Касе зи кӯии ту то чанд ҳабиби чоки барад !

گر خود ز لطف گامی در راه ما گذارد

Дили орад ва чу баради ҷони дардноки барад !

ما دیده فرش سازیم تا یار پا گذارد

Ба чашми пок тавон дид рӯй ҷонон ро

امشب که شمع مجلس با آن پری سپردست

Ки доими оинаи файз аз нигоҳи поки барад

پروانه منصب خود باید به ما گذارد

Ба орзӯии ту ҳар рӯз офтоб барояд

گر برخورد به زلفش باد صبا به گلشن

Туро набинад ва ин орзӯ ба хоки барад

از شرم بوی گل را در دم به جا گذارد

зи ҷилваи ту ҳаваси ком орзӯ гирад

بر صید دیگری دام انداختن شگون نیست

зи ғамзаи ту аҷали нусхаи ҳалоки барад

با کوهکن بگویید این کار واگذارد

Умед ҳаст ки файёзи ончии бохт ба ман

بیگانه عاجز آمد از دشمنی فیّاض

Ба дасти ман ҳамаро ишваи ту поки барад

این شکوه به که یک چند با آشنا گذارد