Сазои имомат ба сӯрат ба маънӣ
سزای امامت به صورت به معنی
Алӣ вале он ки шоҳасту мавло
علی ولی آن که شاهست و مولی
Ҷаҳони ҳамчу чашмаст ва ӯ ҳамчуи мардум
جهان همچو چشم است و او همچو مردم
Ҷаҳон ҳамчун лафзаст ва ӯ ҳамчуи маънӣ
جهان همچون لفظ است و او همچو معنی
Буд ҳоҷати дайн ба ӯ дар таҳаққуқ
بود حاجت دین به او در تحقق
Ҳамон дар тқўм ба сӯрати ҳиўлӣ
همان در تقوم به صورت هیولی
ВФӣасту аўФӣ , валеасту аввалӣ
وفی است و اوفی، ولی است و اولی
Алӣамасту аълам , алӣаст ва аъло
علیم است و اعلم، علی است و اعلی
Вале вилояти васии васоят
ولی ولایت وصی وصایت
Ҳудои ҳидояти ҳам аъло ҳам аднӣ
هدی هدایت هم اعلی هم ادنی
Нагар зоти аўълт ғое астӣ
نه گر ذات اوعلت غایی استی
Маъаттали бмондндии асбоби аввалӣ
معطل بماندندی اسباب اولی
Мутӣъ шитоб вайасту дирангаш
مطیع شتاب ویست و درنگش
Макон дар тамаккуни замон дар тқзӣ
مکان در تمکن زمان در تقضی
Агар нур ӯ дар миёна набӯдӣ
اگر نور او در میانه نبودی
Бимонадӣ ду олам чу айнин аъамӣ
بماندی دو عالم چو عینین اعمی
Ҳам аз манъи зуҳдаши ҳам аз базли илмаш
هم از منع زهدش هم از بذل علمش
Тани ҷисми лоғрдли ақли Фрбӣ
تن جسم لاغردل عقل فربی
Бҳҳри кӯҳ ва ҳар дашти байн бар сари ҳам
بههر کوه و هر دشت بین بر سر هم
Фурӯғи рух ӯ таҷаллии таҷаллӣ
فروغ رخ او تجلی تجلی
Буд гирди роҳаш буд нақши поиш
بود گرد راهش بود نقش پایش
Дами исои Маряму дасти Мӯсо
دم عیسی مریم و دست موسی
Буд нур ӯ сари эҷоди олам
بود نور او سر ایجاد عالم
Буд зот ӯ қудрати ҳақи таъолӣ
بود ذات او قدرت حق تعالی
Ба фарзи маҳол ар диҳад заҳри қотил
به فرض محال ار دهد زهر قاتل
Буд ба ки ғайраш диҳад ману селоӣ
بود به که غیرش دهد من و سلوی
Чу ӯ ҳамлаи орад чаҳ рустам чаҳ дастон
چو او حمله آرد چه رستم چه دستان
Чу ӯ мӯъҷизи орад чаҳ Мӯсо чаҳ исо
چو او معجز آرد چه موسی چه عیسی
Ба дасташ буд хомаи ақли аввал
به دستش بود خامه عقل اول
зи илмаш буд номаи нафаси куллӣ
ز علمش بود نامه نفس کلی
Биё бар сари кӯии ҷоҳу ҷалолаш
بیا بر سر کوی جاه و جلالش
Бибин рехта бар сари ҳам таҷаллӣ
ببین ریخته بر سر هم تجلی
Яке кӯй аз хонааш ҷисми аввал
یکی کوی از خانه اش جسم اول
Яке доя дар манзилаши нафаси аввалӣ
یکی دایه در منزلش نفس اولی
Бибинӣ агар равзаи пок ӯ ро
ببینی اگر روضه پاک او را
Кам ояд ба чашми ту хуршеди аъло
کم آید به چشم تو خورشید اعلی
Ҳамаи ходимонаши уқули муҷаррад
همه خادمانش عقول مجرد
Ҳамаи чокаронаши нуфуси муъалла
همه چاکرانش نفوس معلی
Ба як даст наздаш чаҳ омӣ чаҳ хосӣ
به یک دست نزدش چه عامی چه خاصی
Ба як пои пешаш чаҳ алавӣ чаҳ суфло
به یک پای پیشش چه علوی چه سفلی
Чаҳ бадбахт бошад ки дар ҳашар гардад
چه بدبخت باشد که در حشر گردد
Ҷудо аз дар ӯ ба ҷинати тасаллӣ
جدا از در او به جنت تسلی
Агар қурб ӯ бо паямбар набӯдӣ
اگر قرب او با پیمبر نبودی
Наме гашти воҷиби маваддат ба қурбӣ
نمی گشت واجب مودت به قربی
Ҳамаи мояи меҳр ӯ меҳри ҳурон
همه مایه مهر او مهر حوران
