Дилами пои банд насим баҳораст
نه زابرش خبر و نه ز بهارش یادست
Ҷунун бар сари пой дар интизораст
ملک دل زآب دم تیغ ستم آبادست
Харошида рухсори коҳии ошиқ
دستگیریش به جز تیشه درین راه نبود
Ба бозори хубони зар сикка дораст
عاشقان رحم به بیچارگی فرهادست
Дил аз меҳри зулф ва Рахш брнагирам
نقش شیرین اگر از موی نگارد شاپور
Ки аз куфру имон маро ёдгораст
کوهکن تیشه به دستش قلم فولادست
Марои сӯхти ҳиҷри ту сад раҳи валикин
سر مو عیب ندارد خط جانپرور دوست
Ҳамон дил ба васл ту умедвораст
میتوان یافت که مشق قلم استادست
Чаҳ шуд ёри файёз агар бо рақиб аст
میتوان گفت اگر کفر نباشد فیّاض
Ба ком таваҳҳум мешавад , рӯзгораст
نقطهٔ بخت تو سهوالقلم ایجادست