Гузашти мавсими гул лек ёр ҷилва гараст

دلم پای‌بند نسیم بهارست

Чаман хазон шуд ва моро баҳор дар назараст

جنون بر سر پای در انتظارست

Ба дили ҳавоӣ сафар дорам ва надорам пой

خراشیده رخسارِ کاهیّ عاشق

Басаст , орзӯии ман ҳамеша дар сафараст

به بازار خوبان زر سکه‌دارست

зи нақлу бода чаҳ завқаст талхи комӣ ро

دل از مهر زلف و رخش برنگیرم

Ки бодаи хӯни дилу нақл , пора ҷигараст

که از کفر و ایمان مرا یادگارست

Ба ҷӯии шер чаҳ дилбастагии сети ширин ро

مرا سوخت هجر تو صد ره ولیکن

Ки шери суҳбати парвиз қисмат шукраст

همان دل به وصل تو امّیدوارست

Аҷаб ки коми ман аз ёр рӯ диҳад файёз

چه شد یار فیّاض اگر با رقیب است

Ки коми ман дигару коми ёр ман дигараст

به کام توهم می‌شود، روزگارست