Ҳамаи миваи ҳуб ӯ бори тӯбо
همه میوه حب او بار طوبی
Тараққӣ буд бе влоиши таназзул
ترقی بود بی ولایش تنزل
Таназзул буд бо влоиши тараққӣ
تنزل بود با ولایش ترقی
Чаҳ рӯз ва чаҳ шаби сокинон дараш ро
چه روز و چه شب ساکنان درش را
Ки дар хонаи хур чаҳ ғарбӣ чаҳ шарқӣ
که در خانه خور چه غربی چه شرقی
Гирифтори рӯйиши парешони мӯяш
گرفتار رویش پریشان مویش
Чаҳ як дашти маҷнӯн чаҳ як шаҳри Лайлӣ
چه یک دشت مجنون چه یک شهر لیلی
Камари бастагони каманди ҳавояш
کمر بستگان کمند هوایش
зи як дасти узрои зи як дасти слмӣ
ز یک دست عذرا ز یک دست سلمی
Ба ъушри тагаи ҳазрат бе заволаш
به عشر تگه حضرت بی زوالش
Тмнии фурӯи рехта бар тмнӣ
تمنی فرو ریخته بر تمنی
Имомат касеро сазо шуд ки дорад
امامت کسی را سزا شد که دارد
Тҳлӣ ба фазл аз рзоили тхлӣ
تحلی به فضل از رذایل تخلی
Тхлӣ ки дорад ҷуз ӯ аз рзоил ?
تخلی که دارد جز او از رذایل؟
Ки дорад чу ӯ дар фазойили тҳлӣ ?
که دارد چو او در فضایل تحلی؟
Кунад даъвӣ ар ғайр ӯ ҷой ӯ ро
کند دعوی ار غیر او جای او را
Буд даъвии ғайри холии зи маънӣ
بود دعوی غیر خالی ز معنی
Чу маънӣ набошад хилофаст гуфтан
چو معنی نباشد خلافست گفتن
Чун бурҳон набошад газофаст даъвӣ
چون برهان نباشد گزافست دعوی
Қавии бозу аз хотир ӯст дониш
قوی بازو از خاطر اوست دانش
Гиронмоя аз суҳбат ӯст тақво
گرانمایه از صحبت اوست تقوی
Дили мурда аз гуфта ӯст зинда
دل مرده از گفته اوست زنده
Чаҳ бошад азин беҳтари эҳёии мўтӣ ?
چه باشد ازین بهتر احیای موتی؟
Фидои раҳ ӯ чаҳ дониш чаҳ бениш
فدای ره او چه دانش چه بینش
Туфайл дар ӯ чаҳ дунё чаҳ уқбо
طفیل در او چه دنیا چه عقبی
Шаҳӣ каз шараф карда авсоф ӯ ро
شهی کز شرف کرده اوصاف او را
Худованди танзили сад ҷои ?умла
خداوند تنزیل صد جای املی
Каломи илоҳӣ чаҳ собиқ чаҳ лоҳқ
کلام الهی چه سابق چه لاحق
Ҳама мадҳат ӯст ҳақ карда аншӣ
همه مدحت اوست حق کرده انشی
Набинӣ ба қуръон на сӯра на оя
نبینی به قرآن نه سوره نه آیه
Ки набӯд дар ӯ аз камоли ваии анҳӣ
که نبود در او از کمال وی انهی
Худои ҷумла пайғамбаронамам ро
خدا جمله پیغمبران امم را
Ба эҷод ӯ дода сад гӯнаи башарӣ
به ایجاد او داده صد گونه بشری
Ба изҳор ӯ бӯда ҷбрили маъмур
به اظهار او بوده جبریل مامور
Ба пайғамбари ахФоӣ ӯ гашта манеҳӣ
به پیغمبر اخفای او گشته منهی
Набувват ба изҳори амраши муҳаққиқ
نبوت به اظهار امرش محقق
Рисолати зи ахФоӣ ӯ гашта манфӣ
رسالت ز اخفای او گشته منفی
Чаҳ тадбир карданд арбоби адуон
چه تدبیر کردند ارباب عدوان
Ки қадараш кунанд аз ҷаҳони ҷумлаи ахФӣ
که قدرش کنند از جهان جمله اخفی
Валикини зи мушти ғуборӣ ки хезад
ولیکن ز مشت غباری که خیزد
Намонад дар офоқи хуршеди махфӣ
نماند در آفاق خورشید مخفی
зи дамҳои сарди ҳасудони бдгў
ز دم های سرد حسودان بدگو
Нашуд нур ӯ дар ниқоби тўорӣ
نشد نور او در نقاب تواری
Балии машъали офтоби дурахшон
بلی مشعل آفتاب درخشان
зи боди нафас кӣ тавон кард атФӣ
ز باد نفس کی توان کرد اطفی
