان گشت ز شادی، لوای

Сикка чу номаши ҳамаи олами давид

سکه چو نامش همه عالم دوید

То баради ин муждаи фатҳи антмоӣ

تا برد این مژده فتح انتمای

Дар ҳама гӯшаст кунун ин сурӯш

در همه گوش است کنون این سروش

Бар ҳамаи лабҳост кунун ин навой

بر همه لب‌هاست کنون این نوای

Нақш нишастааст дирамро ки ёфт

نقش نشسته است درم را که یافت

Аз шарафи номи хушаши рӯнамоӣ

از شرف نام خوشش رونمای

Теғи ҷаҳонгирӣ ӯ бар миён

تیغ جهانگیری او بر میان

Тахти ҷҳондорӣ ӯ бар самоӣ

تخت جهانداری او بر سمای

Аз раҳи иззат ба пари тир ӯ

از ره عزت به پر تیر او

Фол саодат зада бол ҳамЭй

فال سعادت زده بال همای

Рахши ҷҳондаҳ ба фалак чун нигоҳ

رخش جهانده به فلک چون نگاه

Сяти рисонда ба малик чун дуоӣ

صیت رسانده به ملک چون دعای

Сиккаи зи номаш ба ҷаҳони ршинос

سکه ز نامش به جهان روشناس

Хутбаи зи исмаш ба забони ошноӣ

خطبه ز اسمش به زبان آشنای

Сар ба хати ҳукми ниҳодаши фалак

سر به خط حکم نهادش فلک

Дайн ба кафи адли супурдаши худоӣ

دین به کف عدل سپردش خدای

Шуд қадараши тобеъи амри матоъ

شد قدرش تابع امر مطاع

Пайрави тадбири дурусташи қазоӣ

پیرو تدبیر درستش قضای

Анҷуми азин кавкаба дорад ҳарос

انجم ازین کوکبه دارد هراس

Чархи фурӯтан шудаи зини кибриёӣ

چرخ فروتن شده زین کبریای

Борад аз қиболи ҷаҳонгиряш

بارد از قبال جهانگیریش

Аз пари тираши ҳамаи фар ҳамЭй

از پر تیرش همه فر همای

Зуд буд каз асари доругир

زود بود کز اثر داروگیر

Қайсару фағфури даройади зпоӣ

قیصر و فغفور درآید زپای

Чин чу сари зулфи даройад ба даст

چین چو سر زلف درآید به دست

Рӯм бигирад зи хати машки соӣ

روم بگیرد ز خط مشک‌سای

Нофаи кушояди зи ғизоли хутан

نافه گشاید ز غزال ختن

Бӯса рибоед з батон хтоӣ

بوسه رباید ز بتان ختای

Ҳинд ки савдое ин давлатаст

هند که سودایی این دولتست

Башнавад ин сяти салобати садоӣ

بشنود این صیت صلابت صدای

Додкнон бар гузариши рўнҳд

دادکنان بر گذرش رونهد

Нолаи бароварда чу ҳиндӣ дароӣ

ناله برآورده چو هندی درای

Кӯҳа пелон шавадаш пои тахт

کوهه پیلان شودش پای‌تخت

Вази пар товус кунад муттакоӣ

وز پر طاووس کند متکای

Миср азизаш кунад аз некуӣ

مصر عزیزش کند از نیکویی

Ясриб ва бтҳо шавадаш длгшоӣ

یثرب و بطحا شودش دلگشای

Шоми бихандад ба Рахши ҳамчуи субҳ

شام بخندد به رخش همچو صبح

Қудс бихоҳад ба дуоаш аз худоӣ

قدس بخواهد به دعاش از خدای

Рояти дайн рост шавад дар фаранг

رایت دین راست شود در فرنگ

Куфр нигунсор бибинад ливоӣ

کفر نگونسار ببیند لوای

Маъбади куффор масоҷид шавад

معبد کفار مساجد شود

Бткдаҳ гардад ҳарами кибриёӣ

بتکده گردد حرم کبریای

