Дод боди субҳи рангини муждае аз навбаҳор
داد باد صبح رنگین مژدهای از نوبهار
Гуфт пайғоми хуши ранги шафақ дар лолаи зор
گفت پیغام خوش رنگ شفق در لالهزار
Инак омад навбаҳорӣ чун арӯси серумаи зеб
اینک آمد نوبهاری چون عروس سرمهزیب
Инак омад лолаи зории ҳамчуи чашми нашъаи дор
اینک آمد لالهزاری همچو چشم نشئهدار
Сабзаи наврас чу хати глъзорони ҷони шикеб
سبزه نورس چو خط گلعذاران جانشکیب
Сояи сунбул чу зулфи наварӯсони дили шикор
سایه سنبل چو زلف نوعروسان دلشکار
Абрӯии қавси қзҳ аз акси сабзаи васмаи банд
ابروی قوسقزح از عکس سبزه وسمهبند
Чашми ?наргаш аз саводи барги сунбули серумаи дор
چشم نرگش از سواد برگ سنبل سرمهدار
Шохи гул чун остини Мӯсо аз ъҷози вақт
شاخ گل چون آستین موسی از عجاز وقت
Сад яди Байзо ба барги гули намояди ошкор
صد ید بیضا به برگ گل نماید آشکار
Ҳамчуи фонӯси саҳар аз акси шамъи офтоб
همچو فانوس سحر از عکس شمع آفتاب
Нодамидаи гули взўи пурнур , ҷайби шохсор
نادمیده گل وزو پرنور، جیب شاخسار
Сайқали мавҷи ҳаво ҳар баргро ойӣна кард
صیقل موج هوا هر برگ را آیینه کرد
То дар ӯ сӯрати намояди қудрати парвардгор
تا در او صورت نماید قدرت پروردگار
Ошиқон аз баси сафои вақт , берун кам раванд
عاشقان از بس صفای وقت، بیرون کم روند
То нагардад розҳои дил ба мардуми ошкор
تا نگردد رازهای دل به مردم آشکار
Бскаҳ шуд расми латофати ом дар саҳроу кӯҳ
بسکه شد رسم لطافت عام در صحرا و کوه
Ҳамчуи сабза дар таҳ посўдаҳ гардад нӯки хор
همچو سبزه در ته پاسوده گردد نوک خار
Аз тароват реша гирад нола дар сатҳи ҳаво
از طراوت ریشه گیرد ناله در سطح هوا
Вази рутӯбат об гардад нағма дар шарёни тор
وز رطوبت آب گردد نغمه در شریان تار
Бскаҳи хубони чамани нозуки мизоҷ афтода анд
بسکه خوبان چمن نازک مزاج افتادهاند
Ранги гулҳо май пурд , бод ар вазад бар лолаи зор
رنگ گلها میپرد، باد ار وزد بر لالهزار
Шухии мавҷи насиму изтироби ранги гул
شوخی موج نسیم و اضطراب رنگ گل
Чун нигоҳи хира дар ранги рухи маҳбӯби ёр
چون نگاه خیره در رنگ رخ محبوب یار
Аз ҳуҷум абр натавон ҷусти роҳи кӯҳу дашт
از هجوم ابر نتوان جست راه کوه و دشت
Гар найафурӯзад чароғи лола дар саҳрои баҳор
گر نیفروزد چراغ لاله در صحرا بهار
Аз рутӯбати бскаҳ аз гул акс мегирад ҳаво
از رطوبت بسکه از گل عکس میگیرد هوا
Боғбонро вақти гул чидан шавад душвори кор
باغبان را وقت گل چیدن شود دشوار کار
Кӯҳ дар шӯриш чу дарёи доим аз мавҷи насим
کوه در شورش چو دریا دایم از موج نسیم
Хок дар молаши занам чун нозболши биқрор
خاک در مالش زنم چون نازبالش بیقرار
Ҳарчӣ бинӣ дар тмўҷи бинӣ аз мавҷи баҳор
هرچه بینی در تموج بینی از موج بهار
Хоҳ рӯй сатҳ бингар хоҳи сатҳи кӯҳсор
خواه روی سطح بنگر خواه سطح کوهسار
Ҳар саҳаргаҳи сатҳи об аз саъии таҳрики ҳаво
هر سحرگه سطح آب از سعی تحریک هوا
Аз тмўҷи доми моҳии афканд дар чашма сор
از تموج دام ماهی افکند در چشمهسار
Донаи ҷавҳар аҷаб набӯд ки аз файзи намо