Буд афзали халқи баъд аз паямбар
بود افضل خلق بعد از پیمبر
Ҷаҳоти фазойил чу дар ӯст мтўӣ
جهات فضایل چو در اوست مطوی
Ҳам аз илми вофири ҳам аз ҳукми зоҳир
هم از علم وافر هم از حکم ظاهر
Ҳам одоби зуҳд ва ҳам ойини тақво
هم آداب زهد و هم آیین تقوی
Ҳам аз сабақи ислому қурби паямбар
هم از سبق اسلام و قرب پیمبر
Чаҳ аз рӯй сӯрат чаҳ аз рӯй маънӣ
چه از روی صورت چه از روی معنی
Шуҷоат ба ҳаддӣ ки то рӯзи маҳшар
شجاعت به حدّی که تا روز محشر
Чаҳ аз бозуӣ ӯст дайнро тақво
چه از بازوی اوست دین را تقوی
Даридаи ҳамаи пардаи куфру исён
دریده همه پرده کفر و عصیان
Шикастаи ҳамаи равнақи лоату ъзӣ
شکسته همه رونق لات و عزی
Ба ӯ мустанади пешвоёни уммат
به او مستند پیشوایان امت
Дар анвоъи дониш дар одоби фатво
در انواع دانش در آداب فتوی
зи баҳраш буд қатрае баҳри ҳикмат
ز بحرش بود قطره ای بحر حکمت
зи нураш буд пуртӯии кашфи сӯфӣ
ز نورش بود پرتوی کشف صوفی
Ба ӯ ҷустаи нисбат чаҳ қорӣ чаҳ воъиз
به او جسته نسبت چه قاری چه واعظ
Бадв карда нозаш чаҳ сарфӣ чаҳ наҳвӣ
بدو کرده نازش چه صرفی چه نحوی
Ба тафсири оёт ӯ бӯда марҷаъ
به تفسیر آیات او بوده مرجع
Ба тоўили танзил ӯ бӯда моўӣ
به تاویل تنزیل او بوده ماوی
Ба ӯ мустанади ҳарфҳои машойих
به او مستند حرف های مشایخ
Ба ӯ мунтасаби ҷилваҳои мўолӣ
به او منتسب جلوه های موالی
Ба таълими илмаши фунуни тааллум
به تعلیم علمش فنون تعلم
Ба иршоди сараши улӯми ладуннӣ
به ارشاد سرش علوم لدنی
Ба ҳар воқеаи ақл ӯ бӯда муршид
به هر واقعه عقل او بوده مرشد
Ба ҳар масъалаи илм ӯ бӯда муфтӣ
به هر مساله علم او بوده مفتی
Ба ӯ карда дар мушкилоти вақойиъ
به او کرده در مشکلات وقایع
Ҳамаи ғосибони хилофоти рҷъӣ
همه غاصبان خلافات رجعی
На аз амр ҳақ карда як мӯи таҷовуз
نه از امر حق کرده یک مو تجاوز
На як ҷӯ дар амри хилоиқи таъаддӣ
نه یک جو در امر خلایق تعدی
Буд ҷамъ дар ваии шурӯти имомат
بود جمع در وی شروط امامت
Ба наси сариҳи каломи илоҳӣ
به نص صریح کلام الهی
Имомати зи исмати баради истиқомат
امامت ز عصمت برد استقامت
Ба наси амри исмати пазиради тамомӣ
به نص امر عصمت پذیرد تمامی
Нсўси таҳорат бар ӯ ҳаст ворид
نصوص طهارت بر او هست وارد
Бароҳини исмат дар ӯ ҳаст ҷорӣ
براهین عصمت در او هست جاری
зи оёти нотиқи аҳодӣси содиқ
ز آیات ناطق احادیث صادق
Ки матлаби з ҳар як пазиради тақво
که مطلب ز هر یک پذیرد تقوی
Аҳодӣси болиғ ба ҳади тавотур
احادیث بالغ به حد تواتر
Ҳам аз рӯй лафз ва ҳам аз рӯй маънӣ
هم از روی لفظ و هم از روی معنی
На бемори тазъифу тзииФи ноқил
نه بیمار تضعیف و تزییف ناقل
На муҳтоҷи тўсиқу таъдили ровӣ
نه محتاج توثیق و تعدیل راوی
з қуръон кунам аввали исботи матлаб
ز قرآن کنم اول اثبات مطلب
Дигар аз аҳодӣси итмоми даъвӣ
دگر از احادیث اتمام دعوی
« лизҳб » башон ки бӯда ва « итҳр »
«لیذهب» بشان که بوده و «یطهر»
з « итлўаҳ » шоҳид ба сӯй ки емӣ
ز «یتلوه» شاهد به سوی که ایمی
Ба танзил шуд « ҳилли ?утӣ » аз чаҳ манзил
