Биҷо набӯд саъии фалак дар ҳалоки мо
بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
Хуршед гарда мекунад аз хоки поки мо
خورشید گرده میکند از خاک پاک ما
эй теғи ёр , ҳасрати ошиқ ба хӯн тапид
ای تیغ یار، حسرتِ عاشق به خون تپید
Домони тесту дасти умеди ҳалоки мо
دامان تست و دست امید هلاک ما
Дар интизори шӯр қиёмат нишаста ем
در انتظار شور قیامت نشستهایم
Борӣ ба имтиҳон гузарӣ кун ба хоки мо
باری به امتحان گذری کن به خاک ما
Ҳаргизи баҳори машраби моро хазон набӯд
هرگز بهار مشرب ما را خزان نبود
Бдмстии афканд ба замини барги токи мо
بدمستی افکند به زمین برگ تاک ما
Боҳоиҳои гиря баробар нишаста аст
با های های گریه برابر نشسته است
Овози хандаи ҷигари чоки чоки мо
آواز خندة جگر چاک چاک ما
Бидрдии замона ба худ бастаему боз
بیدردی زمانه به خود بستهایم و باز
Хӯн гиря мекунад нафаси хандаи ноки мо
خون گریه میکند نفس خندهناک ما
То бӯдаем ринд ва срондоз бӯда ем
تا بودهایم رند و سرانداز بودهایم
Аз кас набӯдааст чу файёзи боки мо
از کس نبوده است چو فیّاض باک ما