Даҳр мусаххар шавадаш србср

دهر مسخر شودش سربسر

Малик муқарар шавадаш ҷобаҷоӣ

ملک مقرر شودش جابجای

Амну амон фош шавад дар ҷаҳон

امن و امان فاش شود در جهان

Айшу тараб рӯй наад бар муллоӣ

عیش و طرب روی نهد بر ملای

Қадари азизони ҳама пайдо шавад

قدر عزیزان همه پیدا شود

Пардаи з рӯ барфаканд муддаоӣ

پرده ز رو برفکند مدعای

Аҳли ҳунари рӯзи бибинанд ва рӯй

اهل هنر روز ببینند و روی

Нуктаи варон ҳуш физойанд вароӣ

نکته وران هوش فزایند ورای

Фазл наад рӯй ба авҷи зуҳӯр

فضل نهد روی به اوج ظهور

Қадар барояд зи ҳазизи хафоӣ

قدر برآید ز حضیض خفای

Илм ба миъроҷ равад чун расӯл

علم به معراج رود چون رسول

Барсари шеърии бунаади шеъри пой

برسر شعری بنهد شعر پای

Сода кунад даҳри з ҳар нохушӣ

ساده کند دهر ز هر ناخوشی

Пок кунад малики з ҳар носазоӣ

پاک کند ملک ز هر ناسزای

Ҳарки надидаст фалаки барқарор

هرکه ندیدست فلک برقرار

Гӯ нигарад кӯҳи шиквааш ба ҷой

گو نگرد کوه شکوهش به‌جای

Вонкаҳ надидаст равони кӯҳи қоф

وانکه ندیدست روان کوه قاف

Гӯ ба самандаш нигарад раҳи гароӣ

گو به سمندش نگرد ره‌گرای

Ваа чаҳ самандӣ ки сабки сайряш

وه چه سمندی که سبک‌سیریش

Барсар афлок ниҳодаст пой

برسر افلاک نهادست پای

Сар наниҳад пош ба наъли ҳилол

سر ننهد پاش به نعل هلال

Май надиҳади даст ба ранги ҳиноӣ

می ندهد دست به رنگ حنای

Ришта ваҳмаш накушуд дар чдор

رشته وهمش نکشد در چدار

Чун шавад аз шӯхи вшии ҷилваи зой

چون شود از شوخ‌وشی جلوه‌زای

Вақти тамошоаши зи баси чобукӣ

وقت تماشاش ز بس چابکی

Дмбдм аз дидаи ҷаҳд чун сҳои

دمبدم از دیده جهد چون سهای

Чун ба хаёл андарам ояд сабк

چون به خیال اندرم آید سبک

Срздаҳ чун маънии нозуки адоӣ

سرزده چون معنی نازک ادای

Дмбдм аз нозукии ҷилва аш

دمبدم از نازکی جلوه‌اش

Май ҷаҳд аз хотири маънии гушой

می‌جهد از خاطر معنی‌گشای

Барқи сифати гоҳи сабки сайряш

برق‌صفت گاه سبک‌سیریش

Гоми кушояд чу назари брҳўоӣ

گام گشاید چو نظر برهوای

Азпии таърихи ҷулусаш чу табъ

ازپی تاریخ جلوسش چو طبع

Кард савол аз хиради раҳнамоӣ

کرد سؤال از خرد رهنمای

Хандаи занон рӯй ба вай кард ва гуфт

خنده‌زنان روی به وی کرد و گفت

« шоҳи сафии Подшаҳи поки рой »

«شاه‌صفی پادشه پاک‌رای»

То ки фалаки рости ҷаҳони зердаст

تا که فلک راست جهان زیردست

То ки ҷаҳони рости худои кадхудоӣ

تا که جهان‌راست خدا کدخدای

Боди ҷаҳони ҳамчуи анонаш ба даст

باد جهان همچو عنانش به دست

Боди фалаки ҳамчуи рикобаш ба пой

باد فلک همچو رکابش به‌پای

Тахти рӯонаши фалак на тибқ

تخت روانش فلک نه طبق

Пайки дуонаш мау меҳри самоӣ

پیک دوانش مه و مهر سمای