Ахтар бе нури мо шамъи мазори мо бас аст

نی همین ناز تو تنها بهر قتل ما بس است

Тираи бахтиҳои олами ёдгори мо бас аст

یک نگه از گوشة چشم تو عالم را بس است

Дар видоъи дӯстони дидеми шӯри растхез

دیده‌ام در گریة غم کیسه خالی کرده بود

эй қиёмати заҳмати мушти ғубори мо бас аст

آنقدر خون در دلم کردی که مدّت‌ها بس است

Сад гулистони доғи прўрдим дар як ғунчаи дил

ما دل خود را به بوی زلف دلبر داده‌ایم

Олимиро равнақи фасли баҳори мо бас аст

گر جنون مردست، عالم را همین سودا بس است

Дар фан бе эътибории шуҳраи олами шудем

فتنه بهر کوهکن از سنگ پیدا می‌شود

Ин қадар дар ҳар ду олами эътибори мо бас аст

رشک شیرین بعدازین بر صورت خارا بس است

эй фалак бо худ қарор ноумедӣ дода ем

حاجت آلایش دامان چندین غمزه نیست

Баъди азин озори ҷони биқрори мо бас аст

یک تغافل کشتن فیّاض را تنها بس است