دانه جوهر عجب نبود که از فیض نما
Сабз гардад дар чаман бар сатҳи теғи обдор
سبز گردد در چمن بر سطح تیغ آبدار
Гар барафрӯзанд оташ дар замини гулистон
گر برافروزند آتش در زمین گلستان
Сабз гардад аз рутӯбат дар ҳавои тухми шарор
سبز گردد از رطوبت در هوا تخم شرار
Сабзу хуррами ҳамчуи сарв наврас ояд дарназар
سبز و خرم همچو سرو نورس آید درنظر
Брнҳол шуъла уфтадгар назар дар сабзаи зор
برنهال شعله افتد گر نظر در سبزهزار
Шабнами гул дар чаман аз бскаҳ тӯфон ме кунад
شبنم گل در چمن از بسکه طوفان میکند
Кӣ тавон бекиштӣ мекард дар гулшани гузор
کی توان بیکشتی میکرد در گلشن گذار
Пои кӯбон дар самоъи завқ бе андозаи сарв
پایکوبان در سماع ذوق بیاندازه سرو
Дасти афшон аз нишоти айш бе поёни чанор
دستافشان از نشاط عیش بیپایان چنار
Базми айши шоҳро монад чаман дар фасли гул
بزم عیش شاه را ماند چمن در فصل گل
Рӯзи ҷашни шоҳро монад замона дар баҳор
روز جشن شاه را ماند زمانه در بهار
Барги барги анҷуман дар сози барги ъшртнд
برگ برگ انجمن در ساز برگ عشرتند
Аз барои подшоҳи коми бахши комгор
از برای پادشاه کامبخش کامگار
Хусрави соҳибқирони Кайхусрави ҷамшедашон
خسرو صاحبقران کیخسرو جمشیدشان
Довари гетии ситони дорои гардуни иқтидор
داور گیتی ستان دارای گردون اقتدار
Шоҳи Искандари ҳасби Искандари ҳидрнсб
شاه اسکندر حسب اسکندر حیدرنسب
Сафдари сонии лақаби дайнпарвар дониши айёр
صفدر ثانی لقب دینپرور دانش عیار
Подшоҳи подшоҳони ҷаҳони аббоси шоҳ
پادشاه پادشاهان جهان عباس شاه
Офтоби дайну давлати сояи парвардгор
آفتاب دین و دولت سایه پروردگار
Подшоҳӣ каз фурӯғи ҷабҳаи иқбол ӯ
پادشاهی کز فروغ جبهه اقبال او
Зулмат аз олами гризонст чун лайли азнҳор
ظلمت از عالم گریزانست چون لیل ازنهار
То абад аз ҷавҳари шамшер оламгир ӯст
تا ابد از جوهر شمشیر عالمگیر اوست
Дар амон аз таъна беҷавҳариҳо рӯзгор
در امان از طعنه بیجوهریها روزگار
Дар диёри адл ӯ гргинаҳи пӯшади гилаи бон
در دیار عدل او گرگینه پوشد گلهبان
Дар диёри халқ ӯ гулдастаи бандади нӯки хор
در دیار خلق او گلدسته بندد نوک خار
Дар риёзи салтанати нахлии чунин ҳаргиз нараст
در ریاض سلطنت نخلی چنین هرگز نرست
Мивааш хуршеди тобони сояаш абри баҳор
میوهاش خورشید تابان سایهاش ابر بهار
Тоҷдории ин чунин бар тахти шоҳӣ кас надид
تاجداری اینچنین بر تخت شاهی کس ندید
Тоҷ аз ваии сарфарозу тахт аз ваии пойдор
تاج از وی سرفراز و تخت از وی پایدار
Базму разм аз нисбат ӯ ҳардуи комил рутба анд
بزم و رزم از نسبت او هردو کامل رتبهاند
Базмро Кайхусравасту размро Исфандиёр
بزم را کیخسروست و رزم را اسفندیار
Подшоҳии ҷомае бар қомат раъноӣ ӯст
پادشاهی جامهای بر قامت رعنای اوست
Чун қабои дилбарӣ бар қомати раънои ёр
چون قبای دلبری بر قامت رعنای یار
На сифат дар кор бошад имтиёзи мард ро
نه صفت در کار باشد امتیاز مرد را
То буд шоистаи фармондиҳӣ дар рӯзгор
تا بود شایسته فرماندهی در روزگار