به تنزیل شد «هل اتی» از چه منزل
Набиро зи блғ чаро кард ътбӣ
نبی را ز بلغ چرا کرد عتبی
Ки аз « анмо » буд мақсӯди эзад
که از «انما» بود مقصود ایزد
Ба соил ки ангуштарӣ кард аътӣ
به سایل که انگشتری کرد اعطی
Ки буд онкӣ бо ӯ ба фармони эзад
که بود آنکه با او به فرمان ایزد
Набӣ шуд мбоҳл ба қавми насоро
نبی شد مباهل به قوم نصاری
Ба ради бароъат ки гардид маъмур
به رد برائت که گردید مامور
Ба эътои роят кро кард анҳӣ
به اعطای رایت کرا کرد انهی
Кро бо набӣ буд фазли ухувват
کرا با نبی بود فضل اخوت
Кро бо аўлўолъзми ҳади тасовӣ
کرا با اولوالعزم حد تساوی
Ба шан ки ҷбрил шуд лоФтии гӯ
به شان که جبریل شد لافتی گو
Паямбар барои ки гуфт анати манӣ
پیمبر برای که گفت انت منی
Ба рӯзи ғадир аз барои ки ме гуфт
به روز غدیر از برای که می گفت
Ба болои минбари набии лсти аввалӣ
به بالای منبر نبی لست اولی
Барои ки буд инки гардид содир
برای که بود اینکه گردید صادر
Ҳадисӣ ки нақласт дар тайр машавӣ
حدیثی که نقل است در طیر مشوی
Чаро кард амри саломи имомат
چرا کرد امر سلام امامت
Чаро аҷр таблиғ шуд ҳуби қурбӣ
چرا اجر تبلیغ شد حب قربی
Касе кин фазойил мар ӯрост собит
کسی کاین فضایل مر اوراست ثابت
Касе кин далоил даров ҳаст муҷрӣ
کسی کاین دلایل دراو هست مجری
Бўддри имомати з ҳар ғайри собиқ
بوددر امامت ز هر غیر سابق
Буд дар хилофати з ҳар ғайри аҳрӣ
بود در خلافت ز هر غیر احری
Яқини маҳз ҷаҳласту айни шақоват
یقین محض جهل است و عین شقاوت
Намӯдан ба ӯ дайгариро мусовӣ
نمودن به او دیگری را مساوی
Чаҳ ҷо дорад ин каз раҳ илм гуяд
چه جا دارد این کز ره علم گوید
Касе инки ғайриӣ азу ҳаст аввалӣ
کسی اینکه غیری ازو هست اولی
Маро нест бовар ки аз аҳли дониш
مرا نیست باور که از اهل دانش
Ба дил карда бошад касе ин тҷрӣ
به دل کرده باشد کسی این تجری
Магари инки дар нили ҷоҳу маротиб
مگر اینکه در نیل جاه و مراتب
Намояди тақарруб ба арбоби ?дане
نماید تقرب به ارباب دنیی
Чаҳ нуқсон кунад дар тиҷорат ки бинад
چه نقصان کند در تجارت که بیند
Ба ?данеи фурушади мсўботи уқбо
به دنیی فروشد مثوبات عقبی
Ту уқбо раҳо кун чаҳ хиҷлат касе кӯ
تو عقبی رها کن چه خجلت کسی کو
Ба наздики он шоҳ дар дори мсўӣ
به نزدیک آن شاه در دار مثوی
Худоёи ту доне ки файёзи муҷрим
خدایا تو دانی که فیاض مجرم
Надорад ба ҷузи даргаи шоҳи млҷӣ
ندارد به جز درگه شاه ملجی
Ба ваии бахши донистаи тақсир ӯ ро
به وی بخش دانسته تقصیر او را
Ба ваии бахши чандини гуноҳони азмӣ
به وی بخش چندین گناهان عظمی
Кигар ман ним лоиқ аммо тавон кард
که گر من نیم لایق اما توان کرد
Ба ваии сад ҳазорон чу ман бандаи аътӣ
به وی صد هزاران چو من بنده اعطی
Тавон дид сагро ба рӯй худованд
توان دید سگ را به روی خداوند
Тавон дргзштни зи банда ба мавло
توان درگذشتن ز بنده به مولی
зи ман кам макун неъмати меҳр ӯ ро
ز من کم مکن نعمت مهر او را
Ки дар ҳар ду олами марои ин баси аҷрӣ
که در هر دو عالم مرا این بس اجری