На зобрши хабар ва на з баҳораш ёдаст

خاطر ما به تو صد جا بندست

Малики дили зоби дами теғ ситам ободаст

آن دل تست که بی‌پیوندست

Дастгиряш ба ҷузи тешаи дарин роҳ набӯд

گره از زلف تو کس نگشاید

Ошиқони раҳм ба бечорагӣ Фарҳодаст

گرچه این عقده به مویی بندست

Нақши ширин агар аз мӯӣ нагорд шопӯр

سرگرانیّ سر زلف تو چیست؟

Кӯҳкани теша ба дасташ қалам фӯлодаст

چون به بوی دل ما خرسندست

Сари мӯ айб надорад хати ҷонпарвар дӯст

درد یعقوب به دردم نرسد

наметавон ёфт ки машқ қалам устодаст

غم دلبر، نه غم فرزندست

наметавон гуфт агар куфр набошад файёз

ای که گفتی دل فیّاض کجاست؟

Нуқтаи бахти ту сҳўолқлм эҷодаст

در سر زلف کسی در بند است