Мавҷи ашками абрро олӯда доман ме кунад

قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند

Шуълаи оҳами чароғи барқ равшан ме кунад

نامه هم کی رفع وسواس خیالم می‌کند

Суҳбати рангини ман мушкил ки даргирад ба дӯст

پیکر کوه آب می‌گردد ز شرح درد من

Ман ба домани хӯни дил ӯ гул ба доман ме кунад

کی تنک رویی چو کاغذ عرض حالم می‌کند

Нолаам дар сина май печад ба ёд рӯй дӯст

در میان حسرت و غم گه چو کوهم گه چو کاه

Булбули ман дар қафаси ҳам сайр гулшан ме кунад

من ز غم می‌نالم و حسرت حلالم می‌کند

Фарқ бисёраст эй ёрони зи ман то кӯҳкан

من که با یادش دمی هرگز نمی‌آیم به خویش

Ончӣ душман кард бо ӯ , дӯст бо ман ме кунад

شوق بی‌طاقت چه تکلیف وصالم می‌کند!

Бо ту дар ғайрат намегунҷад вуҷӯди дайгарӣ

آسمان فیّاض با کس در کهن‌سالی نکرد

Рашк аз онам ҳар нафас бо хеш душман ме кунад

آنچه با من طفل شوخ خردسالم می‌کند