Ду чашмати майл ҳушёрӣ надорад

چمن بی‌تو فیض هوایی ندارد

зи хоби ноз бедорӣ надорад

دماغ گلستان صفایی ندارد

Надорад хоби хуши бемори чашмат

تبسّم ندارد چرا غنچه بر لب

Чаҳ беморӣ ки бедорӣ надорад !

چرا بلبل امشب نوایی ندارد؟

Сари бемории он чашми гирдам

شکوفه اگر بر کشیدست خود را

Ки пурвой парасторӣ надорад

که در چشم ما بی‌ تو جایی ندارد

Бути кофар дилӣ дорам ки бо ман

ز شاهی چه لذّت برد پادشاهی

Сари меҳру дил ёрӣ надорад

که روی دلی با گدایی ندارد؟

На аз лутфаст агар бо ман ба кин нест

چه حظّی توان کرد فیّاض هرگز

Ки пурвой стмгорӣ надорад

ز شعری که حسن ادایی ندارد