Ақли кофӣ , илми вофе , зоти хуши табъи наҷиб
عقل کافی، علم وافی، ذات خوشطبع نجیب
Ҳиммати саршору халқу ҷуръату илму виқор
همت سرشار و خلق و جرأت و علم و وقار
Гар ндидстӣ ба як ҷои муҷтамаъи ин на сифат
گر ندیدستی به یکجا مجتمع این نه صفت
Ҳон бибин дар подшоҳи адлпарвар ошкор
هان ببین در پادشاه عدلپرور آشکار
Илм ӯ чун ақли зотии табъ чун ҷавҳари наҷиб
علم او چون عقل ذاتی طبع چون جوهر نجیب
Ҳимматаши гардуни наварду ҷуръаташи душмани шикор
همتش گردون نورد و جرأتش دشمن شکار
Арзи халқаш чун фазои ломакон бе мунтаҳо
عرض خلقش چون فضای لامکان بیمنتها
Баҳри ҳлмши ҳамчуи дарёии таҷарруд бе канор
بحر حلمش همچو دریای تجرد بیکنار
Аз виқораш бо ҳамаи шухӣ ки дорад дар мизоҷ
از وقارش با همه شوخی که دارد در مزاج
Ҳайратӣ дорам ки шайхӣ май намояд бе виқор
حیرتی دارم که شیخی مینماید بیوقار
Олами сабру таҳаммулро шиквааши кӯҳи қоф
عالم صبر و تحمل را شکوهش کوه قاف
Арсаи мардонагиро мардяши мардонаи вор
عرصه مردانگی را مردیش مردانهوار
Новакаши ҷўзошкоФу найзааш парвини гусал
ناوکش جوزاشکاف و نیزهاش پروینگسل
Устихони сои гурз ,у шамшераши аҷал бар фарқи нор
استخوانسا گرز، و شمشیرش اجل بر فرق نار
Фавҷи фавҷи душман аз бимаши давон то кӯии марг
فوجفوج دشمن از بیمش دوان تا کوی مرگ
Мавҷи дарё аз миёни мушти хаси оради барканор
موج دریا از میان مشت خس آرد برکنار
Ҷавшанаши ҳифзи илоҳӣу зираи зулф батон
جوشنش حفظ الهی و زره زلف بتان
Вази таҳаффузи чорҳди оламаши ойӣнаи дор
وز تحفظ چارحد عالمش آیینهدار
Ҳуққаи зари дирафшон бар фарқ ӯ чун офтоб
حقه زر درفشان بر فرق او چون آفتاب
Дар саодат бар сараши боли ҳумои гавҳари нисор
در سعادت بر سرش بال هما گوهر نثار
Ҷоми базмаши косае аз ҳавзи кавсари пари шароб
جام بزمش کاسهای از حوض کوثر پر شراب
Теғи размаши ҷадвалӣ аз чашмасор зулфиқор
تیغ رزمش جدولی از چشمهسار ذوالفقار
Боғи дайн аз қоматаши дилкаштар аз гулшан чу сарв
باغدین از قامتش دلکشتر از گلشن چو سرو
Вази кафши ҷом май аз гули тозатар бар шохсор
وز کفش جام می از گل تازهتر بر شاخسار
Ғайри гардуни барнамеи тобади шикваи офтоб
غیر گردون برنمیتابد شکوه آفتاب
Гар фалак гӯям самандашро марои маъзӯрдор
گر فلک گویم سمندش را مرا معذوردار
Оби сбксирӣ ки бо сахтии сам аз роҳи нарм
آب سبکسیری که با سختی سم از راه نرم
Чун насим аз сайри дарё барнаме гирад ғубор
چون نسیم از سیر دریا برنمیگیرد غبار
Гар зи пастии брблндӣ пўиаҳ бардорад равад
گر ز پستی بربلندی پویه بردارد رود
Чун нигаҳ каз дашт меояд ба сатҳи кӯҳсор
چون نگه کز دشت میآید به سطح کوهسار
Вази баландии сӯии пастӣ чунки ояд бугзарад
وز بلندی سوی پستی چونکه آید بگذرد
Ҳамчуи мавҷӣ каз миён баҳр ояд барканор
همچو موجی کز میان بحر آید برکنار
Гар битозӣ брдрштиҳои айёмаши сабк
گر بتازی بردرشتیهای ایامش سبک
намекунад чун маънии нозук ба хотирҳо гузор
میکند چون معنی نازک به خاطرها گذار
Врбрўии барги гули хоҳӣ ки тозӣ чун насим
