Дарин работи ду дар на мусофирам на муқӣм

درین رباط دو در نه‌ مسافرم نه مقیم

Ки хонаи пурхатар афтодаасту раҳи пурбим

که خانه پرخطر افتاده است و ره پربیم

Миёни хавф ва раҷоем ки дорад ин даҳлез

میان خوف و رجایم که دارد این دهلیز

Дарӣ ба саҳни умеду дарӣ ба арсаи бим

دری به صحن امید و دری به عرصة بیم

Чу ноз ҷумла ниёзасту неъматами нқмт

چو ناز جمله نیازست و نعمتم نقمت

Чаҳ суди парвариши тани маро ба нозу Наим

چه سود پرورش تن مرا به ناز و نعیم

Ба зери хишти сарат оқибат шавад помол

به زیر خشت سرت عاقبت شود پامال

Агар кулоҳ намад каҷ наҳй ва гар дияем

اگر کلاه نمد کج نهی و گر دیهیم

Агар туоне таъхир марг кун нафасӣ

اگر توانی تأخیر مرگ کن نفسی

Чаҳ суди азин ки кунӣ бар муоширони тақдим

چه سود ازین که کنی بر معاشران تقدیم

з тан бакоҳ агар майли рҳрўисти туро

ز تن بکاه اگر میل رهرویست ترا

Ки қатъи бодияи мушкил буд зи марди ҷсим

که قطع بادیه مشکل بود ز مرد جسیم

Физоиши баданат матлабасту ғофили азин

فزایش بدنت مطلب است و غافل ازین

Ки сиқл тан кашадат оқибат ба қаъри ҷҳим

که ثقل تن کشدت عاقبت به قعر جحیم

Марӣзи нафасӣ ва худро саҳеҳ май доне

مریض نفسی و خود را صحیح می‌دانی

Марази шиноси нсӣ бар ту чист номи ҳаким !

مرض‌شناس نثی بر تو چیست نام حکیم!

Ҳаёти колбуди одамӣ ба рӯҳ хушаст

حیات کالبد آدمی به روح خوشست

Чаҳ зиндагӣаст туро ! тани саҳеҳу рӯҳи сқим

چه زندگیست ترا! تن صحیح و روح سقیم

Туро ки доъияи суҳбати сҳиҳонст

ترا که داعیة صحبت صحیحانست

Азолаҳи марази нафас матлабӣаст азим

ازالة مرض نفس مطلبی است عظیم

Ту дар таҳорат васвос мекунӣу туро

تو در طهارت وسواس می کنی و ترا

зи васваса чу адаб хона карда деви раҷим

ز وسوسه چو ادب خانه کرده دیو رجیم

Чу дар намози турои дил ба ҷамъи сим ва зараст

چو در نماز ترا دل به جمع سیم و زرست

Чаҳ суди азин ки кунӣ рӯ ба сӯии рукну ҳтим

چه سود ازین که کنی رو به سوی رکن و حطیم

Ғарази з рафтани ҳуҷҷати ҳамин қадар бошад

غرض ز رفتن حجّت همین قدر باشد

Ки вонмоиии савгандҳои хеши азим

که وانمایی سوگندهای خویش عظیم

Туро ки дар бен ҳар мӯи муқӣми нмрўдист

ترا که در بن هر مو مقیم نمرودیست

Чаҳ нафъ дорад тўФи мақоми иброҳӣм

چه نفع دارد طوف مقام ابراهیم

Ғарази зи ҳифзи адолат ба ғайр азин набӯд

غرض ز حفظ عدالت به غیر ازین نبود

Ки дар маҷолис аз арозили вокшии таъзим

که در مجالس از اراذل واکشی تعظیم

Агар муроди ту зинҳо наҷот охиратаст

اگر مراد تو زینها نجات آخرتست

намехаранд дар онҷо ба ғайри қалби салим

نمی‌خرند در آنجا به غیر قلب سلیم

Ба забти моли пдрмрдгони Аминӣ лек

به ضبط مال پدرمردگان امینی لیک

Ба манъи ваии падари дайгарӣ барои ятем

به منع وی پدر دیگری برای یتیم

Барои ҷамъ фарохаст доманат чун навен

برای جمع فراخست دامنت چون نون

Ба вақти сарфи дилати танги ҳамчу ҳалқа мем

به وقت صرف دلت تنگ همچو حلقه میم

Ҳазоргирӣу гӯйӣ ки мувассаъи мсоб

هزار گیری و گویی که موسِع مُثاب

Вале яке нФшонӣ ки мсрФаст асим

ولی یکی نفشانی که مسرف است اثیم

Басаст мавъизаи файёз , бас буд инҳо

بس است موعظه فیاض، بس بود اینها

На муқтадои лӣомӣ на муқтада ба лӣим

نه مقتدای لئامی نه مقتدیّ به لئیم

Биёи биёу зсри гири матлаъӣ ки шавад

بیا بیا و زسر گیر مطلعی که شود

зи завқи он дили андеша то абад ба ду ним

ز ذوق آن دل اندیشه تا ابد به دو نیم