Бода аз абр хӯрд фасли баҳорони гули сурх

وزید بر سر زلف کجت صبا گستاخ

Ки барафрӯхта чун лолаи изорони гули сурх

مکن چنین به خود این هرزه‌گرد را گستاخ

Гул ба доман кунадам ашк ки аз давлати ишқ

چو با خیال تو بزمی کنم به خلوت دل

Муждаам абр баҳор омаду борони гули сурх

نفس به سینه نیارد نهاد پا گستاخ

Манаму нағмаи сарое ба ҳавои чаманӣ

شهید زهر نگاهی شدم بگو زنهار

Ки хазонаш гул зардасту баҳорони гули сурх

که استخوان مرا نشکند هما گستاخ

Шишаи булбул шуда дар базми ҳарифон ки буд

چنین که راه هوس بسته، درنمی‌آید

Ҷом май дар назари бодагусорон гули сурх

خیال بوسه در اندیشة حیا گستاخ

Ҳар касе моили ҳам ҷинс худ омад файёз

مهابت نگه یار را چه شد فیّاض

Ман гул зард писандидаму ёрони гули сурх

که می‌گزد لب درد مرا دوا گستاخ