Ҷузи ту ошиқро касе кӣ сар ба саҳро дода аст

جسم خاکی گر بمیرد آتش جان زنده است

Сарви қамариро бибин бар фарқи худ ҷо дода аст

گرد میدان گر نباشد مرد میدان زنده است

Дил чунон нишкаст каз саъй туам гардад дуруст

بهر خامی‌ها جفای روزگاران کیمیاست

Санги бедод ту дод шиша мо дода аст

آتش افسردگان دایم به دامان زنده است

Вусъати майдони ҳиммати байн ки харҷи гиря ро

گر ننالد کس چه فرق از زندگی تا مردگی

Дили зи дарё машрабӣ умрӣаст танҳо дода аст

گر نه بلبل، کس چه داند در گلستان زنده است!

Бскаҳ аз ғам хӯрданам кам дстгаҳ шуд рӯзгор

عشق باقی شد که فانی در بقای حسن شد

Қисмати имрӯз аз ғамҳои фардо дода аст

هر که یوسف دید داند پیر کنعان زنده است

Нотавони бистари дарди ту аз баҳри алоҷ

اشک، جان می‌کاهد امّا عمر افزون می‌کند

Кофарамгар набз дар даст масеҳо дода аст

تا ابد از نسبت لعلش بدخشان زنده است

Беғамӣ ҳо киштемро хуш ба соҳили ронда буд

با بزرگی شیوة کوچک‌دلی‌ها پیشه کن

Гиряро нозам ки бозами сар ба дарё дода аст

تا ابد زین شیوه‌‌ها نام بزرگان زنده است

Лиззати оворагеи файёзи боз аз кӯии ақл

آرزوی طوف مشهد مرده را جان می‌دهد

Сар ба саҳрои ҷунунам бемуҳобо дода аст

تا ابد فیّاض بر یاد خراسان زنده است