وربروی برگ گل خواهی که تازی چون نسیم
Май дӯди ҳамвортар аз ранг май бар рӯй ёр
میدود هموارتر از رنگ می بر روی یار
Шӯхи мастӣ , чобукӣ каз шӯхи мастиҳои ӯ
شوخمستی، چابکی کز شوخمستیهای او
Ҷузи нигоҳи шод кас наниҳод бар дасташи чдор
جز نگاه شاد کس ننهاد بر دستش چدار
Шеҳааш дар сайдгоҳ аз ҳар тараф гардад баланд
شیههاش در صیدگاه از هر طرف گردد بلند
Баста гардад шаш ҷиҳати роҳ рамидан бар шикор
بسته گردد شش جهت راه رمیدن بر شکار
Суръаташ чун шуълаи ҷуволаи гирдогирди сайд
سرعتش چون شعله جواله گرداگرد صید
Чун шикор ҷирга созад аз саворонаши ҳисор
چون شکار جرگه سازد از سوارانش حصار
Гар зи машриқи сӯии мағриби тоздш дар нимшб
گر ز مشرق سوی مغرب تازدش در نیمشب
Сояи пешин ба вақт субҳ дарёбад савор
سایه پیشین به وقت صبح دریابد سوار
Подшоҳои подшоҳии мари турои зебад ки ҳаст
پادشاها پادشاهی مر ترا زیبد که هست
Ақли перати малики гиру адли мейрати малики дор
عقل پیرت ملک گیر و عدل میرت ملک دار
Ақли шайху табъи шӯху азми пешу ҷузам беш
عقل شیخ و طبع شوخ و عزم پیش و جزم بیش
Ишқи давлати ҳасани ъушрати дарди дайну мардикор
عشق دولت حسن عشرت درد دین و مردکار
Шавкатӣ ҳамчун шикваи ишқи дайр аз ҷодро
شوکتی همچون شکوه عشق دیر از جادرآ
Савлатӣ чун ҷуръати дидори зуд аз пои дрор
صولتی چون جرأت دیدار زود از پا درآر
Айшу ъушрат чун таманнои ҳабибон бар давом
عیش و عشرت چون تمنای حبیبان بر دوام
Завқу баҳҷат чун ҷафоҳои рақибони барқарор
ذوق و بهجت چون جفاهای رقیبان برقرار
Аз тасарруфҳои табъи шӯхи ъушрат парварат
از تصرفهای طبع شوخ عشرت پرورت
наме тавон гуфтан ки ҳастӣ айшро парвардгор
میتوان گفتن که هستی عیش را پروردگار
Ҳасани давлат аз ту ҳамчун ҳасани дайн аз Мустафо
حسن دولت از تو همچون حسن دین از مصطفی
Назми малик аз теғи ту чун назми шаръ аз зулфиқор
نظم ملک از تیغ تو چون نظم شرع از ذوالفقار
Шаҳи ҷавони давлати ҷавони ъушрати ҷавони лиззати ҷавон
شه جوان دولت جوان عشرت جوان لذت جوان
Муждае перон ки бози азнў ҷавон шуд рӯзгор
مژدهای پیران که باز ازنو جوان شد روزگار
Ҳар ду аз як чашма серобанд чун ҷому сабу
هر دو از یک چشمه سیرابند چون جام و سبو
Айши рӯзафзӯни шоҳу ҳасани рӯзафзӯни ёр
عیش روزافزون شاه و حسن روزافزون یار
Хутан кун файёзи ҳангоми дуоӣ давлат аст
ختن کن فیاض هنگام دعای دولت است
Дили иҷобатро мабодо хӯн шавад аз интизор
دل اجابت را مبادا خون شود از انتظار
То камоли навъ инсон ноед аз қӯт ба феъл
تا کمال نوع انسان ناید از قوت به فعل
Ҷуз ба ҳасани тарбият аз подгоаҳи рӯзгор
جز به حسن تربیت از پادگاه روزگار
Тарбият ҳар мустаъидиро зи даргоҳи ту бод
تربیت هر مستعدی را ز درگاه تو باد
Дайну донишро мабодои ҷуз ба ин дар аФтқор
دین و دانش را مبادا جز به این در افتقار
Сояи парвардгорӣ кам мабошӣ аз ҷаҳон
سایه پروردگاری کم مباشی از جهان
То ҷаҳон дар кор дорад сояи парвардгор
تا جهان در کار دارد سایه پروردگار